Türk metal camiası death metal'e kaydıktan sonra klasik heavy metal türünde ya da etkilenimli yeni bir grup çıkmadı maalesef. Cenotaph'tan sonra yurtdışı firmaları ile anlaşarak kısıtlı da olsa tanınırlığa ulaşabilen bir kaç death grubu haricinde örneğin Almora ya da Dreamtone tamamiyle sürekliliğini koruyarak bilinir hale geldi. Yine kendi gücüyle yurtdışında konser serilerine başlayan Moribund Oblivion, Episode 13 gibi grupların da ortak özelliği süreklilik. Açıkcası sağlanması bu zor koşullarda pek güç olan süreklilik faktörü başat konumda.
Erkek vokalin yetersizliğini eleştirmek artık bayık derecesine geldiği için sadece belirterek geçiyorum. Sonuçta grup onun, isteyen dinler. Bununla birlikte bestelerin basit güzelliği ve kemanların ve sopranoların katkısı ile, ki normalde metal müzik içinde sevmem, albüm rahatça dinlenir hale geliyor. Almora'nın sahip olduğum iki albümünü de radyoda dinlediğim "hit" parçalara istinaden satın almıştım. Burada da Cyrano bu rolü üstleniyor. No Turning Back, Standing Still diğer hoşlaştığım parçalar . Bazı parçaların daha kısa tutulması gerektiğini de belirtmeden geçemeyeceğim.
8,0-/10
