KUZGUN etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
KUZGUN etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

9 Ağustos 2015 Pazar

Karayazı #1..16 , Kuzgun #3-4-5, UP # XIV5


Karayazı


İlk 16 sayısını okuma imkanı bulduğum şiir ağırlıklı edebiyat dergisi Karayazı, şiir anlayışını ikinci yeniyi de içerip kerteriz noktası alarak modern şiirin tuğla koyucusu olma yolunda hedef çizmekle beraber bir kaç yıldır yayınlanma imkanı bulamamasına baktığımızda kalıcı olamadıklarına dair bir yorum getirmek mümkün. Modern şiirde adını duyurmuş olan diğer bir dergi Heves ile ikinci yeni akımı üzerinden sık sık polemik yazısına yer veriliyor. Şiir üzerine kuramsal yazılar şiir örnekleri kadar yer kaplıyor. Bu yazıları Ersun Çıplak gibi isimler kaleme aldığı kadar tercüme makaleler de sayfalarda yer buluyor. Elbette kuramsal yazılar sadece şiir üzerine odaklanmamış. Bir noktadan sonra dergi kendi içinde daralmaya yaşamaya başladığında içerik kısa öykü çevirileri ile zenginleştiriliyor. Bu sayede sadece şairlere, yazarlara yönelik gibi duran yayın politikasının ağırlığı kırılıyor. Sık sık şiirleri yayınlanan sisimler şunlardan oluşuyor: Osman Erkan, Salim Nacar, Ersun Çıplak, Mehmet Mümtaz Tuzcu, Feriz Şahin, Necmi Zeka, Talip Nacar, Cuma Duymaz, Enis Akın, Öktem Tepe.


Kuzgun


Kuzgun bildiğiniz gibi, ama ufak tefek değişiklikler mevcut.
Üçüncü sayı Ceyhun Atuf Kansu yazısı ile açılıyor. Ian McGewan'ın bir öyküsüne ve kısa bir röportajına yer verilmiş. Kitapsız kalmış metinler köşesinde 3. sayıda Nurullah Ataç, 4. sayıda Reşat Nuri Güntekin ve 5. sayıda Peyami Safa makaleleriyle konuk edilmiş.
Son sayılarda öyküler de ağırlıkla yer bulabilmiş sayfalarda. Ayrıca sivil toplum kuruluşları ve projeleri ile ilgili tanıtım yazıları ve röportajlar ortaya konmuş: Burdur gölünün kurumasını önlemek için toplumsal duyarlılığı artırıcı çalışmalar, Tohum Otizm Vakfı üçüncü sayıda, Pozitif Yaşam Derneği 4. sayıda ve Yaşam Bellek Özgürlük Derneği 5. sayıda tanıtılıyor.
Dördüncü sayıya damgasını vuran isim sayfalarında sıkça örneklerine yer verilen modern heykeltraş Antony Gormley söyleşisi oluyor. Söyleşiler şiir alanında ürün veren Ve yayınevi editörü Kenan Yücel ile devam ediyor. Metinlerarasılık ölçütünde Cemal Süreya'nın şiirlerinin irdelendiği bir araştırma yazısı öne çıkmakta.
Beşinci sayının açılışı ise hayata şu günlerde gözlerini kapamış olan B.B.King ile yapılmış oldukça doyurucu bir söyleşi ile yapıyor. İranlı şair Ahmed Şamlu'nun iki şiirinin tercümesine yer verilmiş. Dergide eksik kalan kuramsal tarafa Hayati Baki, Şairin Zihin Temrinleri ismindeki makalesiyle müdahale ediyor. Sadece Kuzgun'da değil diğer dergilerde de eksik kaldığını düşündüğüm ki bir ölçüde bu görevi gazete eklerine bırakıyorlar sanırım, kitap değerlendirme ve eleştirilerine de tek sayfa da olsa bir müdahale söz konusu. Umarım periyodik olarak bu konuya eğilirler. Diğer bir yenilik ise genç şairlerin ilk şiirlerini yayınlamaya başlamaları oluyor.

Bir Tuhaf İnsandayız / Veysel Çolak

Deprem olacak, insanlar yıkılacak önce
çatlamış ilişkilerin içine düşülecek bir bir.

Yüzü çamura dönüşüyor yaşayanların
sis kalınlaşıyor, yollar açık, herkesin bir gideni var
ama içi ateş dolu geleni olmayanın.

Korkaktınız, zordu sizin için verdiği sözü tutmak
bildim yalanı, kırdım, kırıldım, yaşadım ne varsa
bir saçak altında kalbimi kustum
bir haydut olup saldırdım kendime
bir ada'yım şimdi, suyun altında kalmış
dört bir yanım sizden oluşan boşluk
dalgalar coşkun, fırtına uyarıcı
belki de iyileştirir beni sudaki tuz.

Hep güzel şeyler düşündüm sizin için
bilseniz ağlarsınız. Gecikmiş biri gibi orada kalırsınız gene de
genişler uzaklığınız, üstünüzde göç eden turnaların gölgesi

Kafka'nın böceği çırak sayılır, başlamış büyük oyun
derindeki kurt ona buna dönüşmüş
kentlere sığmıyor hiçbiri, katillerin dünyasındayız
ağaçlar hızla kuruyor, açan çiçekler yok
boğulmuş akvaryumdaki balık
aynalar hala yalancı, hiç kimse üzgün değil üstelik.

Asitle bir mermere yazıyorum bunları

Biri gelince kapıyı aralık bırakın
nasıl olsa sizi yiyecek bir tuhaf insandayız
isteyince kolayca gidebilsin, sırada başkaları var.


UP


Franz Kafka ve böceği temalı kapak karşılıyor bizleri. Walter Benjamin'in Kafka Üzerine adlı eserine ek olarak da yayınlanacak Kafka Efekt ismindeki ilginç eleştirinin yanısıra, Kafka'nın biyografilerinde pek de görülmeyen gey ve Yahudi dindar arkadaşı Georg Mordechai Langer üzerine yine enteresan yazı kapak temasının altını dolduruyor. Stalin zamanında kapatılan devrimci Rus sanat okulu WChUTEMAS üzerine özellikle aramıyorsanız başka bir yerde okuma imkanı bulamayacağınız hayli detaylı bir araştırma yazısı dergiyi emsallerinden farklı kılmaya devam ediyor. Devam eden şeylerden biri de Derrida'nın söyleşileri. Bu sefer jazz'ın ünlü isimlerinden Ornette Coleman misafir edilmiş.





28 Nisan 2015 Salı

Bibliotech #21, UP #XIV1 , Yalnızlar Mektebi #12, Başka Peron #2, Kuzgun #2

Bibliotech

Gezi protestolarının arkasında gelen sayı ile tanıştığım ki o sayı müthiş yazılar içeriyordu, hatta bir
tanesi neredeyse yazarına tebrik emaili attıracaktı da bana neyse ki böyle hisler uzun soluklu kalmıyor, çok şükür asosyalim, Ankara kökenli felsefi dergi son sayısında Ölüm temasını işliyor. Dosya konusuyla ilgili pek çok düşünürün görüşüne az çok yer verilmiş. Hegel, Foucault, Freud, Novalis gibi. Yazıların ortak noktası ölüm olduğu için hayatın anlamı olduğu etrafında helezon çiziyor. Kant sözlüğü devam ediyor. Sayının kapsayıcılığı Bataille, Haman, Herder ve Schiller'e kadar uzansa da bu ek katkılar çok da sürükleyici bir okuma sunamıyor. İşin aslı Bataille'in aşkınlığı ilginçti.

UP ya da yeni Underground Poetix


Kadıköy'ün kült yayınevi 6.45 tarafından düzensiz aralıklarla ve oldukça kalın ebatlarda çıkartılan Underground Poetix ismiyle birlikte periyodunu değiştirerek okuyucuyu selamlıyor. Anladığım kadarıyla bu sayı 14. ve aynı zamanda ilk sayı. Beat olsun yeraltı edebiyatı olsun arka sokaklara eğilen yayın fazlasıyla batıcı bir politikaya sahip. Dolayısıyla çeviriler yazı ve şiir olarak fazlasıyla yer buluyor sayfalarda. Çeviri demişken birebir kelime çevirmenin kültürel farklılıklara dayalı kadim geçmişi bünyesinde barındıran diller arasında mantık denen şeyi bozduğunu düşünüyorum. Kısacası bazı kelimeleri çevirmemeli, deyimleri çevrilen dildekilerle ikame etmeli vessair. Keyifli okuma böyle olur. Kapak konusu benim de dergi vasıtasıyla tanımış bulunduğum Antonin Artaud'a ayrılmış. Her ne kadar Altay Öktem her şey şiirin konusu olur dese de başlangıçta yer verilen Tool'un şarkı sözü... ne diyeyim şimdi bilemedim. SPK müzik grubu üzerine kapsamlı bir makale ile birlikte kitap, sinema ve diğer konular üzerine post-it notu kıvamında tek sayfalık yazılar derginin sayfalarını tamamlıyor. Şöyle baştan değerlendirilirse şiirin öne çıktığı görülüyor. Bu arada italik yazılarda d harfinin yerini noktaya bırakması bir dizgi hatası mıdır yoksa avantguardlık mıdır pek anlamadım.
Her ne kadar şiirin politikleştirilmesinin estetiğini sıklıkla zedelediğini düşünsem de, zedelemeyenler zaten pek ala, Kerim Atay'ın Bezirganbaşı alıntılanacak kadar etkileyici olmuş. Bir de Onur Özcan metni eklenmiştir.

postallarınla girdiğin o camiyi getirdim sana.
sana süngünü getirdim aç kapıyı...
onsekiz göz getirdim sana, nazara karşı,
başa hükmeden ayaklar getirdim.
imansız hava aracı getirdim uzak huduttan.
yayla çorbası getirdim; bol reyhanlı...
bir grev sözcüsü getirdim fotoğraflardan,
ezelden mücahit bir köse delikanlı!
abide-i hürriyet’ten taze silinmiş
fren izi getirdim sana, aç kapıyı, Hicran!
hint keneviri getirdim yeğene, kızana navluncuk,
yand-aşevleri getirdim; uzak, yakın, torun, torba, akraba...
deniz feneri getirdim sana, garipçe’n aydınlansın da,
reenkarnasyona inansın fakir fukara, garip gureba...
peşkeşe hazır ihaleler getirdim özendiğin çöllerden...
bir otel getirdim sana, teke tüke sakalı... oy madımak!
bir lise getirdim sana... şarapnel mahallesi; gazi...
bir deniz getirdim sana, denizliğinden hes’er yok!
bir kadın, bir kız getirdim tek bedende – ki kadın mı kız mı sen merak etme;
ismi e.a., ismi n.ç., ismi yüzlerce alfabe...
şahtın, şahbaz getirdim. getirdim tüm zencileri...
mağdur pehlivan, malum türkücü, derin tv, pala sabri...
bozuk sütten çıkmış AK kaşık getirdim sana,
yan gelip yatma yeri getirdim ege’den.
domuz bağı, filistin askısı, gaz, cop, mermi getirdim,
bir de karar mahkemeden...

sana üç değil,
tam beş çocuk getirdim.

aç kapıyı bezirganbaşı.
kapı hakkı;
sana sonunu getirdim.
ben her zaman...

Onur Özcan - Ölmek İçin Uygunsuz Burası

Ölmek için uygunsuz burası. son için yakışıksız.yanlış…vurabilirim kendimi ama burası değil-belki seattle-, hava gazıyla boğabilirim ya da ama paris değil burası – belki auschwitz- her şeyin dibini ya da sonunu görebileceğim bi yer burası. alkolün, kahkahanın,uykusuzluğun, junkın, amın,gözyaşları ve yalnızlığın… ama yaşamın değil. bi akıl hastanesinde kendimi asabilir, bi gökdelenin paratönerine tırmanıp yıldırım düşmesini bekleyebilir, venezüela’da karşı devrim örgütleyip kurşuna dizilebilir, benÖlüm’de kaplanlarca parçalanabilir, güneşin içine atlayabilir ya da güneş sisteminin dışında bir gezegende altın vuruş yapabilir, chiapas’ta vurulabilir, antartik açıklarında kendimi yakabilir, montana’da kafama sıkabilir, otuzlarda barcelona’yı kuşatmaya giderken falanjlara yakayı eleverebilir, deniz ayıları kurtuluş cephesi adına güney afrikada intihar komandoluğu yapabilir, kronstad’ta ya da makhnovsthina’da kızıl ordu’ya direnirken alnıma bi kurşun yiyebilir, meksika’da bir uyuşturucu çetesine kafa tutup bedenimi milyonlarca eş parçaya böldürebilir, vietnam’da sağanak napalm altına anadan üryan sırtüstü yatabilir, kör gecede bir kürt köyünde alevler içinde yanabilir ya da gazze’de bir panzerin altına yatabilir,kız arkadaşımı düzerken orgazma yakın bir anda şah damarımı kesebilir, pisa kulesinden atlayabilr, bi alabalık çiftliğinde boğulana kadar kafamı suya batırabilir, bi demiryolu kenarında yüksek alkolden nalları dikebilirim. ama burada, antalya’da gelmemeli son. direnmek değil bu, azim ya da inat değil, yaşama dört kolla sarılmak saçmalığı hiç değil.sadece burada ölmek istemiyorum.çünkü en sıradan ölümlerin bile bir görkemi vardır,olmalı.kimse için bir şok etkisi yaratmayacak olsa bile kıymetlidir ölümler, ölüler için. ama burası uygun değil, yakışıksız…zira ölümün bile saygınlığını yok edecek kadar berbat bu siktimin kenti.

Başka Peron


Özgecan'a adanan ikinci sayının ilk sayfalarını hayli politik değerlendirmeler kaplıyor. Çoğunluğu kadınların kaleminden çıkma bu yazılar ortodoks sosyalist fikirler bağlamında değerlendirmelerini ortaya koyuyor. Feminist duyarlılık beklerken, beklemeye alışmışken bu minvaldeki yazılar şaşırtmadı değil. Edebi olarak doğan boşluğu Selim Bektaş'ın daha önceden yayımlanmış bir öyküyle kapamaya çalışması dikkatten kaçmıyor. Fahrenheit 451 ve Yüzyıllık Yalnızlık kitapları hakkında makaleler bulunuyor bu sayı. Şiir köşeleri ise yine sadece iki isme emanet.

Yalnızlar Mektebi


Üzerimde nedense sağcı olma intibası, ki problem değil aslında bağnaz değilim ama dolaylı ya da dolaysız iktidar güzellemeleri okumak istemiyorum en azından bu alanda, bırakan dergi son sayısını fantastik kurguya ayırıyor. Bir yanıyla eleştirdiğim, yıllardır hep aynı mevzular, bir yanıyla da takdir ettiğim, bu mevzulara farklı bir bakış açısı getirmeleri gibi, bir dosya olmuş. Açalım: Branden Sanderson'lar, Patrick Rothfuss'lar hiç gelmemiş gibi, hatta hatta George RR Martin fırtına estirmiyormuş gibi, hadi onları geçtim yılların emektarı Michael Moorcock, Dragonlance ve Forgotten Realms yazarları, Robert Jordan, Ursula LeGuin, Raymond Feist hiç yokmuş gibi yazıların hala ama hala Tolkien bazen C.S.Lewis ve tabi ki Harry Potter'ı baz alması moral bozucu. Hala her dosyada Harry Potter'ın çevirmeni Sevin Okyay ya da Barış Müstecaplıoğlu ki tek yerli yazar kendisi değil, ile yapılan röportajların aşılamaması bir eksik. Gel ve de gör ki hayatımda okumadığım, ilk filmini bile üç kez başlamama rağmen dayanamayıp bitiremediğim Harry Potter üzerine yapılan röportajda paylaşılan o fan tutkusunu okumak çok keyifliydi. Fantastik kurgu üzerine yazılan, hayatta gerçek diye bir şey yok ki her kurgu fantastik zaten, ispatını ortaya koyan makaleler olayın farklı bir noktasına parmak basıyordu. Farklı olma çabasını lezbiyen vampirler üzerine kitap değerlendirmesinde de görüyoruz. Ayrıca yer verilen öyküler de fantastik kurgu izlerini vurguluyor. Cem Özüduru'nun Kek'i ve Tolga Aydın'ın Kök Kutsalsa'sı gayet iyiydi örneğin. FRP net portal sitesini hazırlayanlarla da bir söyleşi içeren dergi şiirlerinde UP'de olduğı gibi Kaan Koç'un yanısıra Nurullah Eren, Ahmet Mücahit Bülbül (bkz azcık aşağı) ve Ahmet Keskinkılıç'a sayfa ayırıyor. İki tane Tolkien şiiri yer alıyor, daha ne olsun! Kapak, evet kapak daha iyi olabilirdi.

hıncını benden aldı kör baykuş,acımasız orman
ve uludu kurtlar, acım kocadıkça
ben de ne kadar ölünebiliyorsa bu dünyada
işte o kadar öldüm
tüm eve dönenlerin ciddileşen yüzlerini görerek
ve hatta taşıyarak yanımda bir kaçını


Kuzgun

İkinci sayıyı internetteki sayfalarından okuyabildim. Format aynen devam ediyor. Tıpkı dinamik, sürükleyici yayın politikası gibi. Altay Öktem müstehzi yazılarıyla eğlenmeye eğlendirmeye derler ya düşünürken güldüren, devam ediyor. Röportajlarda son kitabı ile can Ursula ablamızın şimşeklerini üzerine çeken ve işte sadece bu sebeple nefret ettiğim isim Kazuo Ishiguro ile birlikte Hayko Çepkin'e yer verilmiş. Bu son söyleşide ısrarla aşk temasının zorlanmasını pek anlayamadım. Deniz kabuklarının tarihten bugüne resim sanatındaki yerini irdeleyen ve sayfalar süren yazı oldukça ilginç. Melih Cevdet Anday üzerine yazı ister istemez tadımlık kalmaya mahkum bu ebadıyla. Tarihte unutulan metinler köşesine ise Nahid Sırrı Örik'in bir öyküsü konuk oluyor. Şerhh ve Gard isimli şiir dergi ve fanzinleri değerlendiriliyor son sayfalarda. Şiirleri sayfalarda yer bulan şairlerin isimlerini, sanal ortamda bir dergiye bir de bu siteye girip bakıp yazmanın zorluluğu sebebiyle yer vermeyeceğim bu sefer. Öykü, biraz daha öykü fena olmazdı yalnız.

12 Nisan 2015 Pazar

Peyniraltı Edebiyatı #23, Meçhul #8 , Kuzgun #1

Peyniraltı Edebiyatı

Kapak yazarı olarak geçtiğimiz ayki sayısında Borges dergiye konuk olmuştu. Gönül ister ki güzel illüstrasyonu ile konuk olan dosya yazarlarına daha çok sayfa ayrılsın ve hatta yeni okuyuculara yönelik bir okuma rehberi eklensin. Gözlerden kaçmayan bir şey var ki bu dosyaların niteliği de düşmeye başladı. Aslında spesifik olarak bu sayı için değil uzun süreli bir eğilime bakarak bunu söylüyorum. Belki sonraki sayılarda dosyada yer alacak yazarlar önceden ilan edilerek dışarıdan da yazıların ulaşması için çağrı yapsalar bu sorun aşılabilir. Bu sayıyı okurken şiir ya da öyküler arasında sanki göndermeler var gibime geldi; ya benim hüsnü kuruntum ya da imgelerin temaların belli başlı noktalarda sıkışmışlığın göstergesi. Bazı şiirlerdeki yoğun deniz imgesi ya da tanrısı ölmüş müdür artık/mensubu olmayan dinlerin sorusu zikredilen bir şiire cevaben Algos'un Yeri isimli fantastik öykü gibi. Öykülerden özellikle Emre Ocaklı'nın Korku'su, Uğur Uçkıran'ın Algos'un Yeri'si hoşuma gitti. Bir kaç tane de gayet iyi okuma sunan metin vardı. Şiirlerden ise dikkatimi çeken aşağıdaki oldu. Bir de ufak bir mısra.

dün ile bugün arasındaki köprüden atlamış bir adamın şiiri /ismail sertaç yılmaz

orada dur işte/oraya deniz koyacağız./koymazsak bizi bu karada avlarlar./
önümüz bin türlü mevsim.
içimde at yolları/buralarda uçurumlar/dalgaların oyukları
nelerim yok ki/bu dünyanın bir oyuntusuyum yalnız/
bir ağustos böceği olmak için çok şiir var/
şimdi bütün yollarda bir mevsim kadar güzel ötüp/
en güzeli ile sevişmek için yarışıyorum/
ben dünya kurmayacağım./bu deniz güzel/bu ağaç iyi/
ben onun balığı/ben onun sincabı/öylecene gideceğim.

içimden tüm yolları geçirdim/kolaçan ettim kendimi/bir nefes aldım/bir tükürdüm/çişim geldi işedim/bu ben benim
erişebildiğim insansız hava sahalarıma ağaçlar diktim/çayırlar çimenler attım sağa sola/suni terkedilmişlikler yarattım
hayalarımdan ekşi ekşi sular akıttım/üzerine rumi figürler akıttım.seviştim ve faust ile anlaşma yaptım/günü bitiremedim/
ama pek bir şeyi kalmadı/yakında biter bu dünya da. bu dünya bitmeden/gel bu meteorolijiye inat iç içe geçmiş iki bulut olalım/seviş seviş yağmura dönelim/bilincimizi kaybedip kendimizi bulalım/aklıma da başka bir şey gelmiyor/yerçekimi kendini bir unutsa/dün ike bugünün arasındaki köprüden atlayacağımı biliyorum/
gerçi hiçbiri olmasa da sen varsın kalabalığa inat/

bak bu kaya güzel buraya oturalım/dünya da bir kaya parçasıdır en nihayetinde
ben seninle isalaşıyorum/tanrı şaşkın, meryem sevinçli/
asma şu suratını ben boğulurum/bir öp yularımı çek çekelim gidelim./dünya dediğin ne ki.isa keşke dirileceğim demeseydi/ne kadar çok insan ne kadar çok şey bekliyor/belki de bir beklemedir yaşamak be/sıkıldım bu kendimi kemirmekten
aklımın düşünme deresinde balıklar/kımıl kımıl/
zihinsel bir göç belki de seni hatırlamak/ağ attın beynime ulan/yine de bu kaburgamı yuvaya çevirmiş güzel bir balıksın/
he ben de az değilim.

şşş bir bak dinle/gülümse

biat edene dek çarpışmalıyız!..( Neslihan Yalman)

Meçhul

Meçhul fanzin ise Cemal Süreya'yı konuk ediyor kapağında. Biyografik ve biyografi esintili yazılara yer verilmesi ayrı hoşuma gidiyor doğrusu. Bu fanzini içi dolu turşucuğa benzetiyorum. Ellerinden geldiğince içini farklı yazılarla doldurmaya önem gösteriyorlar. Siyaseten dört eğilimciliklerine ısınamasam da tiyatro, sinema ya da gezi yazılarına kadar uzanan bir kapsamda ifade buluyor bu çizgi. Gelenek olduğu üzere orta sayfa seçkisine bu sefer Karacaoğlan'ın aşk dörtlükleri eşlik ediyor. Bu sayıda dikkat çeken öykünün yazarı Salih Aras: Fakat Nevin, Neden Yanakların Okyanus? ismini taşıyor. Görece basılan şiirler yalnız zayıf.

Kuzgun


Cebe çantaya sığmaz upuzun baskısı ve özellikle içindekiler sayfasında taçlanan çirkin tipografisiyle merhaba diyor Kuzgun dergisi. Editör yazısında yazar fotoğraflarına ya da isimlerine yer veren kapak anlayışını protesto ettiklerini söyleyerek kuş ayağını seçmeyi tercih etmişler. Ayrıca fiyat konusunda da verdikleri sözü daha ikinci sayılarında bozuyorlar. Fakat amerikan yerlisi edebiyatına yeni bir soluk getiren Sherman Alexie röportajı ve onun tarafından yazılmış bir öyküyle fırtına gibi bir başlangıç yapıyor dergi. Refik Halid'in kaleminden Osmanlıca üzerine yazılan iki makale, Özbek şair Çolpan üzerine inceleme yazısı, İran'lı kadın şairlerden seçki, Paul Auster röportajı arka arkaya sıralanınca derginin oldukça dinamik bir girizgah yaptığını anlıyoruz. Altay Öktem başta olmak üzere pek çok yazar köşe yazısı minvalinde kendilerine yer buluyor. Şair olarak da Hayati Baki, Ali Hikmet Eren, Mark Strand, Haşim Hüsrevşahi, Veysel Çolak, Arda Karapınar, Mehmet Aycı ve Bilal Kolbüken'in eserlerine yer verilmiş, Özellikle çeviri eserlerin yoğunluğu göze çarpıyor. Derginin pilot koltuğunda oturan ve daha önce Kül gibi örneklerle dergicilikte kendini ifade etmiş olan Bilal Kolbüken'in tecrübesi umarım derginin sürekliliğine katkıda bulunur. İnternet sayfaları http://www.kuzgundergi.com eski sayıları online okuma imkanı sunuyor.