RETRO: Diabolical Masquerade - Nightwork (1998)

Bu kadar kısa sürede bir müzisyenin bu kadar değişim geçirmesi oldukça şaşırtıcı. İlk dönem albümlerine kıyasla amatörlükten sıyrıldığını ve artık deneysel işlerle uğraştığını söyleyebiliriz. Fakat diğer dinleyicilerin düşündüğü gibi bu albümü avangart sınırlarında gezindiğine inanmıyorum. Bir istisna: Albümün en güzeli, The Eerie Obzidian Circuz. Çünki özelikle riflerde de kendini gösteren melodik yapının gücü soundu gayet bilindik melodik black metal kalıplarına yakınlaştırıyor. Bu da kannımca albümün zayıf yanı. Ki ben düşük ve zayıf tonları black metalimde pek sevmem. Tok olsun, kalın olsun, benim olsun. Kötü didim mi? Yoo. Vasat didim mi? Hiç dimedim.

8,0/10

RETRO: Diabolical Masquerade - The Phantom Lodge (1997)

Aslında parça parça irdelenmeyi gerektiren bir albüm. Black metali hem geleneksel anlamda çalıp hem de trash, heavy metal ve folk etkileri ile hemi de başarıyla harmanlayabilmek güç bir iş. Ve hangi parçalarda bu etkiler nasıl savurmuş melodileri, vokal nassılmış, felan filan anlatmak lazım. Salya sümük hastayken dişçi randevumu ekmişken, birazdan berber nam-ı diğer erkek kuaförüne zaruri gidecekken (ki sokakta görüp papaz diye kiliseye sokacaklar vallahi), akşama da daha önceden almış bulunduğum festival filmi bileti sebebiyle (ismi de Tantuni gibi bir şey, çizgi film diye aldım, aslında ELF nin hikayesi daha ilgi çekici olmasına rağmen haftaiçinde gösterimde olmasının azizliğine uğradı) teşrif edip kalabalığa grip-nezle yayma planları yapıyorken böyle şarkı şarkı yaz o öyleymiş yok bu böyleymiş hiç gerenk yok. Vokalden kayıda çıkış albümünden bir kaç fersah ötede olduğunu söylemek kafi. Bee Song ritimlerini içine soktuğu Walk of Hunchbacked ile Astray.. ayrı güzel, geleneksel formatta Puzzling.. ayrı. Ve folklorik black nağmeleri ile süslü Ravenclaw da unutulmaya gelmez. İyi şarkıların ismini de andık, yeter daa.

8,25-/10

RETRO: Diabolical Masquerade - Ravendusk in My Heart (1996)

Katatonia kurucularından Anders Nyström'in gençliğinde kanı kaynıyorken  , Diabolical Masquerade adı altında üç bilemedin 4 adet black metal albüm kaydetti ki tüm yapıtları öyle ya da böyle tür içinde ses getiren çalışmalar oldu. İlkine baktığımızda sound ağırlıklı olarak bana Emperor'u andıran hafif hafif synthin arkadan pompalandığı senfonik black metal tarzı temelinde şekillendiğini görüyoruz. Bununla birlikte emsallerinden büyük bir farkı var. Albümün ortasındaki Under The Banner..'da top zirveye ulaşan heavy metal etkisi özellikle tür içinde çok da rastlamadığımız rifler vasıtasıyla şarkılara sızıyor. Böylece dinlemesi kolaylaşmış, gruuvi etkisi kazanmış parçalarla başbaşa kalıyoruz. Böyle mum ışığında romantik dakikalar eşliğinde..
Konu olarak da Blackheim adında kara elf lordu gibi birisinin macerası etrafında ilerliyor. Anders'in kendine Blackheim dediğini duyunca çok da dikkat etmedim açıkcası geri kalanına. Sözkonusu projenin daha sonraki çalışmaları progresif alanlara nüfuz ettiği için bu klasik black çizgisindeki debüü albüm gözardı edilmiyor da değil.

7,25/10