Gorgoroth - Ad majorem Sathanas gloriam (2006)

 Gorgoroth yine kadayıf şekeri bir albüm kaydetmiş, hem de 2000'lerde revaç olan gürültülü prodüksiyon, gürültü duvarı da denen kayıt seçimine rağmen. Hatta tam tersine bu zorluk dinletimizi çabucak eskitmenin önüne geçiyor. Onun dışında eski usul, agresif marş ritimleri, Gaahl'ın özlediğimiz melek sesi...

Madem dünyanın grupları birleşti ve ülkemize gelmeye karar verdiler, Gorgoroth'dan da nasiplensek diyeceğim de eski kadro yok.

7,50-/10

RETRO: Gorgoroth - Under the Sign of Hell (1997)

Uoahhh!!
Grubun pek çok pek çok değişen vokalleri arasından en tercih ettiğim Pest'in ağırlıkla seslendirdiği albümün ilk kısmı daha klasik bir sound taşırken ikinci yarısında deneysel kompozisyonlar öne çıkarılmış. Yani ilk kısımları her daim şokalat, diğer kısım muuda göre karamel.

9,0/10

RETRO: Gorgoroth - Antichrist (1996)

Yeni yeni black metal dinlemeye başladığım vakitler, hala satanizm hezeyanının tedirgenliğinin havayı ağırlaştırdığı vakitler, bu albümden aldığım keyif biraz daha fazlaydı. Hatta kedi keserdik felan diye dalga geçecektim. Sonra aklıma "demokratik" polis devletine doğru adım adım yaklaştığımız bu günlerde isimsiz ihbarların Allah sözü yerine konduğu aklıma gelince kendi kendimi ihbar ediyor konumuna düşebileceğimin farkına vardım. Zira RTE'lere metal işareti yapmak , RTE'ye açım diye bağırmak karakolda tavşan "kanı" çay içmeye davet edilmek demek değil mi? Neyse işin gücün yok, müzik ve satanizm arasında ilişki, tüylü hayvanlardan tiksinmemin onları keseceğim anlamına gelmeyeceği, teenage angst kavramı gibi kulakların algılayamayacağı ceberrut duvarlara laf anlatmaya çalış. Şimdi mizahçıları daha iyi anlamaya başladım. Ben daha ağzımı açmadan vazgeçiyorum, vazgeçirttiriliyorum yafu.
İlk albüme göre keyifmetremizin ibresi daha da geri bir yerlerde kıpraşıyor. Aslında en büyük fark tiz vokalin yerini daha anaakıma uygun bir vokale yerini bırakması. Onun dışında sadece 25 dakika süren bu albüm klasik orta tempo çirkin black metalin her tür tarama, kazıma, tremola, blastbeat klişelerini kullanıyor.

8,0/10

RETRO: Gorgoroth - Incipit Satan (2000)

Albüm içinde farklılıkları seven ben bile bu albümü dinlerken ağzımı kapatamadım. Oldukça heterojen özelliğe sahip olan bir anlamda kimliksiz albüm, sadece eneski Gorgoroth tarzına uzak durmuş. Favori Gorgoroth parçalarımdan olan Incipit Satan ve A World to Win ile açılan albümün ilk kısımları melodik black death arası , gayet Gorgoroth karakteristiği dışına düşen parçalar. Yine de başarılı. Diğer şarkılara baktığımızda ritmik musiki eşliğinde epik viking hikaye anlatımına benzer bir tane var, Destroyer'daki kaotik tarza yakın var ki burada Gaahl'ın (tümüyle bu albümde ilk vokalleri üstlenmişti) insanlık dışı sanayi tipi makine çığlığına dönüşen vokal tekniğine şahit olıyoruz , martial industrial - elektonik ambiyans etkisi taşıyan özellikle son ikisi var. Bunlardan biri olan temiz vokalli When Love Rages Wild in my Heart çok hoş bir melodiye sahip. Ama bütünüyle parça çok daha iyi olabilirdi. Bu günlük bu kadar. Esenlikle sağlıcakla kalın. iyi bayramlar efenim.

7,75+/10

RETRO: Gorgoroth - Destroyer (Or About How to Philosophize With the Hammer) (1998)

Grubun tartışmalı bir albümüdür. Önceki tarzdan bir kopuştur. Sound olarak bütüncül değildir. Basitçe iki tarza ayrılırdır. Biri eski tarzlarına yakındır. Hala melodik rifler kulağımıza gelmektedir. Diğer kısım ise endüstriyele yakın gürültülü kaotik bir sound üretmektedir. Ancak hala primitif özelliğini korumaktadır. Eski dinlemelerimde daha fazla hoşlanmış olsam da hala güzeldir. Yanidir. Benim favorilerim eski sounda yakın şarkılardır. Misal Open the Gates'dir. Kapağa bakınca destroyerin üzerinde boyalı surat vardır. İlginçtir, kuuldur. Destroyer nedir? Ahh dünya savaşı ansiklopedileri okusaydınız bilirdinizdir. Gemidir savaş gemisidir.

7,75/10

RETRO: Gorgoroth - Pentagram (1994)

Ballı lokma tatlısı mübarek.
.
Bugün herhangi bir grup aynı vokallerle bir black metal albümü kaydetse bi tarafım yarılana kadar gülerim o ayrı...

9,0-/10