WODENSTHRONE etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
WODENSTHRONE etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

24 Mart 2015 Salı

Wodensthrone - Curse (2012)

İlk izlenim olarak daha sert bir soundla, agresif tavırla karşılaşınca önceki albüme nazaran daha fazla hoşuma gideceğini düşünmüştüm. Çubuğun yönünü tümüyle terketmeksizin folktan melodik black metale doğru bükmüşler. Baharat olarak da progresif tınılar serpiştirilmiş. Jormungandr isimli şarkı bütün anlattıklarımı içeren ilginç bir şarkı, bir noktada flütler ile birlikte folk etkisi baskın geliyor bir noktada clean vokal destekli koro ile zaten dipten derinden gelen epik atmosferin altı çiziliyor. Fakat 7 dakikalık süresi dinlerken olduğundan daha uzunmuş gibi tınlıyor. Bu da her ne kadar bu albümde hafiften hafiften progresif yönlerini göstermeye çalışsalar da bu parçanın tekrarcılığa düşmesinden kaynaklanıyor. Melodi yoğunluğu First Light'da da devam ediyor. Kuş ve doğa sesleri ve kısa folksy kırıntılarının yanısıra gitar solo bile duymak mümkün. Fakat temponun ağırlığını da hesaba katarsak hayli ağdalı bir parça. Şarkının sonundaki ürkünç efektler bir sonraki parçanın cehennemvari başlangıcı ile arasında bir köprü oluşturuyor. Bu haliyle Great Darkness biraz daha eskileri hatırlatan, atmosferik black metal çizgisinin uzağına düşen bir parça oluyor. 11 dakikayı aşan süresiyle takip eden şarkı ise ki ismini bile anmıyorum, dikkat dağıtacak sıkıcılıkta performansıyla hem öncesindeki hem sonrasındaki parça ile bir tezat içinde. İşte tamamiyle modern hatta postmodern bir izleği takip eden Wyrgþu grubun ait olduğu türü zorlayan sounduyla üzerimde hayli hissedilir bir etki bırakıyor. The Storm da benzer bir hali biraz daha ortodoksiye kayarak devam ettirirken kapanış uzuuun gereğinden uzun bir parça The Name of Wind ile gerçekleştiriliyor. Grubu geçmişiyle takip edenler bu albümü üst bir noktaya evrilmenin parçası olarak değerlendiriyor. Doğru olabilir, ne kadar hoşlanabilinir, o ayrı bir konu.

7,25-/10

22 Şubat 2015 Pazar

Wodensthrone- Loss (2009)

Dördüncü şarkıdan itibaren ilgi çekici bir hal almaya başlayan folk etkili İngiliz atmosferik black metal grubunun 2. albümü bu noktada gerçekten radikal bir dönüş yapıyor ve tür içinde istenen atmosferin sağlanabilmesi için parçaların en az bir on dakika süreye varması gerektiğinin kanıtını oluşturuyor. Biraz fazla yırtıcı tonlarda olması sebebiyle erken dönem grupları hatırlatan vokal, albümün özellikle ilk bestelerinde bence gerektiğince uyumun da bir parçası olamıyor. Her ne kadar grup 3. parça Heofungtid vasıtasıyla epik yönünü vurgulamaya çalışsa da tonlar bir miktar düşük seviyede kalıyor ve bu çaba sonlara doğru dinamizmi yakalama gayesiyle yapılan dur-kalklara ve çığlık çığlık çığırışlara rağmen boşa çekilen kürek misali olumsuz sonuçlanıyor. Açıkçası apar topar servise yetiştiğimiz bir işgününün mideme emanet ettiği kramplar ve bulantıları yaşamadım değil bu albümü dinlediğim ilk vakitler. Zaten bir süre sonra dördüncü şarkıdan dinlemeye başlar oldum albümü ve vaoww yafu ne değişim! İşte bu andan itibaren zaten sözlere yansımış olan paganizm, müzikte de ağırlığını daha hissettirir oluyor. Dördüncü şarkıyı dinlenir hale sokan melodisinin haricinde nakarata aldığı kaluuun vokal desteği. Buradaki riff nedense bana Nagelfar'ı hatırlattı. Takip eden Black Moss'un ikinci yarısında ise akustik kısımlar öne çıkarak folk yönünde ilk derin yarığı meydana getiriyor. Ud gibi tınlayan artık lute mu bilemiyorum etkileyici bir sese sahip enstrümanın öncülüğünde folklorik açılımın devam ettiği Upon These Stones albümün kusur bulunamayacak tastamam en bir muhteşem parçası. Devamında 5 dakikalık bir ara şarkı ile tümüyle black metalin dışına çıkıyoruz. Çıkmasına da son şarkı That Which is now Forgotten - 597 ile grubun bir kaç bölümden oluşan geleneksel biçemine geri dönüyoruz. Albüm baştan sona tutarlı olsaydı özellikle sözlerin tümüne ve soundun büyük bölümüne sirayet eden paganik etkiyle birlikte düşünüldüğünde gayet efsanevi bir ürün dinliyor olabilirdik şimdi. Yine de bu haliyle bile kardeş grup Winterfylleth'den daha fazla heyecan uyandıran şeyler vaat etmiyor değil.

7,75+/10