6,50/10
RUSH etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
RUSH etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
27 Temmuz 2026 Pazartesi
Rush - Caress of Steel (1975)
Bu solistin sesine benzer bir çok vokalden eser dinlesem de Rush'ınkine ısınabildiğimi söyleyemeyeceğim. Bu üçüncü kaydın döneme ait bir nostaljik tad verdiğini de inkar edemeyeceğim. Coğrafyasında anlamı çok daha belirgin olsa gerek. Hard rock tınıları ile progresif besteler, özellikle epik Necromancer ile bluesy Led Zeppelin'e yakınlaşma. Bol sololar ile birlikte bu öğeler öne çıkıyor. Benim için dinlediğime pişman etmeyecek ama özellikle de kendini özletmeyecek bir çalışma olarak somutlaşmakta. Hitap-hatip olayı.
15 Nisan 2019 Pazartesi
Rush - Fly by Night (1975)
Hakaret etmek niyetinde değilim ama hani baba rock diye bir deyimi vardır ecnebilerin, Erkin Koray'dan, Cem Karaca'dan bahsetmiyorlar hayır, içi geçmiş babaların dinlediği rock musikisi kastettikleri. İşte bu albüm için bu minvalde dede rock tanımı cukkadanak oturuyor. Progresif rock dediler de farklı ritim ve bir kaç solo dışında ona da tam anlamıyla ikna olamadım. Ya da fazlasıyla avangard şeylere maruz kaldım. Vokal kısımlardaki melodiler ise bir miktar çocuksu gelmekte kulağa. Son şarkıdaki şiya şiya nağmesi albümün bitişini müjdelemekte. Sevmedim demiyorum ama niye bu kadar sevildiğini bu albümün işte onu pek anlamıyorum.
6,0+/10
6,0+/10
22 Haziran 2013 Cumartesi
Rush - Rush (1974)
İstanbul İstanbul! Küçükkuyu, Akçay, yarımşar gün İzmir Alsancak ve Fethiye, Kazdağları şelaler turu, Kayaköy ve Ölüdeniz güzergahı 10 günde bitermiş vallahi. Hani insan bir müddet sonra kendi evini özler ya. İşte öyle bir şey olmadı bana. Tadı damağımda kaldı.
Rush, sonraları başka bir kadroyla progresif rock alanında namını yürütmesiyle biliniyor. Öncesi var. Bluesy hard rock diyelim. O dönemleri bilenler özellikle Led Zeppelin'e benzetiyor. Ben de kimi zaman rahmetli Yavuz Çetin'i hatırlamadım değil. Jamy bestelerin dumanı cidden üzerinde tütüyor. Sololar felan bir şahane. Özellikle 7 küsur dakikalık süresiyle Here Again enfes bir slow çalışma. Benim de nostaljik müzikle bağlantım olmamasına rağmen iyi müziğin iyi olduğu reddedilemez bir gerçek.
7,50+/10
Rush, sonraları başka bir kadroyla progresif rock alanında namını yürütmesiyle biliniyor. Öncesi var. Bluesy hard rock diyelim. O dönemleri bilenler özellikle Led Zeppelin'e benzetiyor. Ben de kimi zaman rahmetli Yavuz Çetin'i hatırlamadım değil. Jamy bestelerin dumanı cidden üzerinde tütüyor. Sololar felan bir şahane. Özellikle 7 küsur dakikalık süresiyle Here Again enfes bir slow çalışma. Benim de nostaljik müzikle bağlantım olmamasına rağmen iyi müziğin iyi olduğu reddedilemez bir gerçek.
7,50+/10
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
