Skendal, skendal! Yerli bir dizinin itici karakterinin itici söz demeti gibi, sert, ivana sert! Bir kere amerikanların güzel bir lafı var: bir şey bozuk değilken, çalışıyorken neden tamir etmeye çalışasasın, neye kurcalıyorsunkardeşim? Tabi bu deyimi bulan kişinin upgrade, inovasyon gibi yeni icatlardan haberinin olmaması gayet mümkün. Hatta ehli amerikan bile bu söze kanmamış olsa gerek ki ülkelerini en bir emperyal güce kavuşturmuşlar Ve inkar etmeyelim hala öyle, bayağı bir süre de öyle kalacak. Biz ise 1900'lerin başında Osmanlı'yı gezen yabancı bir seyyahın farkındalığıyla öne sürdüğü gibi kanlarımızda keyif denen bir alaşımı taşıyoruz. Tam anlamıyla tembellik değil, bir hayat tarzı, kahve, nargile, dedikodu-sobet minvalinde gelişiyor günlük hayat. Çalışmamanın neticesinde para getirici alavere dalavee için beynimizi geliştirmeyi de başarmışız bu zaman diliminde. Gel gör ki disiplin eksikliği ve bu süreçin bizzatihi keyif denen karakteristiğe ters düşmesi sebebiyle bu kazanımlarımız hep kısa dönemli olmuş. Ve günümüzde de kapitalizm karşısında mağlup, bitik durumda keyif düşkünlüğü denen en bi ulusal özelliğimizi büyük ölçüde kaybetmişiz. (Tam anlamıyla değil tabi, E-5 kenarında olsa bile çayırlık gördüğümüzde piknik yapmaya bayılan bir milletin ahvadıyız) Teknolojiden çok hazzetmeyen eski kafalı biri olarak (intenet rulzz, o ayrı) zayıflamasına üzüldüğüm bir gelenek bu. Offf, nereden nereye geldik. Demek istediğim şu ki, ey kendine kadavra diyen vokal ablam, ne gereği vardı da sesini soğuk algınlığı kapmış mahalle cadısına döndürdün. Her şey güzeldi, güllük fistandı hani. Ayrıca bestelerde de bir gönülsüzlük isteksizlik göze çarpsa da güzel rifler ve ilginç fikirlerin şarkılara sızması engellenememiş. Özellikle de sonlarda ritmin de artmasıyla albüm daha bir dinlenir hale geliyor.Bu da aslında grup elemanlaın aslında istemeden de olsa iyi bir iş kotaracak kadar yetenekli olduklarını gösteiyor. Çok öne çıkan parça olmamakla birlikte gaydalı introsu ve melodisiyle biraz da Summoning'i hatırlatan Forgotten Gods'ı diğerlerine nazaran daha bi tuttum. Ama ifade ettiğim gibi kısım kısım güzelliklere rastlamak mümkün. Örneğin özelliksiz başlayan Unerthed Arcana'nın gittikçe ilgi çekici bir hale dönüştüğü düzenlemesi gibi.
7,0+/10
OPERA IX etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
OPERA IX etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
12 Mayıs 2012 Cumartesi
26 Nisan 2012 Perşembe
Opera IX - The Black Opera: Symphoniae Mysteriorum in Laudem Tenebrarum (2000)
Grup her albümünde ufak tefek değişiklik yaparak güncel kalmayı başarıyor. Bu 3. albümde de sound bir miktar modernleşmekle beraber bestelerdeki melodik yapı sürdürülegelmiş. Bununla birlikte dozaj olarak az olsa da o 90'ların ıscacık gotik ezgilerine keyboardda duymaya devam edebiliyoruz. Enerjik ve can sıkmayan şarkılar sayesinde 50 dakika hiç 50 dakika gibi gelmiyor dinleyene, 30 bilemedin 35 dakka. Özellikle Congressus Cum Daemone çok şık ve sıkı bir parça. Albüm İtalyanca bir parça içermesiyle diğrlerinden de farklılaşıyor. Üstelik sonda yer alan Bela Logosi Dead şarkısının, her ne kadar bestenin biraz düz olduğunu düşünmekle beraber, asıl sahibi Bauhaus'tan daha iyi yorumlandığını söylemek çok mu iddalı olur diye düşünüyorum. Vokali zaten çok güzelledik. Yani sevdiğim takip ettiğim gruplar arasında rahatça yer aldıklarını bu albümle birlikte dünya aleme ilan edebilirim.
8,25/10
8,25/10
12 Nisan 2012 Perşembe
Opera IX - Sacro Culto (1998)
Bestecilikte ve kayıtta amatörlükten sıyrılındığını ve hafif senfonik ve gotik dokunuşdan muzdarip melodik olmayan melodik black metal yapmaya devam ettiklerini söylemek mümkün. Okkült atmosfer özellikle üçüncü parça The Naked and the Dance ile tavan yapıyor. Sadece 3-5 brütal bayan vokal dinlemekle birlikte favorimin Opera IX vokali bayan Kadavra olduğunu da eklemem lazım. Bir sonraki albümde dinleyiciye ne sunduklarını merak etmemek de mümkün değil işin özü.
8,50/10
8,50/10
24 Mart 2012 Cumartesi
Opera IX - The Call of the Wood (1995)
Hayli ritualistik bir black metal. Hatta durmayalım bir fantazi hikaye hayal edelim. Varsayalım ki bir gün hergünkü hayat gailesi içindeyken birden apansızın kendinizi yavaş yavaş güneşin battığı esrarengiz bir ormanda buluyorsunuz. Çok basmakalıp olacak ama eksik kalmasın, uzaktan kurt ulumalarını duymak mümkün. Tirtir ve tirtirsiniz. Çünkü diğer yandan garip bir çekiciliğe sahip melodilerle yükselip alçalan karanlık bir ilahi yaprakların dalların arasından kulağınıza süzülüyor. Bu ses güzel/çirkin tanımının ötesine geçmiş bir ses. Katılanların neşesi akıyor, sizin neşeniz değil. İnisiyeler aydnlanıyor, bu aydınlanma sizin değil. Biliyorsunuz ki zihninizi çelen bu uğursuz ayin sizi sona götürecek. İşte tamı da o anda bir beyaz atlı yakışıklı prens ya da büyü gücüyle yıldızları kuşanmış güzel bir prenses belirliyor. Artık seksüel oryantasyonunuz neyse. Belki de her ikisi birlikte geliyordur, kim bilir? Kurtaracağım seni küçüğüm küçücüğüm diyor. Yelkenleri indiriyorsunuz. Atlıyorsunuz atının terkisine ya da uçan süpürgenin gerisine. Bir mağara girişinde diyor: Buyur, güvendesin. Açgözlü bakışların ağırlığı altında eciş bücüş Neanderthal insansıların ortasında güzel/çirkin tanımının ötesinde bir kadın görüyorsun, ilahiyi söyleyen. Duru su gibi, toprak kokan bir kadın. Ayinin ortasına hoş geldiniz, kaçış yok. Bu dünyaya gelmenizin tek bir sebebi vardı. Ham yapılmak, ham ham..
Böyle bir şeyler işte. Son iki şarkıdaki (bonuslar) tekdüze tarz dışında beklediğiniz kadar gürültücü değil, atmosferik akustik iniş çıkışlara sahip olan albüm özellikle Call of the Wood'daki ana rif ile zirve yapıyor. Bu albümü özel kılan, tabi muhteşem bayan vokali saymazsak eğer, bu özellik Aşil'in topuğu oluyor aynı zamanda. Tempo olarak kararsız, henüz oturmamış bir sound ve odaklanamama sorunu.
8,25/10
Böyle bir şeyler işte. Son iki şarkıdaki (bonuslar) tekdüze tarz dışında beklediğiniz kadar gürültücü değil, atmosferik akustik iniş çıkışlara sahip olan albüm özellikle Call of the Wood'daki ana rif ile zirve yapıyor. Bu albümü özel kılan, tabi muhteşem bayan vokali saymazsak eğer, bu özellik Aşil'in topuğu oluyor aynı zamanda. Tempo olarak kararsız, henüz oturmamış bir sound ve odaklanamama sorunu.
8,25/10
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)



