ST VINCENT etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ST VINCENT etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

13 Ağustos 2025 Çarşamba

St. Vincent - Daddy's Home (2021)

 St. Vincent de her albümde farklı şey yapıyor, alışamıyorum. Disko halini daha çok sevmiştim. Burada amerikan kültürünün nostaljisinde, bize biraz yabancı, bir pop-rock yapıyor. Ya da art rock, yada bol perküsyon, efekt, synth, egzotik, yetmişler, funk ve folk etkisi. Teyatral demeyelim de şov diyelim. Vokale de bu ruh hali sirayet ediyor, değişken, sınırlara uzanan bir tarz sergiliyor. Soul'dan rock'a deviniyor. Bir böyle Tori Amos'a dokunuyor gibi. Albüm boyunca sitar istikrarlı ama dozunda kullanılıyor. Down hareketli, kıpır kıpır ve kendine güvenen bir tavırla söylenen bir şarkı. Hitap ettiği kitle arasında mıyım, pek emin değilim. Pişman da değilim. Dinledim, suçlayın.

6,75-/10

12 Ağustos 2018 Pazar

St. Vincent - St. Vincent (2014)

Son albümüne göre çok daha tempolu ve catchy dile pelesenk bestelerle dolu bir çalışma. Hala geleneksel anlamda pop diyemeyiz. Altyapılarda rock elementleri de kullanmı. Hava, su, toprak ve rock. Bence gayet keyifle dinlenebiliyor. Yalnız  kendi içinde fazlasıyla tutarlı ses olarak kimi zaman hangi besteleri daha fazla sevdiğinize karar bile veremiyorsunuz.

7,50+/10

15 Haziran 2018 Cuma

St. Vincent - Masseduction (2017)

Şimdi göremiyorsanız ama bir ara başarırsam eğer albüm kapağını da eklersem göreceksiniz, göz var izan var, dehşet estetik düşmanı bir kapak. Bu arada yeri gelmişken başka şekilde yorumlamak isteyenlere de politik doğruculuk da can sıkmaya başladı artık diyorum. Neyse, St. Vincent namıyla müziğini icra eden Annie Clark, geçen sene 6. albümüyle gayet olumlu tepkilerle karşılandı. Pop ama sofistike, art, indie sınıfından. Özellikle kişiselliği, sözleri ilgi çekmiş durumda. Hiç okumadım. Bana ilginç gelen şey ise şarkıların yarıya yakınında başka kadın şarkıcıları hatırlatması. Bir yerde Annie Lennox, bir yerde Lana , Fever Ray, belki PJ Harvey. Smoking Sectiond'da Portishead öykünmesi, Türe yakın olanlar eminim bir kaç isim daha ekleyecektir. Dolayısıyla bu albümün ne kadarı kendisi, hepsi, peki sentezi kendinde özgünleştirebilmiş mi, bence hayır. İkinci nokta prodüksiyon, duygusal şarkıların etkisini biraz zedelemekte, ancak elektronikaya uygun. Zaten art pop yapıp elektronik tınılara bu kadar yaslanması da ayrı bir soru işareti, lakin günümüzün trendine uygun. Olabilir yani, sorun değil. Sorun şu; geleneksel popa alternatif olabilecek, bu kadar yüceltilecek bir kayıt değil.

edit: resim eklendi sonunda

7,0/10