Uriah Heep - Look at Yourself (1971)

 Uriah Heep kendine özgü bir ses inşa edebilen gruplardan biri. Progresif tınıları taşıyan bir hard rock yapıyorlar. Nostaljik bir tadları var. Ben de seviyorum kendilerini işin doğrusu. Daha önce Lady in Black, Gypsy gibi gönüle hitap eden şarkılarını dinleyip albümlerine yer vermiştim. Bu albüm de 10 kaplan gücünde July Morning gibi bir destan içermesiyle sevilmeyecek gibi değil hanisi. Bir yerlerden biliyormuşum ki hiç de yabancı gelmedi bana bu şarkı. Albüme adını veren şarkı da iyilerden sayılır. Maalesef albümün diğer yarısı aynı kaliteye erişemiyor. Yine de müzikal olarak bugünden öte bir şeyler sunduğu kabul edilmeli.

8,0-/10

Uriah Heep - Salisbury (1971)

 

Rock tarihinin önemli kayıtlarından biri. Yetmişlerin en sağlam şarkılarından biri Lady in Black'in katkısı büyük. Her parçanın kendine ait bir karakteri ve hassasiyeti var. Ancak bugünkü beğeni kriterlerimize göre parçaların hepsi bir gariplik de sergilemekte. O zamanlarda elbette hard rock kuralları henüz oturmamış durumda. Bu enteresanlıklar için progresif rock maceracılığını suçlayabiliriz. Yine de  pop estetistiği taşıdığını söylemek bile mümkün. Yağni sert müzik sevmeyenler bile rahatlıkla dinleyebilir. Albüm kapağı yanıltıcı bu cihette. Dolayısıyla grubun önceki çizgisinden de farklılıklar taşımakta. Puanlamada yaşadığım kararsızlığı 16 dakikalık orkestral tarafı güçlü epika Salisbury parçası gidermeyi başardı.

8,0/10

Uriah Heep - ...Very 'eavy...Very 'umble (1970)

Her tür klasik rock derlemesinde kendine yer bulan Gypsy namındaki şarkının lokomotifi olduğu bu albüm grubun ilk eseri. Bu şarkıda da gördüğümüz farklı ritimler albüm genelinde de ara ara öne çıkıyor. Bence hard rock tanımı yeterli değil. Alttan altan prog etkisi işlemekte. O yüzden belki de hiç bir zaman tam anlamıyla ısınamayacağım parçalı bulutlu tarzda bir gruuvilik sunduğunu söyleyebilirim. Bu kadar enteresan olmayan diğer parçalar ise aleladelikten öteye gidemiyor. Şırıl şırıl akmasa da pişman etmeyecek bir dinleti. Bugüne göre değerlendirdiğimizde zamana yenik düştüğünü de söylemek mümkün değil. Daha doğrusu fifty fifty.

7,25+/10

Uriah Heep - Gypsy / Bird of Prey (1970,Single) vs. Lady in Black (1988, EP)

Gypsy, grubun ilk; Bird of Prey ise orjinalinde ikinci albümde (ilk albümün baskılarına dahil edilmiş sonradan) yer alan parçalar. Vakti zamanında heavy metal önceli soundlarıyla ilk albümlerinde eleştirmenler arasında yeterli etkiyi bırakmakta zorlansalar da blues etkisi, progresif yönelim ve org ile vokalin ayırt edici karakteri gibi sebeplerle grup sağlam adımlarla yürüyüşünü sürdürmüş. Yani şu klasikleşmiş Gypsy'yi dinleyip yerecek eleştirmene ne denir bilmiyorum. Ama işin doğrusu Birds of Prey'e ve tiz vokale ısınabildiğimi söylersem yalan söylemiş olurum. Alalım ortalamayı, çakalım notu:
8,25+/10

July Morning ile Gypsy'nin birbiriyle yer değiştirdiği versiyonlara sahip bu kısa albümdeki diğer şarkılar Lady in Black ile Easy Living oluyor. Lady in Black akustik gitar ve kemanıyla ingiliz folk melodisine dayanan harika bir balad. Bir yanıyla bana Rolling Stones'un Painted in Black şarkısını hatırlatıyor. Easy Living ise Gypsy'deki orgun heavy metal ritimleri ile sentezlendiği hızlı bir çalışma. Burada org, Gypsy'de yarattığı farklı coğrafyaları anımsatan etkiyi oluşturmadan uzak. Ama ilk şarkı Lady in Black'in atmosferine etkileyici ve yalın sözlerin eşlik ettiği July Morning konser kaydıyla geri dönebiliyoruz. Bir temmuz sabahı aşk arayan, kalbindeki fırtınaları kimsenin farketmediği yalnız adamlara ithafen gelsin.

9.0+/10