RETRO: Dreams of Sanity - Masquerade (1999)

 

Dante'nin İlahi Komedya'sını konsept alan ve biraz çiğ bir sounda sahip ilk albümlerinden sonra daha profesyonel ve rafine bir sounda ulaşmışlar bu kayıt ile. Operadaki Hayaleti konu alan bu albüm, grubun önceki albümde hissettirdiği metalin alt-türlerinden etkilenimleri safra gibi atarak pür senfonik gotik metale ulaşan bir noktaya evrilmiş. Bu benim için iyi bir şey değil. Belki de cehennemlerden romantizme konsept ile ilgili bir geçiştir bu. Sanırım ilk albümdeki çift  kadın vokal de teke inmiş ve arada vibrato tekniğinin ifasında tökezlediği duyulabiliyor. Hiç kimse için iyi bir şey değil. Sonuçta sol kulaktan giriyor, beyinde hoş bir nağmeyle dalgalanıyor ve sağ kulaktan uçup gidiyor, emsalleri arasında kayboluyor. Ha, ben böyle operetli senfonik kadın vokalli gotik metalin hastasıyım diyorsanız, o ayrı. 

6,75-/10

RETRO: Dreams of Sanity - Komödia (1997)

 

Avusturyalı grubun bu albümü  gotik metal standartlarından uzaklaşmamakla birlikte farklı yönelimler ve incelikler de barındıran bir yapıt. Gençlik vakitlerimde gotik ve doom eserleri fantastik kurgu okurken ya da mini mini adamlı rpg oynarken dinlediğim için her tekrar dinleyiş beni nostaljik duygulara boğar. Tasasız ve deli dolu ama nafile geçilmiş vakitler... Grubun şarkılarını iki kadın vokal seslendirmekte, kah melodik kah agresif kah şairane . Riffler, farklı alt türlerden etkilenimler (ve hatta elektronik), senfoniye dokunuş , hani neredeyse progresif bir hat takip ettikleri. Ancak yine de beklenen yükselişi gerçekleştiremiyorlar. Kaydın ortalarından sonra özellikle bazı bestelerin fazlasıyla uzatıldığı, sürüm sürüm sündürüldüğü aşikar hale geliyor. Halbuki senfonik grupların sıkça başvurduğu bu yöntem daha direkt ve vurucu özellikler sergileyen grubumuza pek de yakışmamıştı. Sonuçta dinlerken keyiflendiğiniz ki hakikaten öyle, sonrasında ise bir kaç dakika içinde hafızadan uçacak bir imza atmışlar.

7.0/10