Slipknot - All Hope Is Gone (2008)

Artık nu-öetal'i sadece tki olarak gördüğümüz bu son albümde alternatif metal soundu ağırlık kazanıyor. Pek beğenmediğim dinamikleri yok eden modern prodüksiyonla birlikte albüm mentalite açısından grubun önceki işlerinden hem çok farklı, şarkı sözleri çok daha yetkin ve yetişkin, mizal Gematria, hem de farksız. Farksızlığı şöyle, ben bestelerin sertliğini biraz Iowa dönemine benzettim. O yüzden de albümdeki şarkıların tümünü beğendiğimi söyleyemeyeceğim. İstisnalar Psychosocial, Vendetta, Snuff.

7,25+/10

RETRO: Slipknot - Vol. 3: (The Subliminal Verses) (2004)

Çocukkene dinlediğimde sert zannettiğim soundun önceki albümleri ile kıyasladığında büyük ölçüde yumuşadığına tanık oluyoruz. Akustik ve tertemiz vokallerin artmasının yanısıra melodikleşen bestelerin katkısı var bu durumun oluşmasında. Elbette nü-metal duruşları olgunlaşarak devam ediyor. Hatta önceki albümlerinde bizi rahatsız eden şeylerin, rap vokal, çocuksu nakaratlar, yeniyetme kızgınlığı ve sözlere yansıması gibi, buharlaştığını da ekleyebiliriz. Hatta ve hatta endüstriyel ve modern rock etkilerini de kolaylıkla sezinleyebiliriz. Yani eldeki verileri topladığımızda grubun kalibresinin değiştiğini artık müzikal olarak da iddialı oldukları bir albüm kotardıklarını söylemek yanlış olmayacaktır. Benim favorilerim Prelude 3.0 , Duality, Vermillion'lar, Danger Keep Away gibi daha alternatif şarkılar olmakla birlikte bu al bümden çıkan her parça iyidir, candır. Tabi türe göre.

8,50/10

Slipknot - Iowa (2001)

İlk albümün ne yaptığını bilmez, tahmin edemez tavrından sıyrılıp ayakları daha sağlam basan bir iş çıkardıkları bu albüm doğal olaraktan bir öncekine göre bir kademe daha iyi. Ancak grup rep vokallerini tamamiyle terketmemiş görünüyor. Yine de sound olarak sert nü metal diye adlandırılabilecek bir çizgiyi oturtmuşlar. Hit parça sayılmasalar da de özellikle albümün ortalarında gayet leziz şarkılar yer alıyor. Single olarak çıkarttıkları Left Behind ve My Plague örneğinde olduğu gibi. Özellikle clean nakaratlarla süslü ki bazen can sıkıcı bir hale bürünebiliyorlar, bu parçalardan ayrılan Gently ise daha farklı bir yerde duruyor. Favori parçam. Skin Ticket da gruuvi ve gaz ve de üstelik sert haliyle dikkat celpediyor. Amma ve de lakin albümün en ilginç parçası 15 dakikada tamamlanabilen Iowa. Kapanışı yaptığımız bu parça bas ritimleri, durgun atmosferi ve deneysel lakin çok da deneysel olmayan soundu ile enteresan bir dinleme sunuyor.

7,25++/10

Slipknot - Slipknot (1999)

Grubun Vol.3 isimli albümünü dinlemiştim bir vakitler. Dağılan ağzımı burnumu toplayamamıştım. Nu-metal felan değil bu Yarabbim, bu ne sert aksiyon demiştim. Gerçekten ben mi pek bir genç idim, naiftim yoksa o albüm mü ortalamanın üstü müydü hatırlamıyorum. Yaşlılık işte...
Bu albümde ise öncelikle amatörlük dikkat çekiyor. Bazen müzik yok saçma sapan bağırış çığırış var. Hele şımarık bunalım tiineyç sözleri de cukkadunak oturuyor. Rep vokal çekilmiyor zaten. Bir de kabile nüfusuna sahip grubun soundu bana yeterli gelmiyor bazen, birileri çalıyor çalışıyor, birileri de arkada numara mı yapıyor acep? Şimdi olumlu noktalara parmak basalım. bir imaj, iki enerji, üç Wait and Bleed, dört eh biraz da Surfacing.

7,25/10