Nachtmystium - Assassins: Black Meddle Pt. 1 (2008)

İşte bu!Post-black metal adına güzel bir iş kotarılırken saykodelikdeşik etkiyi, gitar rifleri dahil, çok belirgin bir şekilde görebiliyoruz. Assasins ile birlikte sağanak asit yağmuru altında erimeye başlıyoruz. Albümün en ilgi çekici yanı ise progresif tavrın hakim olduğu Seasick üçlemesi, ve özellikle saksafonun beğenin ya da beğenmeyin kattığı değişik hava ile Seasick'in ikinci bölümü.
Black metalin yenilikçi yorumu her zaman tutmuyor. Bu albüm ise tutmuşu.

8,25+/10

Nachtmystium - Instinct: Decay (2006)

Önceki albümün geleneksel soundunun aksine modernleşen bir çizgi doğrultusunda benzer kirli bir kayıtla black metali terketmeksizin post-black gibi bir şey yaparak ünlenmiş grubumuz. Başkalarının sıkça tekrarladığı gibi saykedelik etki bariz midir bilmem ama gitar tonu, distorşınlar kafabulduran bir atmosfer sunuyor. Cayır cayır yanan rifler, süregelen bateri tıkırtıları... Yine de modern tınlıyorlar ilginç. Ama bestecilik açısından her şey yolunda diyemeyeceğim.

7,75-/10

Nachtmystium - Demise (2004)

Bugün saykedelik blackmetal ya da post-metal gibi terimlerle tanımlanan grubun bir öncesi de vardı. Sanki biliyormuş gibi söyledim ama hayır , son dönemini de dinlemedim. Önce öncesi. Bu öncede sound ilkel çiğ ağır aksak orta tempo eski model bilek metalin alışageldik izlerini taşıyor. Bu arada bu sounda yırtıcılığını pek sevmediğim bu vokalden başkası da yakışmazdı zaten. Acı ama gerçek. Bestelere çöreklenen hava stratosfer açısından özellikle Burzum'a minimalizmi sebebiyle de biraz Darkthrone'a benzettiydim grubu. Başta ve sonda dronevari noise cayırtılarla ambiyans yaratılması albümü yeterince çeşitlendirememiş. Ful metal parçalar olması gerekenden, tercih itibariyla, birbirine fazlasıyla yakın. İçlerinden The Glorus Moment gayet viking rifiyle parlıyor, hatta zaman zaman bi zaman bu şarkı bir yerlerden çalıntı mı diye kendi kendime sormaktan alıkoyamıyorum.

7,75-/10