BATUSHKA etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
BATUSHKA etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

6 Ekim 2020 Salı

Batushka - Panihida (2019)

Black metal camiasında ortodoks liturji senteziyle kısa sürede sesini duyuran grup Esra Erol'daki dramaları aratır tartışmalar neticesinde bölündü. Hayırlısı olsun artık iki tane Batuşka'mız var derken taklit Batuşka/Batoşka/Bıtışkalara dahi rastlayarak kimin ne olduğunu iyice karıştırır hale geldik. Bayağı bir hikaye var, tekrardan okuyup değerli vaktimi ziyan edemeyeceğim. Ama bu menajerin değil vokalin Batuşka'sı ve genelde camia içinde haklı görünen, haklı olmasa da daha fazla beğenilen  işe imza atanı. Çünkü geçen sene diğeri de albüm çıkardı. İlk albüm nasıldı diye yine geriye dönmeyi düşünmüyorum. Yalnız bu kaydın ilk yarısı bahsettiğim sentezi black metalin agresif tavrıyla lehimleyen tarzıyla oldukça çarpıcı bir atmosferi taşırıyor. Cezbedici, mis. Tutku, arzu elde hissedilir somutlukta. Sonrasında ise açıkcası klasik black metal çizgisinde ayrım noktalarını ve otantikliğini kaybeder duruma düşüyor. Modern albümlerin prodüksiyon seçimini bu vesileyle sevmediğimi söylemekten de  hiç sıkılmayacağım. 

7,75/10

1 Haziran 2017 Perşembe

Batushka - Litourgiya (2015)

Litürji de denen hristiyan ortodoks ayinlerini black metal ile buluşturan Polonya'dan çıkma ama Rusça söyleme gibi ilginç bir huy edinmiş grubun çıkış albümü, ekstrem metal camiasında hayli ses getirmiş durumda. Orjinalliğini kısmen kabul edebilirim. 228 yıldır black metal dinleyen biri olarak deli gibi heyecanlandığımı söyleyemeyeceğim, ama bir şeyler kıpırdadı şuracığımda. (Bu nedenle de kara yapıtlara daha bir acımasız davranıyorum) Asıl özellikleri bu litürjinin metale iyice yedirmiş olmaları. O ayrı o ayrı değil yani, süsten konmamış. Bu haliyle hafiften böyle bir Rotting Christ esintisi gelmedi değil. Fakat burda tempo biraz daha hızlı ya da biraz bazı şeyleri uyandırmak için, bak ne kadar kuul havasında bir hype tarzı mahal. Kayıt beklediğimden iyi ki bu iyi bir şey değil. Daha kirli bir şeyler yakışırdı bu tarza ama bu sefer de o eko yeterli etki yaratmazdı. (Kendi kendime konuşmaya başladım.) Bariton vokalli kısımları azaltıp biraz daha atmosferik geçişlere ağırlık vererek tüyler ürperten bir duyguyu körükleme şansını kaçırmış görünüyorlar. Alameti farikaları olan bu ortodoks-bizans müdahalesinden çok vokalin güzel atakları beni etkiledi, misal 3. şarkıda. Dediğim gibi çok da heyecanlanmadım ama bir istisna var. Dinleyenin ouu fak demesine sebebiyet verecek derecede şekilli, folk nağmelerini titreten bir nenecağız ile açılışını yapan 6. şarkı. İşte o bi değişik.

8,0+/10