Saor - Forgotten Paths (2019)

Atmosferik melodik black metalin İngiliz (İkoç mu demeli bilemedim) şubesinden Saor'u elimden geldiğince hayal kırıklığına uğratmayacakları inancıyla takip etmeye çalışıyorum. Her ne kadar bir önceki albümlerini kaçırmış olsam da evveliyatlarını Arsaidh oldukları dönemden beri biliyorum. Böyle çoğul konuştuğuma bakmayın, grup tek elemanlılar familyasından. Ama elbette başka müzisyenlerden destek alıyordur. Arada kaçırmış olduğum üçüncü albümlerini es geçtiğimde bir beş senelik farklılığa tanık olduğumda sound anlamındaki değişiklik hemencecik dikkatimi çekiyor. Hala black metal kulvarında at oynatsalar da folk melodiler bayağı bir baskın. Kayıt zaten kısa, bir de son şarkı tamamiyle akustik Kelt terennümü eda ediliyor. Ayrıca keman, flüt (ilk şarkıda böyle bir şeyler var ama emin olamadım) , gayda, arp gibi çalgılar da kayıtta kendine yer bulabilmiş. Metal ile bu denge iyi kurulmuş kurulmasına da geçmişlerine göre yumuşadıkları ve bir melez akıma yöneldikleri aşikar. Müziğe kontrast olacak şekilde sert brütal vokal herkese hitap etmese de ben bayılıyorum. Temiz traşlı hayalperest vokal zaten tahmin edeceğiniz gibi, o da var. İlk şarkıda müziğin bir bölümde blackgaze'e kayması da rastlantı değil. Alcest'den Neige'in şarkıya el atması sözkonusu. Velhasıl epik ve natural atmosferi inşa etmede bir o kadar mahir grubun bu işini de bir türlü kulağımdan uzaklaştıramasam da en iyi işleri de ha budur demeye de cesaret edemem.

7.75/10

Saor - Aura (2014)

Arsaidh ismiyle çıkan ilk albümlerinin hemen ardından basılan bu çalışma aynı ayak izini takip etmekle kalmıyor. Neredeyse birebir tekrar ediyor. Kelime tasarrufu yapayım ve ilk albüm için duygularımı ve de düşüncelerimi gayet detaylı ekrana döküverdiğim sayfaya davet edeyim. Şimdiii, zaten bayağı beğenilen bir çalışma ortaya koymuşken değişmeye ne gerek var ki, değil mi cağnım? Benim için değil. Çünkü ilk albümde kafama takılan bir kaç mevzu burada hissettirdikleri ile derinleşerek karşıma çıkıyor. Yoksa hala ilk kez dinleyecekler için karşımızdaki hağla fantastik ötesi deha deli işi bir şeyvar. Mevzulara geri dönersek çoğunluğu kişisel tercihlere dayanıyor aslında: durağanlığa düştüğü anlar içermesi, prodüksiyonun atmosferi derinleştirme uğruna gitar soundunu ötelemesi diğer bir deyişle metalik soundun bir tık arttırılma ihtiyacı, riflerin ah keşke biraz daha gürültülü ve barbarik olsalığı gibi şeyler... İskoçya ve doğa güzellemeli sözlere sahip albümde ayrıca Summoning etkisinin The Awakening adlı şarkıda başvurulan koro tekniği vasıtasıyla daha görünür hale geldiğini söylemek mümkün. Bu albümle projenin arkasındaki gayet sıradan bir isme sahip olan Andy Marshall sadece gönülleri değil yıldızları da fethediyor.

Tonight I have conquered the stars

8,0+/10

Arsaidh (Saor) - Roots (2013)

Atmosferik black metal türünün niceliğine bağlı olarak ufak çaplı bir tantanaya sebep oldu bu albüm çıkışıyla. Hakikaten iyi çünkü. Bütün enstrümanların ve programlama zart zurtun tek kişinin elinden çıktığına inanmak güç. Grubun arkasındaki arkadaşımız besteciliğin matematiğini kavramış görünüyor. 2 dakikalık Saor isimli şarkıyı ki rüzgar eşliğinde gayda dinletisi aslında, saymazsak 13 ila 17 dakika arasında süresi değişen üç parça yer alıyor albümde. Bestelerin durağanlığa düştüğü anlarda birden  melodik riflerden güç alarak dinamik bir sıçramayla şarkıların bir üst seviyeye taşındığı görülüyor. Bu yüzden şarkılar gerçekten şaşaalı bir kapanışa sahip. Müziğin tanımlanmasını değiştirecek kadar (pagan-folk metal olaraktan) farklı enstrüman kullanımı, akustik gitar, keman, piyano, gayda ve özellikle varlığıyla şarkıları uçuran panflüt, yapılan işi diğer atmosferik grupların düştüğü sıkıcılığa düşmesi anlamına gelmiyor. Bunda metal müziğin dibine kadar sahiplenilmesinin büyük katkısı olduğu kadar enstrümanların yerli yerinde kullanımının da büyük etkisi var . Aynı zamanda bu kadar uzun bestelerin müziğe doomvari bir etki de bulunacağı aşikar. Türü derleyip toparlayıp folklorik ve az da doom etkisiyle sentezleyerek ha bu iş böyle yapılır diyen albümün elbette bir kaç Aşil topuğu var. Birinden az önce bahsettim aslında, bazı anlar zaten bol tekrara dayanan parçalar durağanlaşıyor. 2. şarkıdan bahsediyorum spesifik olarak. Roots isimli başlangıç parçası ise bu durumun tam zıt bir örneğini teşkil ediyor. Diğeri de albüme hakim brütal vokalin death metal kulvarına daha yakın olması.
İlk albümden sonra ismini Saor olarak değiştirmekle kalmayıp bu sene de ikinci albümünü çıkaran İskoç arkadaş ile birlikte daha önce dinleyip beğenme fırsatı bulduğum A Forset of Star gibi kaliteli iş çıkaran black metal grupların bir tür dipten ve derinden gelişen bir Britanya kökenli camianın parçası olup olmadıklarını bilmiyorum, ama bu ikinci albümün yanısıra Winterfylleth ve Wodensthrone gibi Britanyalı grupları da dinleme listeme aldım. Hem hipnotik hem tekme savurtan cinsten yeni işler bekliyor umut ediyorum.

8,50+/10