GLENN GOULD etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
GLENN GOULD etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

18 Ağustos 2026 Salı

J.S. Bach - French Suites, BWV 812-817; Overture in French Style, BWV 831 (Glenn Gould, 1995)

 Bach dinlerken keyifle dinlediğim ama bir türlü içine girip terennüm edemediğim bir besteci. Gould ise org yerine modern piyanoya uyarlayarak Bach'ı yorumlamış ve bununla ünlenmiş diğer bir devasa isim. Doğal olarak müzisyenliği sorgulanamayan birisi. Bize de uslu uslu dinlemek düşüyor görev olarak. Usul usul giden bir nehri izler gibi.

7,50/10

13 Ocak 2011 Perşembe

J.S. Bach - Bach: The Goldberg Variations (Glenn Gould, 1956)


Egzantrik piyanist Gould'un kaydetiği bu kayıt sadece Bach yapıtları arasında değil tür içinde çok önemli bir yerde bulunuyor. Bunu da büyük oranda klasik müziğin grindcore'u tabiri ile niteleyebileceğimiz bir özelliğe borçlu. Genelde kısa ve teknik parçalardan oluşması bu sebep. Yaldızı kazırsanız temelde melodileri ve duyguyu da seçebilirsiniz. Ama tırnaklarınız uzun olmalı. Yani demeye çalıştığım şey, benim gibi ortalama bir insanın anlayıp zevk alacağı anlar albümün 46 dakikalık süresinin yarısını bile oluşturmuyor. Ha, ustalığı dehayı görüyor değil miyim, takdir etmiyor muyum, o ayrı mevzu.Arada bir taşkın ve de aşkın pozitivite yüklü elektron gibi hissetmiyor muyum, evet bu da doğru. Öyleyse..

7,0+/10

12 Mayıs 2010 Çarşamba

J.S. Bach - The Art of the Fugue (Glenn Gould 1962)

1700'lerde yaşamış olan ünlü klasik bestecilerden Yohan Sebastian Bahkh döneminde keşfedilen piyanoya itibar etmeyip onun atası sayılabilecek harpsichord ve orglara yönelik bestelerle daha çok haşır neşir olmuş. İşin güzel bir tarafı da bu besteler günümüzde piyanoyla çalmaya da oldukça uygunlar. Ama konumuz bu değil. Bestecinin teknik olarak içine girmesi zor çalışması olan Fugue Sanatını (sormayın fugue ne demek, wikipedia'dan aktarıyorum anlarsanız artık: Çoksesli müzikte , bir beste türüdür. Konu adı verilen, özelliği olan üretici bir temanın birbirinin benzerleri biçiminde yinelenmesinden oluşur. Kontrpuan müziğin en önemli ve en zor türüdür. Fügler 2, 3, 4 ve hatta 6 sesli olabilir.) ünlü Bach yorumcusu egzantrik kişioğlu Gould'dan dinliyoruz. Kayıt orgla çalınıyor, hakikaten tanımlandığı gibi çok sesli iki ayrı el birbiriyle derin sohbete girmiş iki ses dizimi yaratıyor. Derin demişken evet,teknik ve sofistik ama kesinlikle sıkıcı zannetmeyin. Tam tersine 18.yüzyılın parti müziği bu olmalı. Beyaz perukalar kafalarında yüzleri pudralı tayt veya uzun çorap giymiş adamlarla dev bir çadırı elbise diye kıçlarına geçirmiş pek bir leydiler kıkırdayarak eğleşirler, bir temaşa bir şamata sormayın.
Son yarısında ise Gould amcamız orgu bırakıyor piyanoya sarıyor. Keşke orgta çalmaya devam etseymiş dememek elde değil, avuçta. Ben memnun kaldım uzun lafın özeti, bizim gibi basit zekalı insanların tam anlamıyla , ne kadar dinlerse dinlesin, çözemeyeceği ululukta, buna rağmen ilk dinleyişte bile neşeli haliyle kulağı bu musikiye alışık olmayan herkişiyi sarmalayacak samimiyette.

8,0/10