Retro kuşağının Motörhead sayfasını böylece kapayıp kısa bir Metal Church arası veriyoruz. Bu son dinlediğim Motörhead albümü bir öncekine göre daha iyi bir yerde duruyor. Her zamanki gibi grubun 3-4 önceki albümün havasını taşıyor. Dediğim gibi grup çizgisini bozmadan ufak değişikliklerle periyodik olarak kendini tekrarlamakta. Gerçekten sıkı bir God Save the Queen yorumu içeren kayıtta bir de etkileyici balad bulunmakta: One More Fucking Time. Grup, slow şarkılarda kendine özgü çekici bir sound yaratmakta pek mahir. Ahh tabi, bir de çoktan marş olmuş We Are Motörhead şarkısı var. Hep Ace of Spades'e benzetmişimdir laf aramızda.
7,50-/10
MOTÖRHEAD etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
MOTÖRHEAD etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
11 Temmuz 2017 Salı
30 Haziran 2017 Cuma
RETRO: Motörhead - Snake Bite Love (1998)
Sıcaklar uykusuzluk yapıyor, üç saatlik uykuyla duruyorum. Ve bu Motörhead albümünü son bir kez daha dinliyorum. Üstelik neden pek de sevilmediğini anlamıyorum. Grup her ne kadar hep aynı müziği yapmakla eleştirilse de dikkatli bir çift kulak her kaydında ufak tefek farklılıklar sergilediklerini duyacaktır, ruh aynı kalmak koşuluyla. Hatta bazı kayıtlarında dönüp dolaşıp kendi kendilerinin taklidine düştüklerini bile söyleyebiliriz. Bu albüm de hiç bir artısı ve hiç bir eksisi olmayan, grubun ortalama çizgisinin ortasında bir dinletiye ev sahipliği yapıyor. Belki de bu özelliksiz özelliği birilerini rahatsız etmiştir. Ama Motörhead'ın bir milim uzağında da konuşlanmış değiller.
7,0/10
7,0/10
12 Haziran 2017 Pazartesi
RETRO: Motörhead - Overnight Sensation (1996)
Modern soundu eski ruhlarıyla birleştirdiklerinden dolayı genel olarak sevilen bu albümde biraz daha değişik sularda kulaç attıkları Shake the World ve I Don't Believe A World namındaki şarkıları dikkatimi daha çok çekti. Bununla birlikte grubun eski tarzının çok da hayranı olmadığımdan ve de üstelik albümde yer alan bir kaç şarkının basit halleriyle pek de kendini tekrar dinletme isteği uyandırmadığından sebep, benim değerlendirmem genelden bir miktar daha olumsuz olacak. Yapacak bir şey yok, renkler ve zevkler mevzu bahis.
6,75-/10
6,75-/10
26 Nisan 2017 Çarşamba
RETRO: Motörhead - Sacrifice (1995)
Ben bu albümü de sevdim. Eski tarzlarının izlerini bir yandan duymak mümkün. Öte yandan gitar tonlamaları başta olmak üzere çok daha sert, eze eze bir sound ile yürümüşler. Tempo da belirgin bir şekilde hızlı. O yüzden yürümemişler, dolu dizgin koşmuşlar. Tabi grubu eski haliyle sevecekler memnun olmayacaktır. Olmasınlar, bana ne yani. Bir de resimdeki canovarın ağzında bir şeyler var, dikkatli bakın göreceksiniz.
7,75-/10
7,75-/10
9 Nisan 2017 Pazar
RETRO: Motörhead - Bastards (1993)
It's on television so it can't be true
Motörhead'ın silkinip kendine geldiği amansızca elde çekic saldırıya geçtiği albümü Bastards, dinleyicisini mest ediyor. Dur durak bilmeyen yüksek tempolu şarkılar akılda kalıcı riffler ve melodilerle bezeli. Çocuk tacizi konulu slow şarkı bile ancak grubun yapabileceği türden. Yalnız dediğim gibi grubu herşeyiyle takdir etmekle birlikte bende aşamayacağı bir sınır var. Ama bu albümüyle o sınırı zorlamasını biliyorlar.
7,75/10
Motörhead'ın silkinip kendine geldiği amansızca elde çekic saldırıya geçtiği albümü Bastards, dinleyicisini mest ediyor. Dur durak bilmeyen yüksek tempolu şarkılar akılda kalıcı riffler ve melodilerle bezeli. Çocuk tacizi konulu slow şarkı bile ancak grubun yapabileceği türden. Yalnız dediğim gibi grubu herşeyiyle takdir etmekle birlikte bende aşamayacağı bir sınır var. Ama bu albümüyle o sınırı zorlamasını biliyorlar.
7,75/10
21 Mart 2017 Salı
RETRO: Motörhead - March ör Die (1992)
Pek de sevilmeyen bir albüm bu. Öncekinin daha zayıf bir tekrarı gibi dursa da ilginçliklere de ev sahipliği yapmıyor değil. Ozzy Osbourne konuklu piyanolu akustik, hafiften country tadında bir slow gibi! Rock'n roll tarzındaki şarkılarda ise bir hafiflik, sulandırılmışlık hali var gibi. Ama ben sevdim. Hızlı temponun viski kırıklığında vokalle birleştiği şarkılara ki bu Motörhead'in bildiğimiz imzası oluyor, kıyasla çok daha smooth, akıcı bir dinleme sunuyor. Sanırım grubun hayranlarının sevmediği şey tam da bu olsa gerek. Yine albümün sounduna ters bir istikameti takip eden March ör Die'ın albüme ismini vermesi ilginç. Marş temposunda ilerleyen şarkının sonlarda tüyler ürperten gayda ve efektlerle kaynaşması hoş. Ancak yine de daha iyisini 1916'da duymuştuk. Parçaların bir kaçında da arkadaki gitar işçiliğinde modern (döneminin etkilerini taşıyan) izler duymak mümkün. İşte böyle böyle. Tamikrest konser verecekmiş. Bir aksilik olmaz ise Salon'da olmaya çalışacağım, hayırlısıyla bakalım.
7,25/10
23 Şubat 2017 Perşembe
RETRO: Motörhead - 1916 (1991)
Grup bu albümde hiç beklenmedik şeyler yapıyor. Bunlardan en sarsıcı olan 1916 ismindeki savaş ağıdı olsa gerek. Ve gerçekten de etkileyici. Dumanlı sesine Lemmy amcamın tam oturmuş. Şarkıların bir kısmı klasik rock'n roll tarzda, yine blues tüten besteler de var. Ramones'e adanmış punk'ımsı şarkı içerdiği gibi Nightmare gibi gerim gerim geren bir parçayı da bünyesinde barındırıyor kayıt. İşin aslı kaydın ikinci yarısı daha değişik örneklerle kulağa hitap ediyor. Ve albüme bir slow yetmiyor, diğeri de kusura bakmayın ismini geçirmek zorunda hissediyorum kendimi Love Me Forever ekleniyor. Velhasıl örneklerle verdiğim üzere değişik değişik soundda ama hepsi Motörhead olan şarkılardan mütevellit heyeti bir albüm bu. O duygudan bu duyguya sürüklenmeniz elde bile değil.
7,75--/10
7,75--/10
5 Şubat 2017 Pazar
RETRO: Motörhead - Rock 'n' Roll (1987)
Grubun diskografisinde beğenilenler arasında yerini bulmasa da bu kayıttan ben pek bir hoşlandım. Hard rock ağırlıklı eğlendirici besteler grubun belki de en sığ işi. Evet, mevzu bahis Motörhead ise ve bu albüme özellikle sığ diyorsam düşünün artık. Sonuçta görevini yapıyor. Elinizi kolunuzu ve bilimum uzvunuzu hareket ettiriyorsunuz. Tek başıma dans ederken beni ağlatmayıp keyif veren bir çalışma. Ki tek başınıza dans ediyorsanız haliniz tam ağlamalıktır. Yani kafa sallamaktan çok oranızı buranızı sallatacak bir bar ortamı sağlıyor. Biranızı alın elinize ve keyfinize bakın.
7,50/10
7,50/10
3 Aralık 2016 Cumartesi
RETRO: Motörhead - Orgasmatron (1986)
En başta Orgasmatron olmak üzere bir kaç iyi parçaya, misal Deaf Forever, evsahipliği yapsa da nispeten temiz prodüksiyonuna pek de alışamadığım bir kayıt bu. Parçaların bir çoğu da birbirinin benbenbirbenzeri. Bir süreliğine Motörhead'e ara vermenin de tam zamanı. Kısacık bir süre.
6,75/10
6,75/10
10 Kasım 2016 Perşembe
RETRO: Motörhead - Another Perfect Day (1983)
Thin Lizzy'nin eski gitaristinin ilk ve son kez yer aldığı ve imzasını da oldukça belirgin şekilde attığı bu albümü, duyduğum kadarıyla grup pek de sahiplenmiyor. Grubun agresif, neredeyse punkımsı tarzının klasik heavy metal gitar işçiliğiyle ki Brian Robertson gerçekten iyi çalıyor, biraradalığı ilginç bir enerji yaratıyor. Lemmy'nin de böyle şeyleri rahatçana kabul edebileceğini zannetmiyorum. Öte yandan bu zıtlıklar, yafu cayır cayır gitar sololar felan var bariz bir şekilde, hiç de beklenmedik şekilde bazı anlarda harbiden iyi uyum sağlıyor. One Track Mind örneğinde duyulacağı gibi. Lemmy sesini uydurmaya çalışırken zorlanmış ve bundan da nefret etmiş olmalı, hah ha hayyt. O kadar dinledim, hala garipliği aşabilmiş değilim. Buna rağmen hiç de gözardı edilebilecek bir çalışma değil.
7,0+/10
7,0+/10
14 Ekim 2016 Cuma
RETRO: Motörhead - Iron Fist (1982)
Grubun klasik kadrosunun son kaydı Iron Fist dinleyiciler tarafından karışık tepkilerle karşılanmış. Olabilir. Hala aynı Motörhead olsalar da ufak tefek değişiklikleri fark edebilmek mümkün. Daha önceki işlerin biraz daha adrese teslim, kısa ve öz tekrarı diyebiliriz ancak. Bununla birlikte bazı şarkılarda gruuvi öğelerine özellikle gitar performansında çok daha fazla başvurmuşlar ki pek ala pek güzel. Bu yüzden America, Go To Hell, Loser, Don't Need Religion ve Iron Fist gibi şarkılar pek lezzetli geliyor kulağa. Bence bugünden tekrar değerlendirildiğinde kıymeti biraz daha anlaşılacak gibime geliyor.
7,50+/10
7,50+/10
2 Ekim 2016 Pazar
RETRO: Motörhead - No Sleep 'Til Hammersmith (1981)
Grup, zirvede olduğu dönemde turne kayıtlarından derledikleri bu çalışmayla dinleyicilerine konserlerinin havasını soluma olanağını sunar. İlk dönemdeki bütün bilindik şarkıları içerir kayıt: Ace of Spades, Overkill, Capricorn, Iron Horse, Bomber, Motörhead,Stay Clean gibi gibi. Konserlerinde de zaten albümlerinde gösterdikleri performansın daha azını göstermeleri beklenemez. Bu albüm de bunun bir kanıtı oluyor. Diğer yandan belki seyirci coşkusu daha baskın ifade edilebilirdi (kapanışı hariç tutuyorum). Belki prodüksiyon ekibinin tercihi, belki de uslu geçiyordur konserleri ki hiç sanmam. 80'ler heavy metal sahnesinin en iyi konser kayıtlarından biri olarak adı geçiyor, bilginize efenim.
7,75-/10
7,75-/10
15 Eylül 2016 Perşembe
RETRÖ: Motörhead - Ace of Spades (1980)
Efsanevi Ace of Spades'in yanında The Hammer ve Emergency gibi bir kaç hızlı ve rock'n roll'a selam çakan parça haricinde vakti zamanında çok da dikkatimi çeken bir çalışma olmamıştı. Aradan yıllar geçti, tekrar dinliyorum da fikirlerimde değişen bir şey yok. Tabi önceki albümlerden dinlemeye başladıysanız kıyaslamanızda onları baz alacaksınız. Değerlendirmenizi de ona göre yapmış olacaksınız. Albüm kapağı klas oğlu klas, o ayrı.
6,75/10
6,75/10
29 Ağustos 2016 Pazartesi
RETRÖ: Motörhead - On Parole (1979)
Grup bir kaç albüm yayınlayıp ismini duyurmaya başladığında 1976'da piyasaya sürülmesi planlanıp vazgeçilen bu ilk albümleri birden değere biner ve 1979 yılı içinde çıkartılan üçüncü albümleri olur. Dolayısıyla sounddaki değişimin izlerini görmek mümkün. Lemmy yeterince sarhoş değil, sesi bile yeni yeni paslanıyor. Ayrıca mikrofonun başına daha tiz sesli biri de geçiyor zaman zaman. Punk ritimleri var ama hakim değil albüme ve bununla ilintili olaraktan tempo bir miktar daha düşük. Kirlilik oranı az, grubun standartlarıyla kıyaslarsak hijyenik bile denebilir. Blues etkili rock'n roll'a da selam çakan hard rock diyebiliriz. Öyle demek istemem ama, neredeyse sonraki albümlerinden daha fazla keyif verdi. Über şarkılar içeriyor kayıt üstelik: Motörhead, Iron Horse, Leaving Here, On Parole gibi. Bu şarkılar arasında ufak çapta farklılıklar olması dinlemeyi daha da güzelleştiriyor.
7,75-/10
7,75-/10
14 Ağustos 2016 Pazar
RETRO: Motörhead - Bomber (1979)
Genel olaraktan Overkill kadar iyi yorumlarla değerlendirilmemekle beraber bence çok da arada fark yok. Overkill gibi güçlü şarkı içermiyor, doğrudur. Ancak üç beş parça var ki gayet eğlendirici. Sound olarak da daha derlenmiş toplanmış uyumlu bir ses çıkartıyorlar. Dinlediğim versiyonlarda bir kaç şarkı da olsa konser kaydı bonus olarak iliştirilmiş. Neden grubun konserlerinin övüldüğünü anlamanız için ufak ufaktan doneler bunlar. Öyle.
7,50-/10
7,50-/10
27 Temmuz 2016 Çarşamba
RETRO: Motörhead - Overkill (1979)
Grubun hiç bir zaman hastası olmadım. Ama bu demek değil ki hiç bir zaman ölmeyeceğini zannettiğim metal ilahlarından Lemmy'ye saygı duymam, bilakis hayranıyım. Kendine has viski sigara ikilisinin pişirdiği sesini de severim. Rahmetli, bizim üzerimize toprağı atar derdim, öyle olmadı. İlk dönem çalışmalarından Overkill'i tanımlamak gerekirse ritmik, enerjik, blues altyapılı hard rock diyebiliriz. Elimizde kuralları katı bir şekilde belirlenmiş bir heavy metal rehberi yok. Ruhuyla tavrıyla bu şekilde sınıflandırılsa da grubun yaptığı işleri ben hep hard rock'a daha yakın bulmuşumdur. İlk albümler ve bir de 80'lerden Orgasmatron'du sanırım, aklımda kazınan çalışmaları bunlar. Çoğu kayıtta olduğu gibi bu albümün de bir lokomotif parçası var: Overkill. Şöyle etraflıca bakınca iki üç favori parça daha yanına iliştirebilirsiniz. Bonus parçaları ile birlikte değerlendirildiğinde ise bir kaç hafife kaçan çalışma da yok değil. Notum kıt gelebilir, zira müziklerini genel olarak arayıp özlediğimi söyleyemeyeceğim, bilirsiniz renkler zevkler... Tabi sert müzik dinleyip Motörhead'i dinlememe ayıbını yapacağınızı düşünmüyorum.
7,50/10
7,50/10
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)














