Perfume Genius - Ugly Season (2022)

 Sevenleri bu albümü bir tık abartmış: Radiohead'den eksiği yokmuşmuş modern klasik müziğine dahi bir dokunuşmuşmuş felan. İşin aslı Alan kardeş namı diper Cinli Parfum, her eserinde değişik ve bunalım dolu işlere imza atmayı seviyor. Art popun sınırlarını ambiyans ve modern klasik türüne genişleten bir deneysellikle hemhal olduğu kesin. Etkileyici de, sarstığı yerler de var netekim. Gaydalı fısıltılı açılış zaten dinleyicisini bir titretmeyi hedeflediğinin ap ve de açık göstergesi. Amma bir başyapıt değil, hala daha büyük bir şey bekliyorum sanatçıdan. Etkileyen anların somutlandığı şarkı ise bence  ragga desem değil, ne olduğu belli değil Ugly Season.

7,75-/10

Perfume Genius - Set My Heart on Fire Immediately (2020)

 Hala niye Perfume Genius dinliyorum, kendime de sorarım. Hem yalın hem sakin bir pop olsun, melodik de olsun diye bir arayışım var. Ve bu arkadaş bu ihtiyacımı ara ara giderebilmekte. Dreamy bir ambiyans içinde uyku getiren indielerden bahsetmiyorum. Ayağı yere bassın ve o bulutsu sisli prodüksiyon içinde vokal ve müzik kaybolmasın. Detaylı bakıldığında arkadaşın beslendiği çeşitli kökler seçilebiliyor. Yerel Amerikan lezzetleri, saykedelik pop, singer songwriter bir tavır, ambiyans, dans pop...  Yatırım sepeti diye bir şey var ya zarar etmemek için paranızı farklı ve birbirne ters mekanizmalarla çalışan finansal enstrümanlara bölüştürmeniz gereklidir, biraz döviz, biraz altın, biraz hisse belki forward işlemleri felan. Bu arkadaş onu yapıyor işte. Sonuçta ara ara Perfium Genius neler yapıyor diye albümlerine dönüp bir bakıyorsunuz. Jason, On The Floor, Your Body Changes Everything gibi şarkılar yazmaya devam ettiği sürece takipte kalacağız Björk'ün erkek versiyonu bu arkadaşı. Ayrıca birlikte çalıştığı yapımcısı ve diğer pek çok enstrümanı çalan Blake Mills diye biri var. The Killers, Bob Dylan, Phoebe Bridgers ki dinleme listeme ekli, Andrew Bird, bayağı bir isimle çalışmış bu zatın da katkısı var demek ki. Ha, sıkıcılığa da düşmüyor değil özellikle sonlarda, bunu da belirtelim.

7,50/10

Perfume Genius - No Shape (2017)

Indie pop benim için gayet sürprizlerle dolu bir mecra. Perfume Genius'un bir önceki kaydı bende güçlü bir etki yaratmasına rağmen bu albüm aynı etkiyi vermekten uzak. İşin garibi, bu albümün neredeyse bir baş yapıt sayılması. Olayın iç yüzü şu ki burada sadece sesi bile duyarak daha içe dönük, belki acısı kederi biraz daha yoğun bir performans sergilendiğini söyleyebiliriz. Burada bir çekince bırakıyorum çünkü her ne kadar minimal ölçütlerde birleşilse de bazı şarkılardaki ruh hali farklı, şarkı kurulumları gelenekselin dışında, değişkenlik var yağni. Klasik müzik öğesinin baskın geldiği, ürkünç Choir ve muhteşem balad Die 4 You ki 80'ler art pop şarkılarını hatırlatıyor, bana ayrı bir hoş gelen parçalar. Albümün ikinci yüzü ilk yüzünü döver zaten. Tümüne baktığımda ise defalarca dinlememe rağmen çok da heyecanlanabildiğimi söyleyemeyeceğim.

6.50/10

Perfume Genius - Too Bright (2014)

Mike Hadreas, bu albümüyle kendi sınırlarının ötesine geçiyor. Sessiz sakin tarzının ardından müzikal olarak kaosa düşmekten kaçınarak dalgalı sulara yelken açmış görünüyor. Kimlik sorunlarını işlediği şarkılarda yansıtılan tüyler ürpertici sözler tüyler ürpertici müzikal düzenlemeler ile eşleştiriliyor. Müthiş bir uyum ortaya çıkıyor. My Body örneğini verebilirim tam da burada. Dolayısıyla albüm kapağındaki ışıltıların tersine kendine yönelip kendi içine kapanmanın soundtracki bir konsept formunda dinleyiciye iletiliyor. Kimlik, aşk, ayrılık ve direnişin itirafı diğer yandan. Şarkılar birbirinden ayrı değil bütünleyici olarak düşünülmeli yani. Madem şarkı isimlerini verdik primitif çığlıklarla ve yükselen temposuyla Grid ne acayip bir şey yafu! Değişik değişik remix bekleriz. Diğer bir single Queen, sonra No Good, folk selamı çakan Don't Let Them In ve pek bir iç karartan, ruh mengenesi I'm a Mother ismi anılması gereken diğer şarkılar. Kesinlikle sözleriyle birlikte dinlenmesi gereken bu çalışmayı da Perfume Genius'un yeni huzursuz halini de pek beğendim.

7,75/10

Perfume Genius - Put Your Back N 2 It (2012)

Ramazan ayında müzik olarak aklıma hep gelen Antlers'ın daha soft ve indie pop versiyonuna rastlayınca pek bir umutlandım. Minimal sade besteler, çoğu kez piyano eşliğinde. Hatta dinamizm kazandığı nadir bir an Hood şarkısını özel kılmaya yetiyor. Ancak şarkılar kısa, melodiden yoksun, draft gibi, henüz son halini almadan kayıt edilmişler gibi, o genel dramatik atmosfer olmasa hiç akmayacak albüm. Bi de ağırlar üstüne üstlük. O vokalin tatlı telaffuzu ve kendine has ses rengi de olmasaydı bu senenin kolayca es geçebilecek yapıtlar arasında yer alabilirdi doğrusu. Diğer bir şarkıda Normal Song, o da iyidir bak.

6,25/10