KEEP OF KALESSIN etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
KEEP OF KALESSIN etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

15 Haziran 2019 Cumartesi

RETRO: Keep of Kalessin - Reclaim (2003, EP)

Ne kadar da Mayhem'e benzemiş derken mikrofonu Attila'nın ele geçirdiğini fark etmem fazla uzun sürmedi. Ne karakteristik bir ses! Açıkça söylemek gerekirse bu işbirliği grubu bir üst seviyeye taşımış. Bir yandan grup eskisi gibi değil diğer yandan Mayhem klonu da değil, güzel bir sentez elde etmişler. Kaliteli müzik söz konusu olunca yaklaşık yarım saatlik bir sürenin yeterli geldiğini rahatlıkla duyabiliyoruz. Besteler dinleyiciyi yormadan ama kendini tekrar etmeyen yavaşlamalar, hızlanmalar, tempo değişiklikleri, melodik riffler, şu, bu inceliklerle kendilerine ait bir karakter oluşturabilmiş. Özellikle Come Damnation dinlerken işyerinde, halimi görmenizi isterdim. Göze batmadan kafa sallamak zor işmiş yafu! Bununla birlikte vokalin  this is the last day dediği kısımlar biraz kulağa komik geliyor. Attila vokalini bilirsiniz zaten, bazen hani o sınırları zorlar ya operatik bir tarzı dener yada iyice kurbağa gibi hırıltılı çıkar sesi, neyse.

7,75+/10

1 Haziran 2019 Cumartesi

RETRO: Keep of Kalessin - Agnen: A Journey Through the Dark (1999)

İşini iyi yapan, icrayı sıkı tutan bir grup Keep of Kalessin. Tanım olarak black metalin göbeğinde duruyorlar. Tekniklerine, kabiliyetlerine diyecek bir şey yok. Has black metal nedir diye dinlemek isteyenler için birebir bir bir örnek. Fakat farklılık namına ne sunuyor, nerede kendini diğerlerinden ayrıştırıyor diye sorarsanız, cevabım kısa olacak. Bilemedin üç şarkıda tür değiştirecek kadar olmasa bile şıklık katacak viking nağmelerini başarıyla kullanmaları ve uzun Agnen namındaki epik parçalarının bitişindeki helezonik riflerin tekrar ede ede parçanın sönümlenmesi.

6,75-/10

19 Mayıs 2019 Pazar

RETRO: Keep of Kalessin - Through Times of War (1997)

Eski vakitler bu grubun ilk üç çalışmasını dinlemiş ve pek de beğenmemiştim. Şu an en azından idrak edebiliyorum. İşin ilginç taraflarından biri albümün soundunun eskimemiş olması, dönemine göre değerlendirirsek. Melodik bir black metal yapıyorlar ama ritim ve vokaller ve tabi ki sert, buz gibi ve ağır atmosferi Mayhem'i andırıyor. Bu yüzden bir kaç tık 'fazla' geliyor. Dinlemesi zor, yeterince hazzetmek için siyah kukuletalara, bulamazsak anamızın şalına sarılıp gölgelere sığınma ihtiyacı doğurmakta. Bir kaç riff ve melodi (ilk şarkı), bir kaç epik dize (son şarkı) dışında emsallerinden çok da bir ayrım noktası sunmamakla birlikte icralarını sımsıkı yapmakta maharetlerini göstermekteler. Dolayısıyla kara metalini aynı tabakta ve soğuk ve agresif ve yoğun porsiyonlarda sevenler için birebir bir bir.

6,75+/10