Colin Stetson - New History Warfare Vol. 3: To See More Light (2013)

Sanatçıdan dinlediğim üçüncü çalışma. Ve sanırım son olacak. Anlaşılıyor ki kesik kesik nabız gibi atan çarpık saksafon bıdıbıdısı onun imzası. Ve çok çok çok bel bağlamış buna. Kafayı buna taktıysa belki bunu dengeleyecek bir başkası ile yapacağı işbirliği çalışması kendini bana dinletebilir ki kemancı eşiyle yapmıştı. Yağni avangart da deneysellik de kendini bir noktadan sonra tekrar edebilir. O noktadan sonra bu sıfatları ne kadar hakettiği demek ki tartışılacak mevzu.

6,75-/10

Colin Stetson & Sarah Neufeld - Never Were the Way She Was (2015)

Arcade Fire üyesi Sarah ablamız (dediysek de saygımızdan) kemanıyla ve Colin Stetson ağbimiz (dediysek de saygımızdan) geri kalan çalgılarla ki değişik değişik saksafonlar başta olmak üzere ve ortak bir üretim süreciyle bu kayıtta buluşuyorlar. Deneysel ve modern bir klasik müzik eseri diyebiliriz. Herkesin her zaman her yerde dinleyebileceği bir albüm değil bu. Kesik kesik ritimler tonlamalarla birlikte birini boğazlıyorcasına bir etkide bulunuyor. İlk dinlemelerinizde itici olduğu kesin. Fakat efektlere, stüdyo oyunlarına dayanmaksızın yarattığı , tam da kışa denk düşen atmosferi var ki çirkinliğin de bir estetiği olduğuna dair tezi güçlendiriyor. Yağni tüylerinizi ürpertecek etkileyici güçlü bir çalışma. Ezgiler harmonik bir yayılım gösteriyor. Bu tekrarcılık açıkçası sound olarak zorlayan bu çalışmaya daha kolay alışmayı sağlıyor. Neticede 2011 çıkışlı albümünü de dinleme imkanı bulduğum Colin ağbinin çalışmaları böylece radar takibime girmiş bulunuyor.

7.25/10

Colin Stetson - New History Warfare Vol. 2: Judges (2011)

Garip, bayan vokal yardımı dışında tüm sesler bir saksafondan çıkıyor. Saksafonun bile sesini ayırt edemiyorken perküsyonumsu tıkırdıların ve efektlerin, tabiki ses mühendisliği ve mikrofonlar sayesinde, teknoloji ve yaratıcılık!, de saksafondan çıktığını öğrenmek oldukça şaşırtıcı. Yalın ve temiz bir sounda sahip olan albümdeki şarkılar yine de bir kaç farklı katmandan oluşuyor, tıkırtılar, yükselip alçalan ölçülere dayalı bol yinelemeli saksafon melodileri gibi. Kısa, sözsüz parçalar var, konuşma sampleları ve  bluesy şarkılar var. Genellemeler yapmak yakışıksız olur, çünkü köken caza dayansa da, ki sanatçının geçmişine dyanarak belirleyebiliyoruz bunu, türün  ismini bile koymakta zorlanıyorum. Başladığımız gibi bitirelim. Garip.

7,0-/10