UNKLE etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
UNKLE etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

19 Şubat 2016 Cuma

Unkle - Never, Never, Land (2003)

90'ların ruhunu taşıyan milenyum çağına geçiş albümü, fazlasıyla.
Önceki albüme nazaran hitlerden yoksun. Maalesef Eye For an Eye görseli olmadan soluklaşan parçalardan biri. Yine de In a State, Safe of  Mind ve özellikle Reign gibi vurgulu şarkılar bulunuyor. Diğer yandan katkıda bulunan isimlere bağlı olarak albümün tümünü kapsayan bir tanım kümesinden çıkmamak şartıyla bir serpinti hali sergileniyor. Ve bu kısıt kafadaki dağınıklığın önüne tam anlamıyla geçemiyor. Sonuçta hüzün barındıran slow elektronika şarkılara karşı da bir uyarı tabelası yok. Trip hop, ambiyans, inditronika (uydurdum var mı böyle bir şey, olsun akustik gitar tınısı duydum ya ondan şeyettim) gibi diğer alt türevler de eklenebilir. Evet, ortaklaşılan kelime ağırbaşlılık olabilir. Bazılarının uykusu gelebilir. Fakat derleme toplama metoduna göre şarkıların albüme duhulü mantıksal bir sıra izlemediğinden uykuyla buluşmanın da pek bir mümkünatı görünmüyor. Üstelik on üç seneden sonra eskimeye başladığı da gözlerden kaçmıyor.

7,25/10

18 Eylül 2010 Cumartesi

UNKLE - Psyence Fiction (1998)

İçinde Thom Yorke'un seslendirdiği gayet Radioheadvari süper şarkı Rabbit in your Headlines gibi bir hiti içeren bu albümü ilk dinlediğimde büyük bir hayalkırıklığına uğradım. DJ Shadow adlı alternatif elektronik ürünleri ile tanınan zat-ı muhterem öncülüğündeki bu projenin ilk albümü birbirinden farklı parçalarla dolu. Muhteşem klibi ile, hatırlarsak: yarı-mecnun adamımız bir tünelde arabaların sıra sıra çarpmasıyla şeyi şeyi dağıtmıştır, en sonunda yeter ulenn Ya Rab sana geliyorum deyip kolunu açar kendini bir arabanın önüne atar, kaderin cilvesi bir anda Doğuş'a dönüşüp kendisine çarpan arabayı hurdalıklar cehennemine yollar, öne çıkan ve üstte bahsi geçen soft rock parça gibiler olduğu gibi trip hop, karanlık elektronik çalışmalara ve oradan da maalesef belli bir vasatlık ve hatta hatta başarısızlık örneği temsilen rap vokalli şarkılarla cingılımsı themelere değişik bir portföy sunuyor albüm. İşte bu yüzden de derleme toplama albümü andırması bayağı bayağı bir olumsuzluk teşkil ediyor, tutarsızlık yane. Bu arada buram buram İngiltere kokan bir havayı teneffüs ettiğimizi eklemem gerekli. Misal Lonely Soul şarkısı bir yerden tanıyorum dediğim vokaliyle britpop özellikleri gösteren şık bir parça. Bu vokal Verve'ün vokalisti, hani Unfinished Symphony adında fırtına bir hitleri vardı. Bloodstain fazla abartılsa da hoş bir Bristol türküsü, emsalleri mAttack, pHead.. Unreal cingılımsı elektronik yamalar arasında en iyisi görünüyor. Biraz da Nursery Rhyme ilgi alaka çekebiliyor.

6,75+/10