Yaşar Kurt - Göndermeler (1997)

 Yaşar Kurt'un bu ikinci albümünde parçaların çoğu ilk yapıtındaki ozanca duruşla kaydedilmiş şarkıların orkestral yorumlarından oluşuyor. Şarkıların her biri alternatif sularda kaya taşı hükmünde olduğu için günümüze de sapasağlam kalabilmiş durumda. Hala gençliğim aklıma geliyor, hala eski İstiklal aklıma geliyor. Dolayısıyla nasıl muhalif ve kalbe dokunan, yara sızlatan beste yapılabileceğinin bir rehberi gibi önümüze serilmişler. Kusurlar var elbette, en başta Martı'daki bilinçli grunge söyleyiş tarzı. Bence. 

8,0/10

Yaşar Kurt - Sokak Şarkıları (1994)

90'lar kuşağının aşina olduğu parçalar vardır: Fırt Emin (hikayesi çin bkz. ekşi sözlük) ya da Haydi Erkekler Savaşa gibi. Belki bunları duymayan varsa da Korku'yu bilmeyen yoktur, kalıbımı basarım. Yaşar Kurt'tan ve efsanevi şarkılarını içeren bu ilk albümünden bahsediyorum. Sadece vokali ve akustik gitarı. Protest şarkılar..
Sonraki yıllarda popüler kültürle bir sentez yaratmaya çalıştı, kendini tekrar etti ve zamanla unutuldu. Ama benim de ait olduğum bir kuşak için simge isimlerden biri olmayı hala sürdürüyor. Bu albüm ise Türk rock tarihi içinde klasikleşmiş bir örnek. Hırsızlar gibi daha önce bilmediğim güzel bir parça ve basit bir reggae örneği Hadi Baba Gene Yap albümün sürprizlerinden.
Bugün de Arto Tunçboyacıyan isimli bir müzisyenle ayrı bir projede çalışmaya devam ediyor sanatçı.

9,50/10

Yaşar Kurt - Reflex (2001)

Yaşar Kurt'un kendine özgü sade şehir ozanı tarzının aksine orkestrasyonların yapıldığı, biraz daha "gösterişli" bu üçüncü albüm, dinleyicilerinden yeterli ilgiyi görmemişti. Daha sonradan geçmişte oluşturduğu sayıca fazla (nispeten konuşursak eğer) ama underground kitlede dağılmaya başladı ve yeni kuşaklar da Yaşar Kurt'u tanıma fırsatını kaçırdılar. Yk ise çalışmalarına sessiz sedasız devam ederek Arto Tunçboyacıyan ile beraber kurduğu Yaş-Ar isimli grubuyla bugünlerde konserlere başladı.
Albümde kötü şarkı bulunmuyor, ama saf , sade ve vurucu taraf da eksik. Bazı yerlerde şarkıcının bu albümle beraber popüler müziğe kaymakla suçlanması ise pek gülünç. Albümün benim sevdiğim, ama gerçekten dinlenmesini de istediğim, parçalar; Karadeniz etnik şarkısı Mamu, aslı Türk Sanat Müziği eseri olan Yaz Günleri, orkestral düzenlemelerin çok iyi oturduğunu düşündüğüm, özellikle üflemeli çalgılar , slow parça Bütün Gece ve Kramp'ın müthiş şarkısı Tek Başına (işin aslı şarkının aslı kime ait bilmiyorum).
İsmi adı duyulmamış birinin ilk albümü olsa oldukça dikkat çekecek olan bu yapım, yaşar Kurt tarafından üretilince gerekli ilgiyi oluşturamadı. Lakin bu albümü yerden yere vurmayı gerektirmiyor. Bu arada Tek Başına'nın söz ve müziği Nuri Kurtcebe'ye aitmiş, internet sağolsun.

(8 / 10)