RETRO: Sentenced - Crimson (2000)

Pek güzel parçalar içermesine rağmen Sentenced külliyatıyla karşılaştırırsak nispeten vasat şarkılar da arz-ı endam ediyor bu albümde. Güzel şarkıları ismen analım: Bleed In My Arms, Fragile, Killing Me Killing You, My Slowing Heart. Aslında şarkıların bir önceki albüme göre çok da farklılık göstermediğini söyleyebiliriz. Sound da gitarın ve sertliğin etkisi bir miktar daha azalıyor yalnız. Kalıp ve formüllü şarkılar zaten mevcut olan 'sömürü mü lan bu kadar intihar cinayet naraları' şüphemizi daha bi depreştiriyor.  Böylece de tıpkı Gamma Ray gibi Sentenced dinlememin de daha doğrusu yeniden dinlememin de sonuna gelmiş bulunmaktayız.

8,75+/10

RETRO: Sentenced - Story: A Recollection (1997)

Grubun erken dönem çalışmalarını içeren bu kapsamlı toplama albümü sayesinde bir yandan Amorphis'i hatırlatan Finlikte bir death usulüne, diğer yandan Iron Maiden melodisizmine ve sonrasında iyice ayyuka çıkaracakları damar döneminin girizgah şarkılarına uzanan çeşitliliği dinleme fırsatı buluyoruz. Biliyorsunuz zaten grubu pek severim. Klas olmuş evellallah.

9,50-/10

RETRO: Sentenced - Frozen (1998)

Sentenced hayatımın gruplarından biri ve her ne sebeple olursa olsun pek sevilmese de bu albüm grubun en sevdiğim eserlerinden biri. Elbette eleştirilecek şeyler var. For The Love I Bear gibi bir şarkıda neden geğirtin tutar arkadaş. Allah müstağkınızı versin! İnanıyor musunuz bir dönem ekstrem albümlere geğertmeli yellenmeli şarkı koymak modaydı. Neyin kafasıysa artık. Her neyse, son vakitler bu albüm ile birlikte Rotting Christ'ın yeni albümünü çecir çevir dinliyorum. Bu açıdan memnunum. İç ve dış politikaya baktığımda ise hiiiç değilim. Ama küfür etmek iyidir. Hele buldum mu hakedeni, şöyle üsturuplu bir giydiriecen, tadından yenmez.

9,50+/10

RETRO: Sentenced - Down (1996)

Sentenced'ı uzun aradan sonra yeniden dinlemeye başladığım gün güneş açtı. Hava kapandıkça aldığım keyfi hatırlar gibi oldum. Elbette bir ölçüde, zamanında o kadar çok dinledim ki şimdi aynı şeyleri hissetmeyi bırak melodiler sığ bir dalga gibi üzerimden geçiyor yafu sendromunun etkisini de unutmamak lazım. İstanbul'un dengesiz havası gibi, şikayet edecek değilim, neyseki Cumartesileri güzel alışageldiğin tersine, albümü dinlerken bir coşuyor bir sönüyorum atmosfere bağlı olarak. Şu an da yağacak gibi. Öyleyse Sentenced çok güzel. Finlandiya çok güzel. Darağacında sallanan ilmik pek güzel. Bu grup sonuçta her hangi bir türle sınıflandırmanın zor olduğu bir müzik yapıyor. Sentenced müziği deyip geçiyoruz. Özellikle ilk albümlerinde Metallica vokali ve Iron Maiden rifleri çok belirgin olsa da intihara meyilli ayyuka sözleri ve arabesk tavırları sayesinde rahatça gotik sıfatıyla da yakıştırılıyorlar. Bu hem güçlü hem de Aşil topuğu özellikleri. Hatta biraz Rasmus ya da HIM gibi yapmacıklık konusunda insanı bir kuşku alıp götürse de Finlandiya'nın havasına suyuna yoralım gitsin. Gençliğimde bunları dinlerken ne çektim be gülistan hatta. Albümdeki her şarkı birbirinden kıymetli birbirinden değerli. Noose, Sun Wont Shine, I'll Throw the First Stone eşitlerden daha birinci gibi.
Eski günlerin hatrına biraz da..

9,0-/10

RETRO: Sentenced - Amok (1995)

Şimdilerde itici gelen sert ama na-brütal vokaller ve bazı doldur boşalt şarkıların varlığı haricinde hiç bir eleştirici getiremeyeceğim albüm güçlü, akılda kalıcı gitar melodileri ile parıldıyor. Hangi kulvara sokacağınızı şaşırdığınız albümün en azından etkilendiği alanlar açıkca sayılabilinir: heavy metal, gotik metal ve melodik death. Bunun yanısıra sinematik alıntılar ve tüy kıpraştıran bayan vokal (miktarı az tabi) sayesinde şarkıların birçoğu ayrı bir hüviyet kazanıyor daha doğrusu vurgusu artıyor. Nepenthe diyorum, New Age Messiah diyorum, Forever Lost diyorum. Daha ne diyeyim?

8,50-/10

RETRO: Sentenced - The Cold White Light (2002)

Sentenced'ın kritiklere göre en iyi albümü. Son albümündeki arabesk-gotik çizgi yerine çubuğu heavy metal yönüne bir miktar bükmeleri sebep olabilir. Albümün introsu ve outrosu ile gizli bir ormana giriyor havası çok iyi yansıtılmış. Hemen her şarkı benim için klasik, Guilt and Regret dışında.
Şugar bir albüm, hindistancevizli kemalpaşa tatlısı gibim, şekerpare gibim, kaymaklı kadayıf gibim, baklava gibim (ama bol tereyağlı pastane baklavası). Bunlar varken sütlü tatlının yüzüne kim bakar, Alla'sen!

9,0+/10

RETRO: Sentenced - The Funeral Album (2005)

Depresif melodileri rock'n roll ritimleriyle buluşturmada üstad kabul ettiğim Sentenced'ın dağılmadan önce çıkarttıkları bu son albüm başkalarının aksine belki de benim grubun en sevdiğim albümü oldu. Açıkcası grubun güzel bir şablonu takip ettiğine ama bu albümle biraz da olsa şablondan ayrıldığına inanırım. Ve sonuç pörfekto olmuştur, en azından benim için. Birkaç zayıf parça dışında eleştirilebilecek pek birşey yok. Tabiki Where Waters Fall Frozen gibi muhteşemötesi kısa enstrümental parçayı kısa enstrümental parça olarak bırakmak gibi işledikleri ölümcül suçu da eklemeliyim. Bu günlerde grubun kurucu üyelerinden gitaristi kalp krizinden hayatını kaybetmiş. Doğrusu gruba "geldim, istediğim gibi çaldım ve gittim, beğenen dinler" tavrı sebebiyle her zaman büyük saygı göstermişimdir. En azından televolelere çıkmadılar. Heh he.. Neyse üzüldüm yani, onu demek istiyorum. Kısacası;
Kutu kutu içilen uyku haplarının ardınan ölümü karşılarken yapılacak son dansa arka fon müziği olacak güzellikte bu albüm.
(güzel bir cümle olsun diye yazdım vallahi çünkü grubun intihar ve ölüm olgusunu oldukça olağan bir şekilde "in your face" tavrıyla kullanması bize tek bir şey işaret ediyor: ince bir mizah. )

Alıntı yapacağım sözler ise Amon Amarth'ın "kesmeye geldim hey hey, intikam intikam" anlayışıyla yarışacak kıyasta..

"Strike from behind and knock me to the ground
Kick me while i'm down, stab me in the back, you bastards
Tear my heart out of my chest
I rise from the ashes, from these ruins of mine, from the rage
I'm right on your track you bastards
Dozen of eyes for an eye
Vengeance is mine"
hell yeahhh!!!

9,50/10