EDGE OF SANITY etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
EDGE OF SANITY etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

10 Şubat 2023 Cuma

Edge of Sanity - Purgatory Afterglow (1994)

 

Gözümüzü kapattığımızda dünya da yok olsa ve görmesek katillerimizi.

Windows nağmesyle açılan bu albüm Crimson adlı albümleri ile klasikleşen progresif death metal grubu Edge of Sanity'nin hemen o dönem öncesindeki yapıtı. Sergilenen fikirleri, sıkı icrasıyla birlikte popülerliği tartışılır olsa da kalite açısından Crimson'ın çok da altında düşünülmüyor. Hakikaten de ilginç bir kayıt. Farklı nehirler besliyor bu zengin damarı. Bir kere bana da ters gelecek şekilde brütal vokal bayağı bayağı brütal. Hatta arkadaki müzikle uyumsuz sertlikte. Gitar işi o dönemdeki melodik death akımından besleniyor. Ritimler de kaydın ana türünü belirleyecek yoğunlukta çoğu zaman bu çizgiyi takip ediyor. Yalnız hiç beklenmedik bir anda pata küte blastbeatlerle black metal çığırtkanlığı gibi sürprizler karşılayabiliyor dinleyiciyi. Yada epik bir temiz vokal.. ya da gruuvi dokunuşlar... Amma en şaşırtıcı olanı ise Sentenced'ın burnundan düşmüş gotik güzeli Black Tears. Dinlenmesi gerenk illaki. 90'ların naftalin kokulu klasik death soundu ise yeterince sarsamıyor maalesef. Bu dağınıklılığı konsept bir albüm toparlayabilir örneğin. 

7,75/10

onbin yıl çocuk kalmakla cezalandırılmışız, yetim; tekrar tekrar yaşamaya mahkumuz her birimiz, aşkı da ölümü de.

27 Temmuz 2013 Cumartesi

Edge of Sanity - Crimson (1996)

Daha önce dinlediğim Crimson II ile arasında küçük farklılıklar bulunduran bu Dan Swanö projesinin ses getiren çalışması belki bir ya da bir kaç tık, türün takipçileri tarafından Daha fazla seviliyor. Belki kronolojik olarak öncelemesinden dolayıdır. Ama parçalara ayrılan serinin 2. çalışması, evet Crimson tek bir şarkıdan oluşuyor manası çıkıyor bu durumda, bir miktar daha kolay dinleniyordu, daha tabir-i caizse hafifti. Crimson ise görülüyor ki daha sıkı bir performansa sahne oluyor, çalması sıkı, ritimleri sıkı. Hikayeyi hatırlarsak yeni bebelerin doğmadı bir krallıkta kralın kızı hamile kalır mucizevi şekilde ve çocuğu doğrururken ölür. Bir süre sonra sevilen saygı gören kral da ölünce ülke iç savaşa sürüklenir. Sonra kırmızı tabut benzeri odasında kalmakta olan herkesin umudu ve taptığı güzel kız uyanır, halkı etrafında toplaşır. Yalnız bu kız şeytanın kızıdır, insanları intihara sürükler. Ölenlerin ruhlarından beslenir. Bir grup muhalif de onu etkisiz hale getirir. Temposuyla, inişleri, çıkışları ile bu senaryo müziğe de yansıtılarak, akustik, gregoryan geçişler, clean vokalle temsil edilen ümitkar pasajlar dinlemeyi roman dinliyormuş ( artık kitaplar da dinlenebiliyor ya) havasına bürüyor. Aynı zamanda bas gitarın dahi duyulduğu, her enstrüman çalan arkadaşın dur biraz da ben öne çıkayım şurada hünerimi göstereyim deyip işlerini sergileyebildiği yapısıyla albüm tam da progresif metalin nasıl bi şi olması gerektiğine dair emareler sunuyor. Yalnız ters adamım ya, ben ikincisini daha bi beğenmiştim, tekrar dinledim de, öyle valla.

8,25/10

20 Eylül 2009 Pazar

RETRO: Edge of Sanity - Crimson II (2003)

Ülkemizde de bilinen ve takdir edilen müzisyenlerden biri olan Dan Swanö'nün ana projesi Edge of Sanity'nin bu son albümü Crimson I'in konsept devamı. İlkini dinlemedim ama aradaki en büyük fark eski kadrosunu kovup konuk müzisyenlerle tek başına bu projeyi yürütmüş ve sonlandırmış olması olmalı. Konu daha önce bir manastıra hapsedilen kötü kraliçenin ruhunun yanlışlıkla bir kız, rahibe belki, tarafından serbest bırakılması , kızın bu kötü ruha gebe kalmasını olayı bilmeyenlerin bakire doğum olarak mucize addetmesi , ilgi çekici. Albüm aslında ufak ufak bölümlere ayrılmış tek bir parça. Bu bölümcükler arasına mp3'de boşluklar girmesi sinir bozucu biraz. Sound olarak progresif melodik death. İçerdiği clean vokal, synth, sololar, bazen Opetik akustik kısımlar ile çeşitlendirilmiş ve albümü dinlemek de bir o kadar güzel hal almış. O kadar kullanılan öğeye rağmen hepsinin altından başarıyla kalkılmış. Rifler ve soloları dinledikçe buradan en az iki üç albümlük malzeme çıkar vallahi. Ayrıca intronun ilk bölüme bağlanması ve aynı zamanda albümün sonlanışı da çok beğendiğim kısımlar. Yalnız sonlara doğru biraz yoruyor, death metal sonuçta.

8,50/10