Destruction - Mad Butcher (1987, EP)

 Oldukça dengeli amma ufak tefek bir mini albüm bu. Kayda ismini veren şarkı oldukça beğeniliyor anladığım kadarıyla. Oturmuş enerjik bir sounda sahip şarkı bitime yakın da ilginç bir geri dönüş yapıyor. Diğer bir parça ise bir cover, gotik ve teyatral kökü seçilebiliyor. Solo yakışmış diyebiliriz. Akustik gitar ile başlamasına rağmen takip eden parça klasik thrash çizgisine çığlık vokallerle birlikte kısa sürede varıyor. Yine uzun sololar karşılıyor dinleyeni. Özlemişiz yani böyle şeyleri. Ve son şarkı ise gitar performansa dayalı bir enstrümantal parça, bence gayet hoş, arkadan askeri bir ritim de verilmiş. Albümün kendisi gibi kısa ve bir yere bağlanmıyor. 

6,50/10

Destruction - Eternal Devastation (1986)

 Çıkış albümlerini daha fazla sevdiğimi itiraf etmeliyim. Çığırtkan vokalli thrash metale ister de istemez mesafeli kalabiliyorum. Bu mesafeyi kapamaya prodüksiyon da fayda etmiyor. Besteleri de dinlerken keyif vermekle beraber benim aklımda pek yer tutamadı. Belki de benim aklımda bir zorum vardır, bilemeyeceğim. Nihayetinde yeterince etkilendiğim söylenemez. Ama vazgeçecek kadar da değil.

7,25/10

Destruction - Infernal Overkill (1985)

 

40'ımda sık sık thrash dinlemek ister oldum, maazallah 50'mden sonra da Uysal gibi saçlarımı dikeltip punk takılabilirim. Alman ekolünden Destruction'ın selamün aleyküm albümü türü takip edenler tarafından ilgiyle alakayla karşılansa da klasikliği konusunda tartışmalar sürmekteymiş. Yırtıcı ve dur durak bilmeyen enerjik tarafıyla beni yeterince mutlu mesut etti. Yalnız büyük bir kusuru var. Dinlerken aldığınız keyfin stop tuşuna bastıktan sonra anca ekosu kalıyor geriye. Bestelerin akılda kalma oranı biraz düşük gibi geldi bana. Diğer yandan kayıt güzel bir sürpriz de içeriyor. Bağzı bağzı vokal, az biraz bateri stili ama daha çok vızvız gitar tonunda erken dönem black metal izleğini duymak şaşırtıcıydı.  

8,0/10