Kurban - Sert (2004)

Ünlü şarkıların yeniden yorumunda üzerine bir şeyler katılmasını beklemek abesle iştigal olur, ama en azından yeni bir nefes, yeni bir bakış açısı getirmeleri beklenebilir. Sadece distorşınn nınınına boğmak yetmez, kızıyorum yani. Bunun kolaycılığına çok başvuruldu zamanında. Bir de ben ciddi adamım, müziğin de ciddi bir iş olduğuna inanırım. Gevşekliği felan da sevmem. Kurban ise bu albümde bütün bu çekincelerimin üzerinde saygısızca tepiniyor. İyi de yapıyor. Keyif veriyor, dört köşe yapıyor. Evet, kayıt üst üste dinlenecek bir derinlik sunmuyor. Uygun kafada olmanız lazım. Ancak depresif havadaysanız onu da boğacak kuvvette. Böyle bir kayıttan İnsanlar'a sadece bir senede ulaşmaları da ilginç doğrusu.

8,25/10

Kurban - Sahip (2010)

Hiç bir yenilik barındırmayan, na-oricinal çıkış parçasına kanarak bir değerlendirme yaparsanız büyük bir yanılgıya düşmeniz kaçınılmaz olur. Zira albümün geri kalanı sizi şaşırtabilir. Aslında hiç şaşırmamak lazım. Çünkü grup verdikleri araya rağmen İnsanlar'daki tarzı aynen devam ettiriyor. Demekki artık oturmuş kemikleşmiş bir sounddan bahsedebiliriz. Artık ne derseniz deyin buna, punk, alternatif metal, nu metal, modern rock, hiçbiri hepsi.. Ama bu sound gittikçe sertleşen sözlere uyan hatta onikiden vuran bir seçim daha doğrusu evrimleşme sürecinin sonucu. Hakim, Soykıran, Sahip , Das Motiv gerçekten dinlenilesi parçalar olmakla beraber herhalde türe sözleriyle ritimleriyle herbi herbişeyiyle Yobaz ve Misafir damgasını vuruyor olsa gerek. Ancak son şarkının bir bölümünün televole cins-i mukabilinden konuşma kısımları içermesi ikinci yarısındaki sert sepsert kısmın dinlenirliğini çökertiyor ki konuşmalı kısım ayrı bir track olsaydı keşkem dedirtiyor ki konuşmalı kısımı birkaç kez dinlemek kafi, skip abi forward da bu ikinci kısmın güzelliğini de geçmeleyelim. Ne dediğimi pek bilmiyorum, albüm şık bir hareket sergiliyor yani.

8,50-/10

RETRO : Kurban - İnsanlar (2005)

Zaman geçtikçe subjektif hoşlanma katsayısını bir ondalık kaybetse bile karşımızdaki yapıt hala çok güçlü. Önceki matrak taraflarından ziyade son albümlerinde ciddi taraflarının ağırlık kazandığını gördüğümüz grup yerel etkiyi de cıvıklaştırmadan başarıyla belli ettiriyor dinleyene. Daha sert, daha ciddi, daha pro ve grup için nedense hayalkırıklığı olmuş sonuçlarıyla. Müziğe değer veren her rock- punk- alternatif severin koleksiyonunda ışşık duracak bir çalışma.

8,75+/10