NEUROSIS etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
NEUROSIS etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

16 Aralık 2025 Salı

Neurosis - Through Silver in Blood (1996)

 Grubun erken dönem çalışmalarından bu kayıt çok tutuluyor atmosferik sludge/post metal türünde. Benim ağız tadıma ise fazla paslı geliyor. Endüstriyel seviyesi organize sanayi bölgesi düzeyinde. Tümüyle olmasa da genelinde ağır atmosferi zihin bulandıran tarzda. Karanlık, akıcılık tersinde doom tarzına yakın , boğucu besteler. Sevenlerine gelsin.

6,75-/10

7 Ağustos 2018 Salı

Neurosis - Times of Grace (1999)

Sludge metalin öncü gruplarından Neurosis'in bu kaydı 6. albümleri olmakta. Ben post-rock ile daha haşır neşir oldukları ve tabi ki daha az beğenildikleri dönemi tutmakla beraber burada da atmosferik post metalik hava ile sertliğin buluştuğu bir noktada bayrağı dalgalandırdıklarını rahatlıkla duyabiliyoruz. Şarkıların bir çoğu orasından burasından hoşa gidecek enstantaneler sunmakta. Özellikle breakdownlar pek bir şık. Ayrıca trombon, gayda, keman gibi dokunuşların katkısı da es geçilmemeli. Yalnız şunu anladım ki dinlemesi de dönemlik bir çalışma bu. Yağni tansiyonumun bir çıkıp bir düştüğü şu sımsıcak samimi günlerde dinlemesi ayrı bir çaba gerektiriyor. Pek de yaza uygun olduğunu söyleyemeyeceğim hülasası bu.

7,50+/10

31 Aralık 2016 Cumartesi

Neurosis - Fires Within Fires (2016)

Uzun zamandır bu kadar beni yoran bir albüm olmamıştı. Cidden, içine girebilmek için zaman gerekiyor. Sonrasında meyvesini alıyorsunuz ama benim için kafi gelmedi. Son dönemde post-rock yönündeki tür değişimine dur demekle kalmamışlar, bayağı erken dönemlerinin sludge ruhunu hortlatmışlar bu albüm aracılığıyla. Ama ortada bir sentez söz konusu. İlk dönemlerinin kaotik hardcore atakları yerine son vakitlerinin ağır atmosferik basıncı tercih edilmiş. Dolayısıyla bana azcık fazla gelen bir drone tekrarı mevcut. Altyapıda pastel de olsa renklendirmenin duyulabildiği Fire Is the End Lesson delişmen riffi, ezici ritmiyle birlikte favori şarkım. Albüme nadir renk veren şeylerden biri de farklı elemanların şarkılarda vokal yapıyor olması. Heyecanla dinlemeye başlayıp bir süre sonra umarsız kaldığım bir çalışmaya dönüştü. Lakin son bir kaç albümdeki gizemci değişimden hoşlanmayanlar tarafından olumlu duygularla, kucak dolusu sevgiyle karşılanmış.

7,25+/10

22 Ocak 2013 Salı

Neurosis - Honor Found in Decay (2012)

Şarkı aralarında Kamboçya pop müziği dinliyorum ki düştüğüm kuyulardan çıkayım. Ağır ritimler, tribale göz kırpma, ambiyansa arkasını yaslanan hipnotik bir akıcılık, aklıma gelen tarifler. Zayıflığı ise genelde parçaların benzer bir formülasyon ile yazılması ve hala nedense korumak istedikleri sludge tarzının en bi yoğunlaştığı vokal düzenlemelerinin görece yavaşlığı ve bunun neticesinde sıkıcılığa varması. Deneyin, sözleri internetten bulun ve birlikte seslendirmeye çalışın vokalle. Hak vereceksiniz. Geneli itibariyle eskiden beri sevenler bu post-rock/metal yönelişine zaten karşılar. Şimdi de sık sık kendilerini tekrar etmekle suçlanıyorlar. Açıkçası bir önceki albümünden daha fazla sevdim. Böyle tekrara can kurban diyorum.

8,75/10

4 Ocak 2013 Cuma

Neurosis - A Sun That Never Sets (2001)

Grubu Eye of Every Storm ile tanıyıp sevdim. Fakat grubun bu albümü daha önceki sert ve ağır tonajlı soundunu en iyi şekilde temsil iddia ettiği söylenen yapıtı olarak evveliyattan bile hayranı olanlar için kalplerinde ayrı bir yerde duruyor, eminim. Aslında benzer depresif atmosferi grup hiç terketmemiş. Son dönemlerine kadarki değişimde, bundan sonra 2012 albümlerini dinleyeceğiz inşallah, hep aşamalı olmuş. Görünen köy kılavuz istemez yalnız, buradaki sound tam da atmosferik sludge tanımını fazlasıyla hakediyor. Gitarı çalmıyor arkadaş, tellerine çekiç balyozla vuruyor, nasıl oluyorsa nota çıkıyor. Tempo o kadar ağır ki My Dying Bride'ın diri diri mezara gömen doom halini hatırlatıyor. Tamam hayat denen oyunun hayranı aşuğu değilim. Amma ve de lakin bu kadar da nefret etmiyorum. Sözler de net ve anlaşılır bir şekilde bu ruhsal durumu ifade ediyor. Çok güzel anlatımlar mevcut. Lakin bu tarz albümlerde olduğu gibi içimdeki bariyeri,, bendi yıkıp geçemiyor. Benim için fazlasıyla yavaş, fazlasıyla boğucu. Son şarkı Stones from the Sky, hipnotizmayı sevmesiyle gönüllerde taht kuruyor, o ayrı.

7,75/10

25 Ocak 2010 Pazartesi

Neurosis - Given to the Rising (2007)


Süper sevdiğim Eye of Storm'u takriben çıkardıkları bu son albümün görece yavan kaldığını söylemek mümkün. Yine de atmosferik sludge, post-metal ne derseniz deyin bu türün özellikle ambiyans bölümlerinde sergilenen müthiş yaratacılığı takdir etmenin önünde engel değil bu yavanlık. Misal Water is not Enough dinliyorsunuz ve sonuna doğru gözleriniz kıpır kıpır etmeye başlıyor bir trans halini tadıyorsunuz. Pörfekto! Albüme adını veren ilk şarkı ve her nedense sert bir Marilyn Manson endüstriyelizmini hissettiğim Fear and Sickness albümün diğer güçlü parçaları. Albümün sonlarında atmosfer o kadar ağırlaşıyor ki town beneath the stars above the waves isminde bir grup kuruyorum zihnimde. LeGuin'in eski kitap kapaklarını andırır bir kapak bile çiziyorum. Minyatür perspektifinde altı beyaz ve mavi dalgalarla oyulan bir uçurumun kenarında , düştü düşecek pastel renkli bir avrupa kasabası ve üstünde siyaha yakın lacivertliği aydınlatan pırlanta yıldızlar..
Sonra uyanıyorum, benim şahsen müzisyen sayıklaması dediğim, dinleyici kancalayan melodilerin terkedilerek kişisel statik bir durumun albümde bayağ bayağ tercih edilmesini aşaraktan, uyanıyorum ve "daha iyi olabilirdi" diyorum.

"we claw roots
of trees in the world of iron"

8,0/10

30 Kasım 2008 Pazar

Neurosis - The Eye of Every Storm (2004)


Gidin, bırakın bizi kış'da
attis'in kanıyla buladığı her bahara
karşı kıyısında lethe'nin
ağzımızda toprak
gözümüzde yıldızlar
//
yaktık charon'un salını
salınan karanlık nehirde
dönmemesine geriye evimize
ettik sürgün yeminlerimizi
tam ortasına fırtınanın
//
söndürdük yıldızları
düşerken mevsimler gökyüzünden
ve bir avuç toprak daha
sızıyı dindirmek için
.
9,50/10