SOUNDTRACK etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
SOUNDTRACK etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

7 Mart 2015 Cumartesi

Steven Price - Gravity (2013, OST)

Birincisi, Gravity > Interstellar. En azından çenesi düşük bir uzay kovboyu yoktu. İkincisi bu albüm büyük bir potansiyeli harcıyor. Battlestar Galactica'yı kimi zaman hatırlatan atmosferiyle daha ilk dakikalarda filme geri dönüyor ve meteorların uyduya çarptığı o anı tekrar tekrar yaşıyoruz. Sonrası da çok farklı değil. Fakat şarkıların üzerine inşa edildiği formül hep aynı. Pata pata pata pata GÜMM fısst. ani bitiş. Bir an sürekli bir dejavu döngüsü içinde hapsolma duygusunu yaşamadım değil. Özellikle yaylı çalgıların devreye girdiği dakikaları ki albümün sonlarında yer alıyor, sesini de açarak dinlemek oldukça coşku katıcı oluyor. Sonuçta gerilimli heyecanlı uzay ambiyans müziği diye sınıflandıralım, kabaca ne üzerinde konuşulduğu ortaya çıksın.

6,75-/10

7 Şubat 2015 Cumartesi

V.A. - Amadeus (1984, Neville Mariner) OST

Klasik müzik ağırlıklı, Jaroslav Krce bestesi bir kaç dakikalık güzel çingene havası  haricinde, bu soundtrack Franelli'nin hayatını anlatan filmin değil daha çok Mozart odaklı bir konu işleyen Amadeus isimli filmin müzikleri imiş. Kastrato sesiyle ortalığı inleten Franelli'nin filmini hayal meyal izlediğimi hatırlamakla beraber bu filmi görmedim. Aslında Mozart temasını albümde yer bulan parçalarda da bulmak mümkün. Giovanni Battista Pergolesi adlı bestecinin melek sesli çocuklar korosu minvalindeki  Stabat Mater yorumundan bir parça ise bu temayı bozan diğer bir istisna olmakla beraber sound olarak cukkadanak oturuyor, yerini buluyor albümde. Klasik müzik üstbaşlığı altında tanımlanabilen senfoniler, piyano konçertoları, requiem ve mass gibi dini besteler, aryalar ve operalardan örneklemeler, hepsi bu albümün kanatları altına doluştuğundan olsa gerek ben klasik müzik severlerde oluşan büyük beğeni dalgasında kulaç atamaz durumdayım. Başta Figaro'nun Düğünü olmak üzere operadan seçkiler albümün ayağında ağırlık oluyor, dibe çekiyor. Bunu klasik müzikte vokale bir türlü alışamamış biri olarak söylüyorum. Bir buçuk saati aşkın süren kayıt başlarken ki etkisini sonuna kadar sürdüremiyor yani. Bununla birlikte Mozart'ı belirgin sounduyla brilikte yine usta bir şefin yönetiminde elbette dinlemek ayrı bir zevk. Bu arada aklıma takılan bir kaç soru: Neden triolar bütün elemanların ismini paylaşmaz, MFÖ değil de neden Kerem Görsev trio'dur misal. Bir de neden bizim basın illa Tsipras der? Çuprayı tsipura diye mi yazıyoruz?

7,75+/10

20 Temmuz 2014 Pazar

V.A. - 28 Days Later (2002) Soundtrack

Muhteşem ikili In The House, In A Heartbeat ile
Season Song'un yanısıra video oyunu bitleriyle indie rock'ı birleştiren Am 180 ya da Rage gibi parçaların film konsepti haricinde de tek başlarına hüviyet kazanıp parladığı albüm, en sevdiğim zombi daha doğrusu zombimsi filmin müziği olmasına bağlı olarak sinematek bir atmosferi de, filmdeki gerilimi yansıtan karelerle atbaşı giden bir tempoyu temsil ederekten, başarıyla sergiliyor. Uzun cümlelere son demeliyim, kendime bir not. Neyse bu dengenin tutturulması yapıtın isminin en etkileyici soundtrack albümlerinin arasında sayılmasına neden oluyor. Ancak çok, çok büyük bir günahı var bu derlemenin ki aslında bu projeyi yürüten kişi John Murphy isminde bir sanatçı. Bu filmin o meşhur hastane çıkışı sahnesine eşlik eden parçasıyla tanışma şerefine eriştiğim Godspeed You Black Emperor'un bu efsane şarkısının albüme dahil edilmemesi. Filmin yönetmeni şarkının filme de dahil ettiği en can alıcı kısmını albüme koymak istemiş. Grup benim parçam giriş gelişme ve sonuç gibi kısımlarıyla birlikte tam tamına 18 dakika sürüyor, böldürtmem arkadaş demiş. Anlaşma sağlanamamış, sonuçta East Hastings'den mahrum bırakılmış bir albümle karşı karşıya kalmışız. Bu süreçte ben suçu biraz grupta bulmuştum. Madem entelektüel bütünlük felan diyorsunuz, neden filmde parçanın tümü yer almadı. Zaten vaiz hutbesiyle başlayan ilk kısmı ile filme de uymayacaktı. Şimdi görüşlerim biraz değişti. Çünkü yüklediğim albümün bu kaydına East Hastings'in hem uzun hem de kısa versiyonunu koymuş birileri. Allah razı olsun o kimseden. Görüyorum ki uzun versiyon da albüme pek çok yakışmış, ruhuyla büt büt bütünleşmiş. Kesinlikle albüm içinde olmalıydı arkadaş. Gayet büyük bir fark yaratıyor çünkü.

7,50/10 (East Hasting olaydı 8.0/10)



8 Aralık 2013 Pazar

Mark Morgan - Fallout (1997)

İlk oynadığım ve sonrasında küççük adamlı RPG diye adlandırdığım türüyle aşık olduğum (Black Isle stüdyoları, ne işler çıkardı be!) PC oyunu Fallout'un müziklerini de arayıp durmuştum. Kasvetli, karanlık, tekinsiz, yalnız bi ambiyans musikisi. Arada o anki sahneye uygun şekilde ritim hızlanır ziller şıkırdar. Zaten yüreğiniz sıkım sıkım sıkılmışken o noktada çatlayıverir. Ancak şöyle bir şey var, ben oyunu 2.si ile ilk kez tanıdım. Onun müziklerini bulamayınca da ilkiyle idare etmeye karar verdim. Oyunu da oynadım sonraları ama aklım hep ikincisinde. Tabi bu kadar yüceltmeyelim, durmadan kendi arkadaşlarını vurduğunuz ya da yanlışlıkla öldürdüğünüz siviller dolayısıyla kasabalardan kovalandığınız aksiliklerle doluydu oyun. Şimdi soundtracki dinlerken bir bakayım dedim, belki ikincisinin albümünü de bulurum internette. Şans benden yana. Sadece ikincisini değil her iki oyun müziğinin yeniden mikslenip Vault adıyla resmi kanallarla download edilmeye imkan verildiğini buldum. Sağol Mark Morgan, çok yaşa!
Normalde dinlediğim şeylerde her bir zaman bir ezgi bir melodi aradığım için atmosfere dayalı ambiyans gibi türlerin beğenisi bende hep atlaması güç bir sınır çizgisine takılmııştır. Özel olarak aramam yani. Bir bilgisayar oyunu ile bağlantısı olduğu için uyandırdığı nostalji değeri üzerinden fazla önemseyebileceğim beklentisini , aradan geçen yılların erozyona uğratıcı etkisi sebebiyle bertaraf edebildiğimi söyleyebilirim. Çevirisi, gayet objektif dinliyorum şu an.  Kıyamet sonrası atmosferi layığıyla bizlere sunan bir albüm. Ürkünçlük ve bünyede yarattığı ürpertici tedirginlik hissi de gerçek. Yalnız bazı anlar bu gerçekliğin her zaman somut bir alanda yansımasını bulduğunu söylemek güçleşiyor. Çevirisi, gerçek de o kadar değil hani. Diğer bir deyişle bir proje albümü olduğu fazlasıyla aşikar. İnsanın içinden doğan hislerden ziyade dış koşulların bireyler üzerindeki etkisi iletiliyor. Bu anlamda da bu etki görece bir etkinliğe sahip. Bir kompozisyon yazmaya başlamadan önce sözlerimi burada bitiriyor, kendimi yanaklarımdan öpüyorum.

7,50-/10

22 Mart 2013 Cuma

Clint Mansell - The Fountain (2006) Soundtrack

Requiem For A Dream vasıtasıyla Darren Aronofsky ve Clint Mansell işbirliğinin muhteşemliğine tanık olmuştuk. 6 yıl sonra da bu ilginç filmin müziklerinde ikili birlikte çalışma imkanı bulmuş. Üstelik bu çalışma dinleyiciler açısından Clint Mansell'in en yetkin ürünü olarak nitelendiriliyor. Gerçekten de profesyonel açıdan gelişim kaydedildiği aşikar. Müziklerin sadece kolay adapte olan ama buna rağmen modern çizgilerdeki klasik müzikten ibaret olduğunu söylemek güç. Ambiyans ve post-rock tarzlarından da başarıyla faydalanmış. Doğal sonuç olarak yine tüyler ürperten huzursuz dakikalar bizi bekliyor. Lakin belki The Fountain'in yönetmenin çok da başarılı bir filmi olmamasından dolayı, içerdiği 3 hikayenin uyumu gayet problematikti bence, belki de benim besteciyi Requim For A Dream ile tanımam neticesinde üzerimde bıraktığı olumlu intibaya verdiğim fazla kredi neticesinde ,bu albümü sanatçının en iyi eseri olarak değerlendiremiyorum. Gelgelgelelim  albümü özetleyen üst nokta  Death is the Road to Awe ismindeki parçayı dinlememezlik etme gibi gayet fütursuz ve boş işler içine de girmeyin. Ve güzel bir haber Aronofsky üst kalitede bilinç çatırdatan yapıtı Black Swan filmini takip eden projesi Noah'a, Nuh peygamberin hikayesini işleyecek yani, takipteyiz efendim, müzikleriyle Clint abimizi de katmış. Şaşırtıcı değil, yine de güzel bir gelişme.

8,0+/10

18 Aralık 2012 Salı

Ennio Morricone - C'era una volta in America (Once Upon in a Time America/Soundtrack) 1984

Filmin ruhunu birebir yansıtabilen bu soundtrack, özellikle spagetti western (yani italyan usulü kovboy filmleri) film müziklerini bestelemekle ünlenmiş Ennio Morricone'nin en bilindik kayıtlarından biri. Tabi bunda filmin de etkisi büyük ki birbirlerini tamamladıklarını söylemek mümkün. Bu doğrultuda aynı film gibi bir tedirgin itici ruh hali sinmiş albüme. Filmi hatırlarsanız Robert amcanın gençlik halleri, yorgun duygusuz şaşkın yaşlılık dönemine göre çok daha ilginçdi. Tarif etmekte zorladındığım bu karanlık ve boğucu haleti ruhiye müzikal olarak da yansımış durumda. Ayrıca 20-30'lu yılların parti modundaki orkestral bestelerin hüzünlü melodilerin arasına kaynaşması da garip duruyor. İlginçtir filmin alamet-i farikası konumuna gelmiş olan o flüt melodisi ki yarışma programlarında bile sorulmuştu, birden fazla parçada karşımıza çıkıyor. Bununla beraber yine klasik müzik açısından etkileyici melodiler dikkat çekiyor. Fakat albümün bel kemiği belki de 12-13 dakika süresiyle Suit.

7,75+/10

9 Eylül 2011 Cuma

Pulp Fiction (1994) Soundtrack

Filmi izleyeli bayağı oldu, o yüzden buradaki şarkılarla sahneleri bağdaşlaştırmada güçlük çekiyorum. Ancak sevdiğim soundtrack albümlerinde olduğu gibi bu albümün gerçek şarkılarla dolu olması ortada kapatılacak açık maçık bırakmıyor. Tam tersine filmden alınan konuşma sampleları albümün Aşil topuğunu oluşturuyor. İşin aslı 60'ların bu kadar eğlenceli olduğunu da düşünmemiştim. Surfing Rider, Comanche, Bullwinkle Part II gibi safiyane parçalar bendeniz gibi cahil cühela tabakaya surf-rock'ın gücünü gösteriyor. Kaliteli country ve soul müzikle birlikte voltranı da tamamlıyorlar.
Girl Soon You Will be A Woman ve zamanında çalıntı çırpıntı mı diye çok konuşulan Mısırlou gibi bilindik parçalar bu cevherlerin yanında tırt kalıyor.

8,25/10


5 Temmuz 2011 Salı

Trainspotting 2 - Soundtrack (1997)


İşin aslı bu albümün varlığından bile habersiz yüklemişim. İlkinin altında kalmadığını görmek sevindirici. İlk albümdeki sanatçıların bir çoğunun bu albüme yine katkıda bulunduklarını söylemek mümkün. Passenger hiti ile Iggy Pop gibi. Artist Ewan McGregor'un PF Project ile yaptığı çarpıcı çalışma Choose Life, albümün süprizi favori parçam Night Clubbing (Baby Doc Remix) gene Iggy Pop'dan, Sleeper yine güzel bir indie poprock parçasıyla yer alıyor. Dans parçaların ağırlığını daha bir hisettirdiği bu albümdeki diğer enteresan parçalar, hoşlanıp hoşlanmadığımın bilgisi bende kalmak üzere, Carmen operasından Habenera, David Bowie'den Golden Years ve efsanevi post-punk grubu Joy Division'dan karamsar Atmospher. Yorgunluktan lafları toparlayamıyorum.
Entry, bit!

7,25/10

28 Haziran 2011 Salı

Trainspotting - Soundtrack (1996)


Filmi kadar çarpıcı ve şoke edici olmasını dilediğim albüm bu umudu boşa çıkarıyor. Aksine dönemin pop şarkılarını toplamışlar. Brit-pop'dan örnekleri ya da envai çeşitte elektronik dans parçasını bulabilirsiniz. Iggy Pop da punk rock türünü ve asiliği temsilen burada. Fakat black death metale aşina biri olarak soundu o kadar yumuşak geliyorki kulağa. Dede dedeciim diye çenesini mıncıklayasım geliyor Nightclubbing ya da Lust for Life'ı dinlerken Iggy amcanın. Pop demişken über-melodik Atomic (Sleeper) ya da 2:1 (Elastica)'nın isimleri sayılmadan geçilmemeli. Ağır abilerden Lou Reed Perfect Day'i ile yer alıyor. Onca dans parçasından ise elbette Underworld ve Born Slippy öne çıkıyor. Gelmiş geçmiş gelecek en etkileyici elektronik parça?

7,25+/10