ASPHYX etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ASPHYX etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

22 Eylül 2025 Pazartesi

Bosphorus Metal Fest 2025

 Bu sene festival çok da sevmediğim Uniq açıkhavada gerçekleşti. Gözlemlerim şu şekildedir. Katılımcı sayısı çok çok daha iyi olabilirdi. Takvim sıkışıklığı ve bütçe meselesi baskın bir sebep görünüyor. Organizatörler değerlendirecektir ama ülkemizde 10 adet gruba hapsolma durumu da var ve kesinlikle göz ardı edilmemeli. Ticari kaygı ve ideal hedefleri bir araya getirecek bir program ile grup listesi daha başarılı kotarılabilmeliydi. Tabi organizasyonun da kendi bütçesini ve grupların takvimini hesaplaması gerekiyor. Türler arasında denge de zayıf olunca dinleyicisi ile birlikte bayağı bayağı ekstrem bir festivale dönüşmüştü. Herkes eksikti, gençler de bir eksikti. Bu tarz konserlerin lokomotifleri halbuki onlar. Genel havayı olumsuz etkiledi maalesef. Cumartesi yerli grubumuz Black Tooth ile açılışı yaptık. Vokali seyirci arasında daha çok gördük, kimi zaman circle pit yönetti, kimi zaman arkadaşlarıyla selamlaştı. Bu arada şarkıda söylüyordu. Bir ara da kayboldu, bilet kesiyordu kapıda zannımca. Sanırım seyirciler olarak bizim amacımız grubu eğlendirmekti. Yok yok izleyici de eğlendi. Parmak hadisesi yaşadı, geçmiş olsun diyelim. Sonra Susperia sahne aldı. Eski bir grup ama hem tür olarak hem de kadro istikrarını bir türlü yakalayamadığı için bir yerlere gelememiştir. Fakat canlı bir sounda sahipti. Dinleyebilirim de yani. Bu arada festivalin ses kalitesi diğer organizasyonlar için örnek olmalı, çok iyiydi. Bir kaç grupta iniş çıkışlar olsa da.. Sırayı Necrophobic alıyor. Ben bu arkadaşları  alalade brütal death metal yapıyor sanmıştım. Yırtıcı bir black metal icra ediyorlarmış. Black-death deselerde sahnesi pek de öyle değildi. Bilseydim konser öncesinde bir kaç albümüne şans verebilirmişim. Yine de besteler biraz fazla birbirine benziyor gibi geldi. Ve Asphyx. İyiydiler, gazdılar, boyun koparttılar. Sese kendi kendilerine kafayı taktılar, biraz daha volümü artırdılar felan, vokal boğuldu. Orada olma sebeplerimden biri olan Amorphis performansı bence iyiydi. Yafu çok yumuşadılar felan diye pislik atsam da kendi kendime hala gönlümde olduklarını bir kere daha hatırladım, eskilerden de 2-3 çaldılar. Akşam mutlu ayrıldım sonuçta. 

İkinci gün Sadist'e yetişmeye çalıştım. Konser alanında standart Uniq'in 3 adet yemek standı olunca, hamburger küçük müçüktü ama iyiydi (mango değil avokado sosunu tercih ediniz) , pizza kötüydü, sağlıklı hiç bir şey yoktu ve içecekler de bir tık pahalı ve tatsız fıçısı, namevcut malt-filtresiz seçeneği, sözüm o ki, konser alanında çıkış yasağı da eklenince, hemen yandaki restoranlarda yiyip içerek depoyu doldurma daha cazip geldi. İnanıyorum ki 5'ten sonra orman havasının etkisiyle soğuyan ve 2. gün termal kapüşona sardıran bu mekan organizatörlerin de ilk seçeneği değildi. Uzun lafın kısası Sadist'in sesi uzaktan leylimley. Sonra klasik hard'n heavy cover band gibi Korry Shadwell performansı izledik. Hiç mi bir power metal, heavy metal grubu kalmamış, illa dengeyi sağlama adına ablamızı eklemişler çok bilemedim. Kötü değildi tabi, artık müzisyenler işlerinde çok başarılı. Sarhoş, uçmuş felan olmadıkları sürece, ses prodüksiyon tonmaister faciası yaşamadıktan kelli hepsi iyi zati. İyi demişken Yunan komşu Suicidal Angels performansı inanılmaz eğlendiriciydi. Böyle hafiften punk ve ful gruvi crossovere çalan thrash besteleri ile dinleyicinin kanını zıplattı, ortalığı dumana kattı. Bilmiyordum, öğrendim kendilerini. Obscura elemanları da şirindi. Teknik şova dönüştürdüler icralarını amma pek de benlik değil canlısı, bunu anladım. Patır çatır çaldılar tabi. Festivale diğer katılma sebebim Belphegor ise biraz hayal kırıklığı oldu. Sesi gürültü duvarı şeklinde bir dalgaya boğmuşlar, enstrümanlar ve vokal ara ara kulağımıza gelebildi. Parçaları daha hızlandırılmış mı çaldılar ne, ben ayırt etmekte zorluk çektim. Evet, atmosfer, koyun kellesi felan iyiydi, adrenalin agresyon da. Ardarda öff dedirtti lakin. Bununla birlikte festivale katılma sebebim (kaç tane oldu yafu bu sebepler...) Old Man's Child pek memnun etti. Arkadaki tonmasterı tebrik ettim, gözünden öptüm. Tüm sesler black metal olmasına rağmen duyuldu, şarkıların her birine mıymıymıy (hiç söz bilmem) eşlik edecek kadar melodilerini seçebildim. Benim gibi seveni de bolmuş grubun, sevindirik oldum. Bence bu grup  heavy metal melodileri üzerine inşa etmişler bestelerini. Kapanış Lacuna Coil ile. Metroya geçiş ve yürüyüş, shuttle hiç de öyle hazır değildi..., kaygısı erken sonlandırdı. Enjoy the Silence çaldılar. Sound bayağı alternatif metaldi artıkın. Ama Cristina'nın sesi , ses rengi ve nostaljik etkisi pek çok eksikliği kurtarmaya yeter bile.

Gençler pek yoktu dedim ama annesiyle birlikte inanılmaz eğlenen genç kardeşimiz, babalarıyla gelen diğer genç arkadaşlar göz doldurdu. Ruslar başta olmak üzere (Ukrayna, Polonya bilmeyiz hepsi Rus) yabancı katılımı zengindi, Tunuslular çok durgundu, ben diyeyim yüzde 10, sen de 15. Erkeklerimiz freak show'dan hallice çirkin, kendim de dahil yafu alınmayın hemen, kadınlarımız ise (feministler sevmiyor iyelik ekini, feministlerimiz) tam tersine güzel ve asildiler.

Seneye Satyricon felan getireceğiz diyorlar, tövbe tövbe. Destek veriniz.

4 Eylül 2025 Perşembe

Asphyx - Asphyx (1994)

 Anca bu üçüncü albümde albüme kendi adlarını vermişler. Duyuluyor ki ilk 2 albümün biraz gölgesinde kalmışlar. Şahsen vokale alışamamıştım zaten, bu kayıtta şahsımı daha bi sınayan yeni vokaliyle birlikte bir araya gelen diğer faktörler sonucunda daha da dinlemesi zor bir hale gelmiş. Neyse ki thrashy rifleri ve gruuvi ritimleri tümden unutmamışlar. Bununla birlikte doom tarafın yoğunlaştığı da aşikar. Sevene... Kaydın diğer bir zayıf yönü ise oldukça sıradan başlangıcı. Yavaş yavaş ilginç hale geliyor ve 5. parçanın başında gotik bir ilahinin ya da sonlarda gotik tınıda synth introların bile alıntılandığına tanık oluyoruz. 

6,75/10

10 Ağustos 2025 Pazar

Asphyx - Last One on Earth (1992) + Wardruna Konseri ( 9 ağustos 2025-Harbiye)

 İlk belirlemelerim. Çıkış albümüne kıyasla daha derli toplu ve sevilebilesi. Lakkin bu kazıma vokale şahsen alışmam mümkün değil. Şarkı söylerken gırtlağı nasıl oluyor da sürtünmeden delinmiyor, önüne düşmüyor, anlamak namümkün. Diğer bir deyişle şahsına münhasır, otantik, acıyı içselleştirmiş. Ritimler gruuvi hatta bir iki yerde punka bile kayabilmekte. Davullar balyoz gibi. Hızarlı gitar tonu da etkileyici. Ve ilginçtir besteler bu tarz bir kayıttan beklenenden öte kolayca içine girilebilir, idrak edilebilir melodilere sahip. Yani içimden bir his bu gruptan alıp alabileceğim en fazla fayda bu albüm ile olacak diyor. Festival değil de küçük bir salonda kelle kopartan bir canlı performs yapabilirlerlerlermiş gibi.

Wardruna'ya  2. kez canlı izledim. Daha küçüklüklerini bilirim onların ve Harbiye'yi bir kaç yüz kişilik  boşlukları olsa da dolduracak kadar (4000'e yakın kapasitesi vardır) büyüdüklerine şahit olmak bir baba gibi gururlandırdı beni. kh kh kh. Performans olağanüstü, dinleyicilerin çoğu da şarkılara hakim. Öyle turist seyirci pek yok gibiydi. Tabi bu bir konser değil, bir deneyim. Seyirci o kadar çok alkışladı ki hele bir durun dedi konuşmayı çok sevdiğini anladığımız Einar. Onlar mutlu, biz mutlu, çıkalım kerevetine gayri.

7,50/10

16 Temmuz 2025 Çarşamba

Asphyx - The Rack (1991)

 İlk dönem death metal gruplarından Asphyx pasajlarda frene basarak yavaşlamasından ve eze eze gelen riflerden dolayı doom etkisini de üzerinde taşıyıp tür içinde kendine özgü bir alan açmasıyla biliniyor. Hollanda'dan çıkagelmeleri de başka bir farklılıkları. İlk kez dinliyorum ve peşinen bu tür brütal death gruplarına çok ısınamadığımı söylüyorum, benlik değil yani. Yoksa bu albüm grubun en iyi çalışmalarından biri olarak nitelendirilmekte. Ve duyduğum kadarıyla çatır çutur katır kütür rifler de agresif atakları renklendiriyor. Gitarın sesini sevmekle beraber alameti fabrika vokal kulaklarımı zorlamakta. Besteler doom alçalış ve death yükseliş formülünü sıkça takip ediyor ve grubun groovi ritimler yaratmada maharetine tanık oluyoruz. Bununla birlikte yavaşladıkları anların bana hitap ettiğini söylemek güç. Sickening Dwell ile Rack albümün çılgın parçaları. Çok arada kaldığım kaydın şarkılarını bir konserdeymişçesine dinleyince bir tık daha iyi hissettiriyor. Remaster olarak da çok şık bir kayıt lakin bonus konser yorumları sadece meraklısına..

7,0/10