Melechesh - Enki (2015)

İsrail'li grubun son albümüne tam anlamıyla ısınamadım. İki faktör var beni rahatsız eden:
a) Metalde oryantalizm: Artık yormaya mı başladı ne? İşin doğrusu grup ne az ne fazla tam ayarında katıyor oryantalizmi müziğine. Ve akustik ağırlıklı sözsüz folk çalışması  Doorways To Irkala aşmış bir parça. Yine de aslına yakın formlar varken bu gürültülü sentez artık ne kadar orjinal sayılabilir ki?
b) Prodüksiyon, o kadar parlak ki şu kadar kötü. Vokal kaydı da farklı değil. Dinletiyi bayağı bayağı etkiliyor yani.

7,50-/10

Melechesh - The Epigenesis (2010)

Bir baştan bir sondan.. Grubun son albümü ile ilki arasında doğal olarak devasa fark var. Oryantal folk etkisi o kadar ağır ki artık rahat rahat grubu black metal sınıfı içine sokamıyorum. Fakat dinlemeden kendimi alıkoyamıyorum da. Özellikle batılı ecnebiler sık sık tekrara dayanan doğu ezgilerinden hoşlanmadıkları için bu albümü biraz eleştiriyorlar. Özellikle Cahit Berkay destekli sözsüz parçaların albümün dinamizmini bozduğunu söylerler. İşin aslı tüm albümü dinlememin en önemli sebeplerinden birisi A Greater Chain of Being adlı enstrümentaldir ki Cahit Berkay'ın (gerçekten kabak kemani gibi otantik sazları çalan o mu bilmiyorum ama albüm İstanbul'da kaydedilmiş) metalcilerle birlikte sözsüz progresif bir proje içine girmesini canı gönülden istedim albümü dinlerken. Tabi bu ecnebilerin dedikleri bir şey daha var. Albüm uzun. Ben de bir şey eklemek istiyorum, şarkıların bir kısmı da gereğinden uzun. Hakveriyorum vallahi. İlginçtir bir kaç parça tam Pentagram tarzı olmuş.
Ve de hastayım, yine.. Bu sene nezle gripten yakamı kurtaramadım vallahi.

8,25/10

Melechesh - As Jerusalem Burns... Al'Intisar (1996)

Belki de grubun ilk albümünden başlamakla hata ettim. Çünkü bu albüm daha sonra karakteristiği haline gelip ünlenecekleri oriental black metal döneminden önceki bir aşamayı gösteriyor. Ecnebilerin banyoda kaydedildi muhaha diye eleştirdiği bir kayıt kalitesine sahip albümün, ki bu dinlediğim versiyonu birkaç bonus parçası içeriyor ve herhal yeniden mikslenmiştir, genel soundu ortodoks iskandinav black metale yakın bir hat etrafına şekilleniyor. Birkaç parçaya oryantallik sızsa da, etnik demiyorum bilerek oryantallik dedim bkz. Odious, orjinallik bulamayacağınız bir kriter olur burada. Yine de İsrail'den çıkıp Hollanda'ya kaçan bir grup vasfında , İsrail'in demokratik laik sosyal bir hukuk devleti özelliksizliğini tekrar hatırlatırım hah ha, Mardukvari sert hızlı tarzlarını Darkthronevari melodiler ile birleştirip dinlemesi zevkli bir yapıt çıkarabilmeleri ve satanik imajla piyasaya çıkabilmeleri etkileyici.
Sultan of Mischief başta gelmek üzere As Jerusalem Burns..Al Intisar, Assyrian Spirit, Desert Pentagram hoşlandığım parçalar oldu.

7,25/10