Black Sabbath - Sabbath Bloody Sabbath (1973)

 Linç edilmeyeceksem eğer gerçekleri açıklamanın zamanı geldi: Müteveffa Ozzy dayının sesini çok sevmem ve Black Sabbath'ın ilk iki albümünden sonrası beni pek de etkilemez. Sıradaki bu beşinci de farklı değil. Hard rock çizgisine daha yakın bir kerem. Metalcilerin en sevdiği riffler , sololar kavramsal olarak pek yer tutsa da benim gönlümde yer edemedi. İyi has sıkı bir albüm ama ötesi yok. En aykırı sesiyle Who Are You daha ilginç vallahi. Ha, Ozzy dayının ölüsü bile bu albümü ortalamanın üzerine çeker. Öyle de oldu, Allah rahmet etsin.

7,50-/10

Black Sabbath - Black Sabbath Vol. 4 (1972)

 İlk 3 albümden sonra grup daha melodik ve çeşitlilik gösteren bestelere imza atıyor bu albümle. Bazı hafif şarkılar ve baladlar içerse de heavy metal ve hard rock arasında güzel bir uyum yakalanmış. Ayıptır söylemesi, Masters of Reality'den daha bir çok sevdiğimi itiraf edeceğim bu sorgu odalarında. Bir kere Wheels of Confusion ile babalar gibi bir giriş yapıyorlar, progresif taraflarını gösteriyorlar. Snowblind da hakeza ağır bir parça. Eh, albüm kapağı da rengiyle yazı tarzı ile ayrı bir güzel.

7,75+/10

Black Sabbath - Master of Reality (1971)

Grubun sesini doomdan ziyade geleneksel heavy metalin ağırlık kazandığı bu albüme çok da ısınamadım. Nedeni, sebebi yok. Ne kadar riff zengini olursa olsun benim için o kadar da olmadı. Belki de ben malım, olabilir yani, sorun yok. Kayıttaki şarkıların yarısı başka grupların isimlerine ilham olmuş sanırım. Bir de After Forever'ın introsu Full House diye eski bir sitcom'un müziğine acayip benziyor. Aile komedisi izlemeyi özlemişim, fark ettim de.

7,50-/10

Black Sabbath - Paranoid (1970)

Efsane bir albüm. Parçaları tek tek çok daha önceden beri didiklememe rağmen birlikte bütün halinde dinleyince savaş teması belirginleşiyor. Yanına uyuşturucu ve ruh haline etkileri de eklersek konsept tamamlanıyor. Albümün tarzına aykırı bir ses olsa da Planet Caravan bile oldukça iyi. Yine de yıllar yıllar sonra bir şeyler eksik gibime geliyor. Özellikle kaydın ikinci yarısında hissediyorum, hissediyorum ama dile varmıyor.

9,50/10

RETRO: Black Sabbath Kırkbeşlikleri

Paranoid / The Wizard (1970)

Süt ve kahve gibi mükemmel bir kombinasyon. Eziyor geçiyor. Hani ilkokulda bir arkadaşla dans eder gibisine elele tutuşur tamamiyle kötü niyetle kızların üzerine ezerim geçerim gibi saçma sapan tekerlememsi çığırışlarla yürür idik. Burada biz o kızlarız ve bu iki şarkı elele tutuşmuş iki tır şoförü amcamız. Uzun süredir yollarda yalavuzlar. Benden uyarması. Yani fevkaladenin fevkinde.

10/10

Iron Man/Electric Funeral (1971)

Paranoid'i geçtim Iron Man'i de hadi geçelim Elektric Funeral gibi bile artık bir marş olmuş şarkılar yazılamıyor günümüzde. İşin acıklı tarafı bu şarkılar yanında Electric Funeral marş bile sayılmaz. Geleneksel doom havası hissi kablel vuku değil direkt kulakta yani. Melodiler bitti galiba, okeye dönüyoruz uzun süredir.

8,50+/10

Back Street Kids/Rock'n'Roll Doctor (1976)

Olayın yönünü eğlenceli rockınroll havalarına çevirdikleri bu ortalama single bile piyasadaki pek çok kişiye toz duman yutturacak cinste. Tabii ki de bir yere kadar.

7,25/10

Black Sabbath - Black Sabbath (1970)

Biraz abartıldığını düşünüyorum, birazcık. Ne Paraoid var ne War Pigs. Ama benim favorim Sleeping Village var, N.I.B. var, Warning, The Wizard, Evil Woman, Behind the Wall of Sleep, Wicked World var. Geriye de bir şey yok zaten. Yeniden ustalaşmış bir kayıt dinlemenin yararı olarak kayıt kalitesinin çok şey kattığını söyleyebilirim. Blues ve hard rock çok bariz. Sessisliği de ustaca kullanıyorlar. İlk albüm olmasıyla ilişkili olaraktan vokal ile dinlemesi müthiş keyifli enstrümanlar arasında biraz uyum harmoni eksikliği mevcut gibi. Asla o günün şartları ile değerlendirmeyeceğim, penceremin pervazı bugünde. Bu yüzden albümdeki doomy rifler ve ritmin pek tasvibimde olmadığını söylemekten çekinmeyeceğim. Yine de köklerimiz, atamız, dedemiz.

8,50/10