Gregorian - Masters of Chant Chapter IV (2003)

 

Bir önceki albümde tutturdukları ve belki de ustalaştıkları soundu devam ettirdikleri bu albüm yine arka fon müziği olarak iyi iş görmekte. Bundan sonra çıkardıkları 10 küsür kaydı bu noktadan sonra dinlemeye gerek var mı, daha farklı ne sunabilirler gibisinden sorular eşliğinde Gregorian dinleme faslını da sona erdirmiş bulunmaktayım. Bu kaydın ünlülerine bakarsak U2'dan With or Without You, John Lennon'dan Imagine, Pink Floyd'dan High Hopes gibi nadide örneklere rastlayabiliyoruz. Coldplay yorumu ise ne bileyim, Coldplay gibi olmuş. 

6,75+/10

Gregorian - Masters of Chant Chapter III (2002)

Bu albümün ünlüleri New Order'dan Blue Monday, Duran Duran'dan Ordinary World ve Chris Isaak'dan tabiki de Wicked Games. Yorumlanan diğer isimler de önceki kayıtlara göre daha tanıdık, parçalar ise tartışılabilir. Sting, Toto, Depeche Mode, Elton John, Neil Diamond ve en bir enteresanı da HIM. Orijinal parçaların da adedi ikiye çıkmış. Bu kayıtla grubun soundu en oturaklı haline kavuşmuş, bütünlük olağanüstü durumda. Yorumlanan şarkıların aslını bilmeseniz coverlandığını anlamazsınız. Yine de önceki kaydın bence gölgesinde kalıyor. O çokseslilik gitmiş, arkada kalan bir kaç kişi ayakta durmaya çalışıyor gibi. Yine de genel kanı bu albümün öncekine göre daha iyi olduğu, yalnız bence tam tersi.

6,75/10

Gregorian - Masters of Chant Chapter II (2001)

 İlk albümden sonra bayağı iyi bir sıçrama yapmış bu gregoryan efendiler. Her ne kadar albüm ilki gibi coverlardan oluşsa da albümün genelinde işitsel bir bütünlük hakim. Ve bu sound yine new age etrafında şekillense de çok daha renkli ama bilakis yormuyor, dinlendirici. Dolayısıyla yorumlamaya kendi imzalarını atmışlar. Enstrümantal kısımların da üzerine kafa yormaları sevindirici. Yorumlanan şarkıların çoğu bilindik sanatçılar ve  gruplar tarafından seslendirilmiş. Ancak parça olarak en ünlüleri Lady D'Arbanville (Cat Stevens) , Everybody Gotta Learn Sometimes (çok yorumlanmış Beck felan ama aslı Korgis diye bir grubun, sanırsam, galiba), Wish You Were Here (Pink Floyd diye yazmaya gerenk var mı?), Child in Time (Deep Purple) ve Stairway to Heaven (Led Zeppelin demeyeni dövüyorlar) . Lakin pek bilinmeyen şarkılar da orijinallerini merak ettirecek kadar etkileyici. Bkz. Don McLean'dan dini referanslı Babylon. Damga gibi bir melodi. Ufak bir yalan attım tüm albüm coverlardan oluşuyor diye. Başlangıç şarkısı Sarah Brightman destekli grup için bestelenmiş özgün bir parça.

7,50+/10

Gregorian - Masters of Chant (1999)

Güncel şarkıları Gregoryan stilinde yeniden yorumlamak çok tutar deyip bir değil iki değil ondan fazla kayıt çıkartmak her ne kadar uzun bir zaman dilimine yayılsa da, ne bileyim, öyle bir şey. Halbuki bu projenin parçası olan kalabalık bir kadro bulunmakta, hatta destek veren isimlerden Sarah Brightman da solo olarak da takılan bayağı ünlü bir soprano. Bu formül az bilindik şarkılarda fena da işlemiyor değil. Ama Nothing Else Matters ya da Losing My Religion gibi efsane parçaları gregoryan tarzında dinlemek tüylerimi diken diken etti. İyi anlamda demiyorum, pek katlanamadım desem yeridir. New age yorumu altında yankılanan şarkıların bazı düzenlemelerinde maalesef new age'in en ucuz soundu tercih edilmiş. Sound işin aslı bir 5 sene eski gibi geliyor kulağa. Ne iyi ki işe gidip gelirken yolda çoğunlukla mışıl mışıl uyumamı sağladı. Bu arada grup orijinal mi orijinal, özgün mü özgün ismiyle aklımı aldı, geriye de bir şey kalmadı.

6,75/10