A FOREST OF STARS etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
A FOREST OF STARS etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Eylül 2017 Çarşamba

A Forest of Stars - Beware the Sword You Cannot See (2015)

Bu İngiliz beyefendilerini ve hanımefendilerini arada ihmal ediyorum. Yapmamam gereken bir şey, çünkü şu açık ki beni hayal kırıklığına uğratma yetileri gelişmemiş kendilerinde. Aşk gibi bir şey bu, hani kağıt üstünde sarışını, uzunu yok renkli gözlüsünü seversin, gerçek hayatta kalbini kaptırdığın kişinin ise alakası yoktur. Teyatral dereceye varan, içinde synth ve keman olan bir black metal? Hiç sanmıyorum diyorum. Ama işin aslı, bana gelişi öyle değil. Giriş şarkısı bir acayip çıkış parçası bir acayip kadın vokalli 7 bölüm tekmili birden uzun parçası başka acayip. Clean vokal titriyor vibratolu, iğreti kaçması lazım. Yok ama öyle değil. Anlamıyorum. İniş çıkışları ve enstrümantal geçişmeleri çok iyi müziklerine dahil ediyorlar. Folk ve progresif öğeleri , farklı vokal tekniklerini de hakeza öyle. İnce ince parça parça analize gerek yok. İllaki şurası şöyle daha iyi olabilirdi, burda da bunu uzatmaları (poetik tirad kısmı misal) yakışmadı gibi ufak tefek eleştiri getirebilirsiniz. Biraz farklı seslerin ve fikirlerin ardı ardına sıralanması yorucu olabiliyor, akılda güçlü melodiler kalmıyor diye de ekleyebilirsiniz. Yine de sizi, ekstrem metal sevenleri güzel bir yolculuk beklediğinin garantisini gönül rahatlığıyla verebilirim.

8,25/10

26 Şubat 2011 Cumartesi

A Forest of Stars - Opportunistic Thieves of Spring (2010)


Grup aynı yoldan yürümeye devam ediyor. Dramatik sinematik progresif post black metal gibi bir şey bu yolun adı. Otoban sayılmaz tali yol. İşte bu konspept sebebiyle şarkıları sırasıyla dinlemek gerekli. Aslında albümü (ki albüm 70 dakikanın üzerinde) 6 uzun parçaya ayrıştırmaya da gerek yokmuş. Albüm tek bir parçadan da oluşsa olurmuş. Çünkü yoğun bir muud ve tempo değişikliği mevcut parçalarda. Yanlış anlamayın baş yapıt demiyorum. Bir kere dinlemesi çok güç. Tempolu anı var sesiz kısmı var. Nakarat diye bir şey yok. O yüzden ritimler ve rifler önem kazanıyor. Bir şarkıda arz-ı endam eden bayan vokal bile bu yüzden büyük fark yaratıyor. Ayrıca kemanın yoğun kullanımı da ağızlarda şukela bir tat bırakıyor. İlk şarkıdaki enerji süper cezbedici. Albümdeki favori parçam ise Summertide Asp. Kapanış parçası da sunduğu ağır ve bazı kısımlarıyla füçuristik atmosferi ile pek bir etkileyici.
Önceki albümle kıyaslayamayacağım. Zira bu tarz albümleri dinledikten sonra aklınızda pek bir şey kalmıyor. Daha doğrusu aklınızda kalan şey albümü dinlerken duyduğunuz haz sadece.

8,25/10

20 Kasım 2009 Cuma

A Forest of Stars - The Corpse of Rebirth (2008)


İlginç bir isim ve yaratıcı bir logo, gökyüzündeki yıldız kümesine ulaşmaya çabalayan eller bir yıldız ormanına dönüşüyor. En basitiyle progresif black metal diye etiketlenen bir tarzda musikisini yapan britiş grubumuz hayli kafa yordukları belli olan bir albüm kotarmışlar. 1 saate 5 şarkı sığdırarak 10 ila 16 dakka arası değişen sürelere sahip şarkılara imza atan grubun bu ilk albümü "düşünen black metalcinin müziği" diye nitelendirilmişti. Bir bakıma öyle, şarkıları anlayabilmek için işinizi gücünüzü bırakıp konsantre olmanız gerekiyor. Ne kadar iyi bir şey bu tartışılır. Başta keman sonra flüt gibi bu tarz için alışılmadık enstrümanların haylice kullanıldığı albümün ilk şarkısı God geri kalan parçalardan ayrı bir yerde duruyor. Çok sevdiğim şizofrenik black vokali değil farklılık yaratan. Cenaze töreni havasını yansıtan ve başta yaklaşık 3 dakikaya varan keman ve tef (ya da tef benzeri bir şey) melodisi, sonrada ağırlıklı olarak keman, 16 dakikalık parçanın önünde ve ya arkasında devam ediyor. Böylece parçanın black kısımıyla bağlantıyı kurmuş olup majestik duygu patlamalarıyla albümün en iyi parçası God'ı bitirmiş oluyor ve büyük ihtimalle kendimizi parçayı başa sarmaya çalışırken buluyoruz. Tabiki parçaya eşlik eden flüt kısımlarını da unutmamak lazım. Maalesef diğer parçalar aynı yetkinliğe ulaşamıyor. Bir kere ani tempo değişiklikleri ve ara kısımlar arasındaki bağlantısızlık parçalara konsantre olup takip edebilmeyi önlüyor. Ve bir noktada, ki bu parçaların hoş bölümleri olsa bile, sıkılıyorsunuz. Female'in ilk bölümü deli bir adamın çığlıklarla acıyla yoğrulmuş histerik vokallerini içeriyor. Diğer yandan da kemanın çirkin bir tınısı işliyor. Bir süre sessizliğe yakın sakin bir kısımdan sonra deli adam daha da hiddetli sayıklamalarla geri dönüyor. Gitar tonu progresif bir yöne evriliyor. Felan filan. Bu arada modern black/post-black gruplarının aksine prodüksiyonun duvar yoğunluğunda gürültülü gitar tonunu kullanmadığını görüyoruz ki bu iyi bir şey benim için. Dinlemenin zaten zor olduğu anlara sahipken imkansızlaştırmaya gerek yok. Albümdeki ikinci favorim Male ise ismiyle tezat bir şekilde sakin ama içinde gerilim barındıran atmosfer üzerine bayan vokalle açılıyor. Uzayın dehşetengiz boşluğunu andırır synth ve gitar ikilisinin yer yer müdahalesini duyuyoruz. Basit bir black kısmı ve sessizliğin ardından muhteşem keman melodisi gitar ve bateriyle birlikte müziği ayinvari vokal ritimlerine taşıyor. Ayyyayayy gerisini anlatamıyacağım yoruldum. Sadece Earth and Matter'ın perküsyon ağırlığında tekdüze ve biraz da hipnotik bir parça olduğunu ve Microcosmos'un artık bizi şaşırtmayan bir seyir izlediğini söyleyebilirim.
Uzun lafın kısası bünyelerinde acayip bir potansiyel biriktirmiş grubun hesap kitap işini bırakıp ilk parça gibi melodiye sırtlarını yaslamaları ne de güzel olur demekteyim.

7,75--/10