Perturbator - Dangerous Days (2014)

 

Synth pop'u korku temasıyla yapan grubun kült çalışması. Korku temasını ne filmlerde ne oyunlarda ve anlaşılıyor ki ne de müzikte pek sevmem. Bu grubun prodüksiyonunda da bir şey var, duvar gibi önüme dikiliyor. Isınabilmekte zorlanıyorum. Bir nebze benim basit zihnime göre sofistike kalıyor. Onun dışında bilim kurgu ambiyansı, 32. Gün introsunu hatırlatır melodileri ve kulüplere layık agresif ritimleri kaydı güçlü tutuyor. Hele vokal katkısı ile konvensiyonel popa yaklaştıkları ender bir an var ki pek güzel. Albüm sonlara doğru sıkmaya başlıyor. Başlardaki şarkılarn her biri ayrı ayrı güçlü bir kimliğe sahipken garip bir şekilde albüm formatında yorucu kalabiliyor.

7,0+/10

Perturbator - Lustful Sacraments (2021)

 

Yeni yeni türler icat olunuyor, her bir sese özel bir adlandırma yapılıyor günümüzde. 80'lerdeki gotik akımını bugüne taşıyan ve bu taşıma zeminini korku ve gerilim tınıları üzerine belirleyen synth ağırlıklı bir tür var ki darksynth diyorlar. 80'ler kültürünü taklit ettikçe retrowave gibi bir şeyler de oluyor vese vese. Bu türün önde gelen isimlerinden biri Perturbator ve ahan da bu da son albümleri, 5. sıradaki olan. Yine de aradan iki sene geçmiş bile. Bir kere prodüksiyondaki boğukluk isteyerek ve bilerek ve kasıtlı olsa gerek. Sevmedim. Beklediğim kadarıyla orijinal da çıkmadı. Ancak Excess'deki post punk atmosfer şaşırttı. Özgünlüğüyle değil ortodoksluğuyla. Tanımlamadaki, gergin ve hızlı tempolar, korku teması, gotik hava, depeche mode'luk, sinematiklik, seksenler, fututirstik blade runnerımsılık,  bunları çok belirgin duyuyorsunuz. Ya güzel, ne diyelim. Tartışmasız türü temsil etmeye en yetkin çalışmalardan olsa gerek.

7,50-/10