RETRO: Dismal Euphony - Python Zero (2001)

Daha önce dinlemeseydim ve terbiyesiz herifin biri olsaydım bu albümü dinledikten sonraki tepkimi wtf olarak gösterebilirdim. Ama hazırlıklıyım ve iyi aile çocuğuyum. O yüzden oknheb diyorum. Yani oğlum, kızım ne halt ettiniz böyle? Onlar da kendilerine aynı soruyu sormuş olsalar gerek ki ,dağılalım o zaman biz, komutuyla her bir üye kendi yolunu izlemiş bu albüm sonrası. Uzun lafın mini versiyonu Dismal Euphony için dı end. Çünkü şarkılar vasat. Senfonik endüstriyel black metal etkileri var, ama başlangıçta bir kaç şarkının gideri var felan diyebilirsiniz. Hayır gotik metalin kötü bir varyasyonunun seçimi var sadece, bir de Magma isimli şarkı. Vasatın azcık üzerinde bir kaç şarkı, vasatın altı gürültüler. Yahu kovboy türküsünün işi ne orada? Neyse vakit sınırlı, daha sıfırlanacak, ayakkabı kutulanacak onbinmilyondolarcık beni bekler muhterem babacığım, biz de yolumuza devam edelim.

5,50/10

RETRO: Dismal Euphony - Lady Ablaze (2000) EP

Black metali onla bunla melezleyip meze yaparak soytarıya dönüştürmenin gereği yok denerek gotik-endüstriyel tınıya tutundukları bu kısa albümle yeni ve son albümleri Piton miton'un habercisi olmuşlardı, yıl 2000. Vokallerde yırtıcı bir deneme, bir varyasyona başvurdukları görülüyor. Kimine komik gelebilir. Bir buçuk dakikalık sirk atmosferi yaratılan geçiş parçası Cabinet Bizarre yine de olası kiçe düşme ihtimalini yenmesi ile dikkat çekiyor. Lady Ablaze ya da Abandon modern gruvi ritimleri ile gayet dinlenesi parçalar. Ara bir akım ve ara bir dönem için idare eder bir EP, kısacası. Ama öncülü oldukları albümden daha çok şu an yeniden dinlemeye almaya karar verdiğim Bathory albümlerinin üzerimde aynı etkiyi yaratıp yaratmayacağına dair merakı büyütüyorum.

7.0/10

RETRO: Dismal Euphony - All Little Devils (1999)

Korku sularında yol aldıkları bu albümün en hayal kırıklığı yaratan noktası önceki albümlerinde oldukça etkileyici bir katkı sunan bayan vokalin o tüm özelliğini kaybederek düz bir hale gelmesi olması gerek. Hala senfonik black etkileri belirgin. Bazı şarkılarda gitar sololar bile var, rifler bile göze çarpıyor. Ama hepsi düz, etkisiz eleman nihayetinde. Biraz abartıyorum tabi, dümdüz değil sonuçta. İşin aslı tıpkı komediyi, alaycılığı baz alan tarz gibi korkuyu da odağa yerleştiren konsept metalciliğe pek hazzedemiyorum. Zaten bu usül gruplar bir kaç eserden sonra camiada tutunamıyorlar da. Korku gotik temalı çirkin ve güzel vokalli black metal kökenli bir icrayı dinleme ihtiyacındaysanız doğru yerdesiniz, ama.

6.50+/10

RETRO: Dismal Euphony - Autumn Leaves - The Rebellion of Tides (1997)

Grup ikinci uzunçalarıyla bir miktar daha demlenip soundlarını somutlaştırıyor, derinleştiriyor. Ayrıyetten orada durmuyorlar ve korku tüneline doğru adım atarak müzikal bir seçim yapıyorlar. Özellikle bu seçimin en damıtılmış halini In Remembrance of a Shroud'da dinleyebiliyoruz. O dönem bi aralar moda olduğu gibi bir şarkıda da elektronik-endüstriyel denemeye girişiyorlar. Açıkça söylemek gerekirse bu deneme sounddaki albüm kapağına da yansıyan genel değişim kadar bir farkındalık yaratmıyor. En ilginç parça ise bitime saklanan bonus parça olsa gerek. Piyano, akustik ve gerginlik yaratan dronesu ambiyatik efektler.

7.0+/10

RETRO: Dismal Euphony - Soria Moria Slott (1996)

Bir yetmez albüm kapağında iki hatun olmalı düsturuyla ve absürtlüğüyle geleneklere sıkı sıkı bağlı grubumuz ilk resmi çıkışını bu albüm vasıtasıyla gerçekleştiriyor. Kısaca yaptıkları şeyin özetini önceki entrydeki gibi özetlersek şöyle birşeyler oluyor: Senfonik melodik gotik romantik folklorik black metal. Müzisyenlik ve akıllarındaki fikrin icraya dökülmesi konusunda elbette demodan beri yol almış görünüyorlar. Albüme bir de Ekho isminde aşılması, bayrak dikilmesi zor bir zirve eklemişler. Gerilimi biriktere biriktere ablamızın güzel çığlığına bağlanması ve ondan sonra da hemen sonlanmayıp dinleyeni toparlayacak bir süre daha devam etmesi gibi farklı bir seyir izliyor şarkı. On üzerinden on yani. Özellikle intro ve outrodaki kısa synth işini de sevmiş bulunmaktayım. Bugünlerde yok böyle şeyler vallahi.

7,50-/10

RETRO: Dismal Euphony - Spellbound (1995) EP

95 yılında çıkardıkları demo ses getirmiş olacak ki aynı şarkılarla ki 3, sadece 3 adet oluyor, bir sonraki sene cdli, kapaklı şukela bir legal baskısı gerçekleşiyor. Bu tarz gruplar albüm kapağına romantizmden kırılan bağyan resmi koymaktan da hoşlanıyor. Bir kitabı da kapağından değerlendirmemek lazım sonuçta. Bugünlerde hiç yapılmayan ve kendini özleten bir sounda emek veriyor grup. Gotik metalin sık sık sıkıcı bir noktaya düşürdüğü güzel/çirkin vokalini çok daha dinamik bir eksende ve ilgi çekici motiflerle işletiyorlar. Bayan vokal daha şirin daha bir melek, brütal vokaller ise melodinin bir parçası olabilmekte. Yükseliyor, alçalıyor. Vokaller müzik içinde nefes alıyor. Bu yönüyle bir miktar teyatral havayı da duyumsamak mümkün. Senfonik melodik gotik romantik folklorik black metal yani :) Atmosfer ise fantastik kurguyu hatırlatan farklı dünyalara doğru açılmış bir pencere hissiyatı etrafında şekillenmekte. Sadece melodiler, vokal değil rüzgar, hışırtılar, gürlemeler felan da buna katkıda bulunuyor. Ayrıca sert olacağım diye bir kasma derdi de yok. Bu sayede müzik gayet rahat dinleniyor. Bas çok rahat duyuluyor. Yeri geldiğinde bir gitar, yeri geldiğinde synth soloları nöbeti devralıyor. Dengeli tanımı anlam kazanıyor sonuçta. Negatif yönleri hiç mi yok. Melodilerin henüz olgunlaşmamış olması ve amatör icra ilk öne çıkan unusrlar. Sonuçta ilk albümün güzel bir habercisi oluyor.

7,0/10