Ὁπλίτης [Hoplites] - Τρωθησομένη (2023)

 İlk albüm felan gibi diyorlar da bu bir kaç gömlek üstün. Burada kaosa güzellik ve şiddet yani hiddetin estetiğini kazandırmada gayet başarılı olmuşlar. Artık sadece black metal demek de mümkün değil, death metal de. İnanılmaz bir hardkor/metalkor enerjisi, mathcore ikizler burcu değişkenliği, iğnelemeler, tokmakla döğmeler, kazanda çevirmeceler, thrash riffleri curcunası ile karşı karşıya değil bizzatihi fırtanın gözbebeğindeyiz. Elbette parçaların genel olarak taslak-beste hüviyetinin ötesine geçtiğini de söyleyebilmek güç. Fikirler ritimler rifler podyumda yürüyor. Olsun, tam da dünyanın bu ahvalına böyle sert bir cevaba ihtyiaç duyduğumuz şu günlerde, içimizin yağlarını eritiyor.

8,50-/10

Ὁπλίτης [Hoplites] - Ψευδομένη (Pseudomeni) (2023)

 Yunan simgeleri, isimler ve albüm kapağında, müzisyen arkadaş ise Çinistan'dan. Böyle abzürtlükler de moda oldu. Müziğin de taverna rembetiko etkili olacağını düşünüyorsanız yanılgıdasınız dostum. Rahatsızlık vermeyen derecede kaotik ve beste yapısıyla avangart bir modern black metal çalışması. Modern yani olması gerektiği gibi miss antropik dissonant tonlarda. Bir canım DsO değil elbette, sadece güçlü bir başlangıç. 2 sene içinde dört uzunçalar albümlük bir hikayenin başlangıcı. Bu kısa sürede parlayıp kendini tüketmese bari. Diğer modern black kayıtlarında olduğu gibi üzerine topladığı ilgiyi uzun soluklu hale getiremiyor. Amma aklımıza sonraki yapıtlarını merak ettirecek bir olta taktıkları da gerçek.

7,25/10