Maggie Furey - Güç Kalıtları 4: Dhiammara

Sebat ederseniz sonunda galip siz gelirsiniz. Bu serinin son kitabını bitirerek bu öngörü de gerçekleşmiş oldu böylece. Galip benim, yüzlerce sayfa bitirdim!!
Kitaptan ilginç bir kesit sunmak istiyorum. Bir bayan düşünün. Eski sevgilisinin ruhu yeni ve genç sevgilisinin vücuduna giriyor. Fanteziye bakar mısınız lütfen. Sizin hayalgücünüze bırakıyorum.
Bu son cildin ilginizi uyaracak seviyede , en azından ilk sayfalarda geliştiğini söyleyebilirim. Sonlara doğru ise "yoksa olayların sonu henüz yazılmamış başka bir kitapta mı gelecek" diye düşünmeye başlamışken aniden şaşkınlığınız bir kat daha artıyor. Çünkü kitap ve hikaye sonlanmıştır. Bazı karakterlerin akıbeti ise açık uçlu bırakılarak yazılabilecek devam serisi için hazırlık yapılmış. Şimdi yazarımıza sesleniyoruz. Lütfen bayan Furrey, daha fazla yazmayın!
Şaka bir yana, alaycılık diğer yana; seri çok kötü değil, ama herşey ortalama ilerliyor. Karakterlerin güçlendiği, ilgi çekici hale geldiği an kurgu zayıflıyor. Fantastik kurguya yeni başlayan biri için fazla karmaşık, türü bilenler için ise fazla yavan.

Maggie Furey - Güç Kalıtları 3 : Alevlerin Kılıcı

Duyguların marjinal ve dengesiz bir biçimde dışavurumu insanoğlunun dişi cinsinden yazarlarının tercih ettiği bir teknik olabilir. Ama bunu beceren var beceremeyen var.
Laleli bir, içeriye gir
Laleli iki, ormandaki tilki
kızların ip atlamasını bozardık çocukkene.
..

Maggie Furey - Güç Kalıtları 2 : Rüzgarların Harpı

Aynı sorunlar devam ediyor. Tekrar etmenin lüzümu yok. Ayrıca bahsetmeyi unuttuğum olumlu yönleri de var kitabın. Coğrafyası ufak ama yeterli. Hatta çeviri başarısına da bağlı olarak, dizgi kötü lakin, bazı tümceler tanımlar çok başarılı kullanılmış. Cuk oturmuş tabiri yerindedir. Edebi bir yan var ama kısıtlanmış. Maceraya ağırlık verilmiş konu dağılmış. Edebiyat ile satılsın diye uğraşan bir editörün gazabını birleştirme çalışmalarının sonucuymuş havası veriyor kitap. Yer yer özellikle bazı karakterler renklendirse de kitabı,saçma derekesine varan tarihi , karakterlerinin çoğunun sığlığı bazen de fantastik yazarların sıkça başvurduğu tanrının eli kompleksi usandırıyor insanı.
Tabiki bunları Yüzüklerin Efendisi, George R.R.Martin ve Robin Hobb gibi ustaları okumuş ve artık mükemmelliyeti görmüş biri olarak söylüyorum.

Maggie Furey - Güç Kalıtları 1: Aurian

Bir avuç büyücünün bulunduğu bir ülkede büyücülerin liderinin gözünü hırs ve güç arzusu bürümesiyle ona karşı direnen genç lakin pek güçlü büyücümüz Aurian'ın (bazen ingilizce'deki gibi cinsiyete ait ekler sıfatlar felan ne güzel olurdu diye düşünmüyor değilim, Aurian'ın kız olduğunu belirtmek istiyorum da) hikayesi 700 küsür sayfalık ilk ciltle anlatılmakta efenim. Bu seri dünyada çok bilindik değil. Çünkü belli zaaflardan muzdarip. Örneğin Aurian'ın orta yaşlı, edeleli (adale değil edele), kıllı erkeklere karşı zaafı ya da paragraflarca aşk ve sevgi üzerine sayıklamalar bize yazarın cinsiyeti konusunda hemencecik ipucu veriyor. Belki Maggie ismi zilleri çaldırmıyorsa...
Altından kalkılamayan diğer husus ise durmadan sürekli bir macera ve kahramanların başını derde sokma durumu. Bayy geliyor bazen. Ciddiyetimi gördüğünüz gibi kaybetmiş durumdayım. İlk başlardaki nitelik ve nicelik olarak zengin karakterler de soruna dönüşüyor. Kardeşim bir yerde karakterler sabitlenir, hikaye onun üzerinden devam eder. Halbuki bütün kitap boyunca kafamıza yağan yeni isimler baş döndürüyor bir aşamadan sonra.
4 cildi 25 tl gibi hesaplı bir fiyatla almışsak bu seri yarıda bırakılmaz. Zaten yarıda bırakılazak kadar kötü değil. Üstte yaptığım yapıcı eleştiriler. Maggie hanım da beni dinlerse her şey daha güzel olacak efenim.