Skunk Anansie - Paranoid & Sunburnt (1995)

Şu 2 haftalık şehir dışı tatilinde pek bi çok konser kaçırdım, en başta da Savatage'a üzüldüm. Allah nasip ederse, işleri yerine koyabilirsem, ihmal edilen ve değeri bilinmeyen bu grubun konserine katılmayı düşünüyorum. Bir zamanlar keskin versiyonlarının bile radyolarda sürekli çalınma imkanı bulan rock müziğinin hal ve duruş ve hatta sound itibariyle punk'a (eh biraz da funk) yakınsanan üyesi ile o kadim zamanlarda tanışmıştım. İçinde çok sayıda hit barındıran ikinci albümleri Stoosh'un orijinal kasedi bile vardı elimde. Bu selamünaleyküm albümü de başta Weak olmak üzere Selling Jesus ve Charity gibi güçlü melodiler barındırıyor. Sözler ise eleştirel ve tam da yakıştığı, olması gerektiği gibi. Enerjisi ise süper. Rage Against'i andırmıyor mu birazından? Parçaların bir kısmı ise bu büyük parçaların gölgesinde kaldığı bir gerçek. Gidebilirsem eğer eğleneceğimi düşünüyorum.

8,0-/10

RETRO: Skunk Anansie - Stoosh (1996)

Genç vakitlerimde orjinal kasetini alacak kadar sevdiğim bu albümdeki tüm şarkılara eşlik ederek, sözlerini takip ederek pek bir eğlenmiştim. Şimdinin penceresi aralandığında 90'larda kendilerine has pop-rock soundlarıyla ve güçlü fikri duruşlarıyla derin bir iz bırakmaktan ziyade bir parantez aralayıverdiklerinin farkına varıyorum. Ses aralığını dinamik bir karakterde kullanan grup keskin soundunu büyük ihtimalle Rage Against The Machine prodüktörüne borçlu. Gençken bu albümden fazlaca etkilenmemin bir sebebinin bu "teen angst" tavrının popüler pop-rock'a başarıyla yedirilmesinden kaynaklandığını düşünüyorum. Başka bir sebep varsa o da grubun, dolaysız olarak söylersek vokal Skin'in baladlardaki performansı olacaktır. Fısıltıdan çığlığa değişen geniş bir spektrum şukela terennüm ediliyor.
Biraz da bol kepçeden puanımızı verip bu eski grubu yad etme işini tamamlayalım.

8,25/10