Beklediğimden iyi çıktı. Metallica ve Megadeath karışımı bir sound ile her ne kadar son kaydını dinlemesem de Metallica ve Megadeth'in son yıllarda yaptığı işlerden bir kaç gömlek üstün bir iş kotardıkları aşikar. Günaydın dediğinizi duyuyor gibiyim. Ne yapayım, bir elimden tutan olmadı ki metal müziğini dinlemeye başladığım gençlik yıllarımda. Önce her türlü yabancı müzik, ordan anaakım rock, Metallica, Pentagram, Marilyn Manson ve numetal gruplarının ardından bodoslama daldım metal müziğine. Önce heavy metal babalar var, sonra thrash devleri diyen olmadı ki. Bu kadar ağlama yeter! Şarkılar enerjik, yıkıcı tempoda ve gayet hoş. Bazıları bazılarından üstün, bazıları bazılarından üstün değil. Yalnız çok thrash. Nasıl anlatayım bilemedim. Aşırıya kaçmamak şartıyla punk olur, heavy metal olur, başka dallarla iletişime geçip bir ilerleme sergilediğinde ya da çeperini genişlettiğinde thrash metali daha çok seviyorum. O yüzden Metallica külliyatından Kill'em All ya da Megadeth'den Youthanasia'ya genel olarak başkalarından daha fazla değer veririm. Bu ise thrash işte, gayet güzel icra edilen ruhu taşıyan bir kayıt. Taş taş üstüne koyuyor mu? Kesinlikle hayır. 80'lerden tonla dinlemediğim thrash kaydı varken sadece eski usulden yeni bir çalışma dinlemek dışında başka bir sebep sunmuyor kendini dinletmek için. Bu yeter kafi derseniz, buyurun, gayet memnun kalacaksınız. Bu vesileyle bana 80'lerden heavy metal/thrash namına bir şeyler dinleme konusunda teşvik edici bir unsur oluyor.
Favorilerim:Brother of the Snake, Black Jack
7,75+/10
