Nirvana - Nevermind (1991)

Nirvana, metal müziğin sönümlenişiyle sonuçlanan saldırının koçbaşı görevini üstlendi. Hıhımm.  Evet, besteleri popüler formüllerden oluşuyordu ve çıktıkları dönemde gençlerin duygusal manipülasyonuna vesile olmuşlardı. Yırtık pırtık giyiniyorlardı, bir de kirlilerdi, kafalaı gidikti. Bu albümde de performansları teknik beceri göstermekten uzak, akor üzerine akor. Müzikalite eksikliği. Felan felan. Şimdi rock namına etiketlenen gruplara bakıyorum, bir de Cobain'in mikrofonunda olduğu Nirvana'ya. Adam, kendi kafasını uçurdu, daha ne kadar samimiyet sorgulayabilirsiniz. Ağlamayın ve elinizdekinin kıymetini bilin. Çünkü her şey çok daha kötü olacak.
Albümün ilk yarısı artık fazlasıyla kulağımızın aşina olduğu şarkılardan oluşuyor. Smells Like Teen.., In Bloom, Come As You Are, Breed, Lithium.. Diğer yüzü de aslında kötü değil. Tüm yırtıcılığıyla Lounge Act, Stay Away, neyse hepsini saydırmayın şimdi. Yıllar yıllar sonra tek eleştirebileceğim şey ilk yüzündeki şarkıların artık dinleme sayınıza da bağlı olarak kendini bayağı bayağı eskitmesi.

9,50-/10

Nirvana - Bleach (1989)

Nirvana'nın ilk albümü her zamanki gibi Kurt Cobain'in vokal zenginliği ve normalden bir kaç kadre daha sert sludgy gitar tonu ile dikkat çekiyor. Grunge döneminin fırtınasına yakalanmış biri de olmadığım için ne çok bir bilgim ne de nihayetinde bilmiş bilmiş söyleneceğim var. Sadece bir iki bir şeycik.
Bir zamanlar çekme kasetler Beyazıt'da da satılırdı. Kapağı turunculu kırmızılı bir Nirvana derlemesini de oradan almıştım. Dinlemiştim de dinlemiştim. O kadar vakit geçmiş ki ve bii o kadar vakit geçmemiş. O zamanlar padişahım çok yaşa diye bağrınıldığı günlerdi. Sadece padişahlar değişti.
Bir de ne mutlu ki metal-grunge çekişmesinin tozubulutu dindi. Şimdi tarihte yerini almış alternatif rock gruplarına daha bir nesnel yaklaşım sözkonusu. Albümde sevmediğim işkence misali sürndüren Paper Cuts dışında her şarkının ayrı ayrı gözlerinden öperim. Aslı bir cover olan erken dönem Offspring hınzırlığını taşıyan Love Buzz ise istisnai bir yer tutuyor. Oryantal gitar rifi üzerine kurulu diye özetleyeyim. Günümüzdün zapturapt altına alınmış duygu fakiri müziğin karşısında güzel bir emsal olarak duruyor.

9,0/10