Güvenli limanlarda oyalandığını hissettiğimden dolayı kısa albümlerini dinledikten sonra radarımın dışına attığım bir gruptu. Sergiledikleri tüm o tatlı su post-rockçı anlayışa rağmen kimi zaman ağırlaştırılmış ritimler, hızlandırılmış nakaratlar ile bir kopuş yaratma derdindeler. Misal Vetus Memoria ve Centralia. O yüzden aynı şarkının farklı bölümlerinde kafanız karışıp kendinizi aynı şarkıyı hem seviyor hem sevmiyor bulabilirsiniz. Bu biraz da grubu diğerlerinden farklı kılan uzaysı ambiyans havayı her yere monte etme ısrarından kaynaklanıyor. Kendi içinde besteler bu dengesizlik hali içinde iyi-kötü idare ediyorken grup mevcut dinleyici kitlesini kendi beğenilerine göre yoğurup şekillendirmeyi becerebilecek mi, merak ediyorum doğrusu.
7,0/10
GOD IS AN ASTRONAUT etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
GOD IS AN ASTRONAUT etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
18 Aralık 2015 Cuma
1 Temmuz 2009 Çarşamba
God Is an Astronaut - A Moment of Stillness (2006) EP

Kabaca post-rock akımını iki grupta değerlendirirsek bunlardan biri içinde sessizlik anlarını da dinamikleştiren, yavaş yavaş kendini inşa eden deneyselliğini bir kenara bırakırsak GY!BE, Mogwai ve Mono gibi grupları içeren grup olacaktır. Diğeri ise bu grubunda dahil olduğuna inandığım dinamiği daha zayıf, klasik müzikten beslenen , sinematik yaklaşımı kısıtlı ve daha çok fon müziği olmaya elverişli Explosion in the Sky ekolu. Elbette bu kategoriler içinde ve dışında sınırlar cetvelle çizilmiş değil.
Grubun şarkılarını iktisata eğilimli olduğum için trend doğrusu ile açıklayacağım. Farklı notalardan başlayarak keyboard ağırlığıyla başlayan melodiler bir trendin etrafında harmonik salınım gösteriyor. Sessizliğin gücünden faydalanmak yerine synthden faydalanarak atmosferik öğe tamamlanıyor. Yanlış da anlaşılmak istemem, kullanımı sık olan gitar ve baterinin aynı melodiyi farklı volümde çalması ile de dinamizm yakalanıyor. Oldukça sıkı olan çalış tarzı, özellikle bateri, sayesinde müziği neredeyse sözsüz indie rock olarak da değerlendirebilmek mümkün.
Sözkonusu EP'yi yatarken, yolda, kulaklıklı, sesli, sessiz, fonda her türlü dinledim. Başarılı bir çalışma ama benim için fazla dreamy.
Post-rock'ımı fonda değil perdede severim.
6,50/10
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
