CULT OF LUNA etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
CULT OF LUNA etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5 Ağustos 2020 Çarşamba

Cult of Luna - A Dawn to Fear (2019)

Bu albüme alışana kadar canım çıktı. Şimdi de bırakamıyorum, kulağıma dolandı iyice. 
Tekrar eden melodileri ton hoplataraktan  kreşendoya bağlayan ve yavaş bir tempo izleyen ve dinleyenleri ağır atmosfere boğan bir formülü izleyen grup yavaş yavaş bu formülü tamamıyla da terketmeden yeni sulara kulaç atıyor. Rifflerle bezeli teknik komplike progresif bir durgun bir çalkantılı dalgalarla boğuşuyoruz. Benim için hala fazla depresif, vokal fazla zorlayıcı, boğaz pastili versin biri yafu, tempo fazla süründürücü. Ve maalesef bu sınırı hiç bir zaman aşamayacağım. Bir bakıma kaydın kendisi sürüm sürüm süründürüyor. Sanat filmi gibim bir şey, ter dökerek imtihan ediyorsunuz ama kalıcı bir iz de bırakıyor. İğne iğne emek harcanan besteler endişeye mi gark eder, panik atak mı uyandırır bilmem ama değişik duygularla tanışacağınız kesin. Örneğin ben dışarıda katil gibi yürüyordum bunu dinlerken. Lights on the Hill, Nightwalkers gibi sıkı ve haysiyetli parçalara dikkat diyelim. Zamanınızı ayırın, pişman kalmayacaksınız. 

7,75-/10

30 Ağustos 2016 Salı

Cult of Luna & Julie Christmas - Mariner (2016)

Alanında böyle sevilen bir gruba neden ben yeterli ihtimamı saygıyı hürmeti göstermiyorum diye düşündüğümde vokalin sesini duyuyor ve unuttuğumu tekrar hatırlıyorum. Üstelik şimdi iki oldular. Bu kadar abartılacak bir durum yok aslında, işin aslı şu: En çok Battle of Mice namındaki grubuyla tanınan bayan vokalimiz Juliecan da mikrofonun başına geçiyor. Yalnız sesi öyle hayat dolu ki neredeyse kuşlar cıvıldaşıyor. Cult of Luna tarzı atmosferik sludge kaydında böylesi bir vokalin uyumsuz kalacağı ortada. Hoş, bir kaç anda uyumsuzluğun uyumu baş gösterebilmekte. Ama bu kayıt sirk ucubeliğini gösterme niyetinde değil, albümde denizlere açılmış derin bir konsept işleniyor. Bu arada sahip olduğu dramatik zenginliğini dinleyiciye iletmekte daha başarılı olan Julie'nin performansı, gerilimli bir seyir izleyen üçüncü şarkıda daha öne çıkmakta, değişik formlarda izlenebilmekte. Lakin albümün en güçlü şarkısı Cygnus olsa gerek. Klasik bir biçimde grubun kusurlarını içermekle beraber son beş dakikasında yaptığı açılım saçılımla göz doldurmakta. Yine de bu albümdeki işbirliğini tanımak isteyenler için ilk şarkı A Greater Call tavsiye olunur.

7,50++/10

22 Mart 2008 Cumartesi

Cult Of Luna - Salvation (2004)



Öncelikle bence bu bir post-hardcore albümü. Wiki bu tarz grupları post-metal olarak tanımlasa da bu tarzı icra eyleyen grupların genellikle eskiden hardcore grubu olmaları ya da o gelenek-kültürden gelmeleri ve dinleyicilerinin de büyük kısmının metal dinleyicisi olmadığını gözlemleyebilmek de benim aynı şekilde etiketleme yapmamı engelliyor. Yalnız rock'un serti metalse, kitleler açısından, post-rock'un serti de post-metaldir kardeşim denilirse doğrudur, hak verilebilir. Ama o kadar.
Neyse grubun en bilinen albümü bu, Amerika kökenli değiller genel klişenin aksine. Vokal orta hızda hardcore çığrıntısı şeklinde, dinlenebilir ama alışılamaz. Elbet kendi türüne göre doğal tahmin ettiğim bu vokal tarzının da seveni vardır. Bu vokal yüzünden parçalar düzenleme, beste açısından farklılaştırılmaya çalışılsa da, albüm uzun ( ya da şöyle söyleyeyim çok UZUUUUUN -60 dk dan fazla) ve tek bir şarkı dinliyor hissi oluşturuyor. Bunun dışında atmosferik, akustik kısımları, iyice müziğe yedirilmiş ince ince efekleri ile ve diğer yandan 3 kez arka arkasına duvara kafa çakma etkisi yaratacak kadar sert gitar riffleriyle yapım ala, pek ala.
Albüm çok soft ve hipnotik bir giriş ile oryantal melodiye (belki de iskandinav halk müziği da olabilir, bazen benzeşebiliyor) kavuşan sonra da sapıtan Echoes ile açılıyor. 3. şarkı Leave Me Here, klibi sayesinde grubu tanıdığım gerçekten güzel, tüyler ürpeten bir çalışma.Waiting For You sonradan sertleşen ve kısacık sözlere sahip olan , transa sokan post-rock bir parça, diğer post-rock çalışması Crossing Over daha deneysel ve soft. Albüm toplamda 8 şarkıdan olşuyor.
Albümdeki etkin doom havası, ağlatan sızlatan sümüklü melankolik bir doom değil. Dinledikçe insanların gözünü açan, etrafındaki dünyaya, çevreye ve ilişkilere karşı bilinç kazandıran, bilinçli bir şekilde hayatta olup bitenlere kayıtsızlığı seçtirme de aracı olan, seçme eylemine anlam kazandıran ama buna da sebep olarak "tiksinme"yi ,"yorulma"yı en azından bana idrak etiren bir melankoliden söz ediyorum burda. Grup bu hisleri sanki bilinçli bir şekilde bize yansıtmak istemiş ve oldukça başarılı olmuş. Albümü dinlemek için emek vermek gerekiyor. Bunlar olumlu yanı olsa da bir daha Cult of Luna yapıtı dinleyeceğimi zannetmiyorum. Ama bu tarzdan bir kaç albüme daha kulak verebilirim.
(7,5 /10)