Kairon; IRSE! - Polysomn (2020)

 

Kulağım çınlıyor, kafamda ziller, beynimde çanlar çalıyor. Zor grup vesselam. Önceki kayıtlarını dinledikçe beğenmiştim. Lakin şimdi batıyor her şeyleri, mıymıntı vokalleri, kulak tırmalayan güya uzaysı synth sesi, kaotik kreşendoları, alçalıp yükselen harmonileri. Ya da bilmiyorum benim dinlediğim versiyonun kaydı çok kötü. Ya da indie kafa dönemimi geride bıraktım. Ya da bir önceki yazımda bahsettiğim gibi huysuzluk dönemindeyim, orta yaş krizindeyim belki. Bilmedim bilemedim. Şans verin tabi, en duyulmamış popüler gruplardan biri, ünsüz ünlülerden. Bir fikriniz olsun yanni.

5,50/10

Kairon; IRSE! - Ruination (2017)

Bu grubun bir önceki albümü rate your music camiasında hayli ses getirmiş hatta bu mevzuya wikipedia'da bile değinilmişti. Bu seneki son albümleri ise aynı heyecanı uyandırmadı. Tür olarak bahsedilen değişimden olsa gerek. Yani post-rock'tan o tınıları tamamıyla terketmeksizin progresif rock'a bir evrim sözkonusu. Ben ise sevdim, çünkü önceki kayıtları hakkında hiç bir fikrim yok. Gitar tonu ve işçiciliği ile saksafon acayip bir kafada. Türün klişelerini harmonik bir güncellemeye tabi tutarak dinleyiciyi, en azından beni sıkmaması, aksine bazı anlarda uzaysı atmosferi ile birlikte ezici trippylikte sergilenen tezat bir uyumla göğüse baskı yapıp salıvermesi pek mestetti. Dediğim gibi ne grubu ne de yetmişler prog rock'ını çok biliyorum. Çünkü dediklerimin tersine baştan sona türün eskilerini tekrar ettiğine dair bir eleştiri de mevcut. Çünkü ilk iki şarkıdaki vurucu dakikalardan sonra bu yöne savrulduğu konusunda ben de benzer görüşleri savunuyorum.

7,50+/10