Tutunamayanlar'dan çok daha zor bir romandır. Yazarın Oğuz Atay ile arkadaş olması da tesadüf değil. Yalnız değerim bilinmedi diye hayıflanması yersiz. Bu hikayeyi anlayan çıkar mı ki? Sadece 2-3 hadi 4 sayfadan oluşan bölümleri ayrı ayrı okumak bir yöntem. Kimi bölüm bir mektup, kimisi dilin sınırlarının zorlandığı bir deneme, kimi de diyalog ağırlıklı. Bolca ironi. Amma karakterlerin izini sürebiliyoruz. Bölümler arası o kadar kopuk da değil. Kronoloji takip etmeyecek kadar da kaprisli, olsun. Osman var başrolde. Gençliğinden beriye. Bir yasak aşk , Viola diye seslendiği Şukufe. Kocası doktor prens. Bir arkadaşı intihar eder sevgisine. Savcı arkadaşının sonu tımarhane. Memuriyet, hapishane. En iyisi buraya bir bakın okuduktan sonra, faidesi olmayacak mıdır?
Reyhan Tutumlu: İpuçlarını İzlemek: Buzul Çağının Virüsü
