Clint Mansell - The Fountain (2006) Soundtrack

Requiem For A Dream vasıtasıyla Darren Aronofsky ve Clint Mansell işbirliğinin muhteşemliğine tanık olmuştuk. 6 yıl sonra da bu ilginç filmin müziklerinde ikili birlikte çalışma imkanı bulmuş. Üstelik bu çalışma dinleyiciler açısından Clint Mansell'in en yetkin ürünü olarak nitelendiriliyor. Gerçekten de profesyonel açıdan gelişim kaydedildiği aşikar. Müziklerin sadece kolay adapte olan ama buna rağmen modern çizgilerdeki klasik müzikten ibaret olduğunu söylemek güç. Ambiyans ve post-rock tarzlarından da başarıyla faydalanmış. Doğal sonuç olarak yine tüyler ürperten huzursuz dakikalar bizi bekliyor. Lakin belki The Fountain'in yönetmenin çok da başarılı bir filmi olmamasından dolayı, içerdiği 3 hikayenin uyumu gayet problematikti bence, belki de benim besteciyi Requim For A Dream ile tanımam neticesinde üzerimde bıraktığı olumlu intibaya verdiğim fazla kredi neticesinde ,bu albümü sanatçının en iyi eseri olarak değerlendiremiyorum. Gelgelgelelim  albümü özetleyen üst nokta  Death is the Road to Awe ismindeki parçayı dinlememezlik etme gibi gayet fütursuz ve boş işler içine de girmeyin. Ve güzel bir haber Aronofsky üst kalitede bilinç çatırdatan yapıtı Black Swan filmini takip eden projesi Noah'a, Nuh peygamberin hikayesini işleyecek yani, takipteyiz efendim, müzikleriyle Clint abimizi de katmış. Şaşırtıcı değil, yine de güzel bir gelişme.

8,0+/10

Clint Mansell - Requiem for a Dream [Kronos Quartet] (2000)

Bu albümü dinleyeli çok oldu, kafamda tasarladığım şeyleri unutacak kadar çok. Yine de birkaç şey çiziktirebilirim. Ellen Bursten adlı oyuncunun müthiş oyunculuğu ile dikkat çeken aynı isimli filmin sondtrackı bu. Film uyuşturucun yanısıra hayatta başka şeylere de bağımlı hale gelip, kolayca kafayı sıyırabileceğimizi belki biraz da fazla dramatize ederek anlatıyor. Kısacası etkileyici bir drama filmi. İşte benim gibi yapmayın , bu albümü filmin üzerinden pek zaman geçmeden dinleyin ki etkileyici gücü 10 alomatik gücünde olsun. Daha önceler dediğim gibi soundtrack albümler, konsept olanlar, genelde temel bir melodiye dayanıyor. Burada da gerilimli ağlamaklı sahnelerin fon müziği olarak sıkça tivilerde felan rastladığımız bir parça var. Albümün belkemiği olan Lux Aeterna. Zira albümün Kış kısmında yer alıyor. İşte burası da film ile ilişkili olarak albümdeki şarkıların Yaz, Sonbahar ve de Kış adlı üç bölümde toparlanmış olduğunu söyleyebilmek için iyi bir fırsat. Bu melodinin izini Summer Overture, Cleaning Apartment, Marion Bafs gibi parçalarda sürmek mümkün. Ama benim daha bi hoşlaştığım parçalar birbirine bağlı okan Sothern Hospitality ve Fear ve de The Beginning of the End. Hmm sanırım söylemeyi unuttum. Eski bir pop grup elemanı olan Clint Mansell film müziği yapmaya başlar. Alemin en kral yaylı çalgılar dörtlüsü Kronos Quartet ile anlaşır. Genelde duygusal ve romantik tarafıyla tanınan enstrümanların rahatsız edici ama hala duygusal, eh farklı duygular tabe, yönünün sergilendiği modern klasik bir tarza sahiptir Mansell. Ama daha önemlisi bu albümde elektronik, ambiyans hatta ve hatta bütün mahallenin tren yaparak dansettiği tropikal konga müziğinin yer bulması ve klasik müzikle oluşturduğu enteresan sentezin beklenmedik başarısı.

9,0/10