Demdike Stare - Tryptych (2011, Comp)

Grubun 2010 tarihli ilk üç albümünü bir araya getiren bir toplama albümüdür. Hepsi aynı tarihi taşısa da işitsel zeminde bir ilerleme süreci sergilemekte bu albümler. Ortak nokta elbette karanlık atmosfer. İlk albüm Forest of Evil adını taşımaktadır, sadece üç parça içermektedir ve yinelenen ritimlere dayanmaktadır. Boşluk hissiyatı uyandıran endüstriyel tınılar dahil edilmiştir.Grubun genel bir özelliği karanlık desek bile depresif olmayan ferah bir alan sunabilmesi ve hatta utanmasak ışıltılar serpiştirmesidir ki bunlara ilk albümde bile tanık olunur. Diğer albümlerden farkı ise konsept anlayışına yakın durmasıdır. Bir hikaye yoksa da organik, mistik ve canlı bir hikaye hayal edilebilir. İkinci albüme ise Liberation Through Hearing denir, makul süreli dokuz parçadan teşkildir. Hayaletli bol yinelemeli ilk parçanın ardından fabrika ortamına gireriz. Fabrika monotonluğunu değiştirmeye çalışan olumlu izlekler kalıcı olmaz. Tam tersine atmosfer fısıltılı sayıklamalarla tekinsiz bir hale bürünür. Bilimkurgu ölçeğinde bir dehşet kapımızdadır. Albümün ortasında tribal oryantal bir parça ile sakinleşme imkanı buluruz. 11 dakikalık takip eden parça ile birlikte aslında Bladerunner misali bir senaryoyu takip ettiğimizi anlamış bulunmaktayız. Bonus iki adet Süleyman'ın Kütüphanesi isimli kapanış parçaları isimleri dışında hiç bir ortaklık taşımayarak aslında bu albümün değişken karakterini ima eden örnekler olarak öne çıkmaktadır. Son albüm Voices of Dust'ı daha önce dinlemiştim. Bir kere grup ilen tanışmama vesile olan Haşhaşi şarkısı burada. Bugünden baktığımda tribal sesler daha öne çıkarılarak bir remiks yapılsa tadından yenmezmiştir. Desert Ascetics, Viento de Levante gibi perküsyon öncülüğündeki oryantal tınıların ağırlığı hissedilir olsa da önceki albümlerdeki sinematek hikaye anlayışından uzaklaşılmıştır. İkinci albümün ilgi çekici farklılıkları yakalanamamıştır. Güçlü parçalar genelin düşüklüğünü telafi edememektedir. Hülasa iki iyidir.

7,25/10

Demdike Stare - Wonderland (2016)

Farklı etkilenmelerin yansıtıldığı farklı bir elektronik albüm bu. Kâh endüstriyel tınılar kâh orman börtü böcek sesi. Böyle zıt sesleri yine de uyumlu bir atmosferde yoğurabilen bass ritimlerle süslü albüm, modern tekno ve elbette modern dub türlerini de ihtiva etmeyi ihmal etmiyor.  Bir kaç şarkıda ambiyans ağırlık kazanırken diğerinde dans ritimleri baskın geliyor. Özellikle ritimlerin kesintili bir şekilde sunumu bu bahsettiğim melez teknikle de birleşince deneyselliği öne çıkarmış oluyor. Karanlık bir ambiyansa sahip olmakla birlikte boşluğun da iyi değerlendirilmesi neticesinde boğuculuk içinde debelenmemeniz güzel bir şey. Yine de melodik olarak daha güçlü, takip edilebilir bir şeyler beklemedim değil. Bu cihetle biraz hayal kırklığına uğramış durumdayım. Bu arada grubun böylelikle iki albümünü dinlememe rağmen grubun ismindeki ikinci ibarenin sitare olmadığının yeni farkına vardım. Orta ve ileri seviye elektronika hayranlarını mesut edecek bir çalışma diyelim.

6,50+/10

Demdike Stare - Voices of Dust (2010)

İki muhteşem parça, ilki Hashshashin Chant, vokalin boğuk bastırıldığı ki kayıttan mı diye yuğtubda kontrol ettim, orjinali de böyle, ve her nedense vapur sireni benzeri endüstriyel tınılarla zenginleştirilse dahi hipnotik sözler ve harmonik tekrar tekerrür melodisi ile tribal ritüelliğinden yani haşhaşinlerin ayininden hiç bir şey kaybetmeyen kalp zıplatıcak bir parça. Viento  De Levante de aynı ritüelliği darbuka tefle ve Fallout'u hatırlatan ağır bir atmosferle devam ettiren diğer şahane bir parça. Geriye kalanlar ya da arayı dolduran şarkılar ise irkiltici havayı beslemeleri ile görevlerini icap eden çok da kompleks olmayan bir yüz sergiliyorlar. İsmini geçirdiysek devam edelim, Fallout oyun müziklerini sevenlerin ve o müzik ortadoğu ritimleriyle az çok birleşse ne hoş olurdu değil mi kanka diye içinden geçirenlerin bir değil iki kulak vermesi gereken bir kayıt bu. Bu arada Voices of Dust grubun üçüncü uzunçaları, beğenenlerin diğerleri için de radarı açık tutması lazzım.

7,0/10