Albert Camus'nun karakteri bir barda yeni tanıştığı birisine kendi hayatını anlatıyor. Diğer sesi duymuyoruz bile, monolog şeklinde ilerliyor anlatım her ne kadar göremediğimiz diğer kişinin yorumlarına ve sorularına cevapları doğrusal akışı bozsa da. Tanımadığınız bir insana ruhunuzun en karanlık köşelerini açmak daha kolay. Modern bir dünyanın tezahürü konumundaki Jean Baptiste Clamence de tüm geçmişini sergiye çıkarıyor bir bakıma. Bencillik, insanları kullanmak, ego, vurdumduymazlık itirafnamesi aslında toplumun genel ahlakını sorgulama terapisinin bir parçasıdır.
ALBERT CAMUS etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ALBERT CAMUS etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
13 Aralık 2025 Cumartesi
24 Eylül 2017 Pazar
Albert Camus - Veba
Büyük bir beklentiye girdiğimden olsa gerek varoluşçu felsefenin önemli bir örneği olan bu romanı okuduktan sonra öyle ahım şahım bir keyif almadığımın farkına vardım. Bir kere fikir romanı bu. Salgın neticesinde karantinaya alınan ve ölümlerin sıradanlaştığı Oran şehrinde, ki hiç bir Arap karakterin sayfalara konuk edilmemesiyle Akdeniz'e kıyısı bulunan herhangi bir Fransa şehri de olabilirdi, özgürlüklerini kaybetmiş halk günlük uğraşlarıyla, sevdikleri ile de bağlantıları koptukça felsefi olarak da bireysel yalnızlıkları derinleşir. Önce küçümseme, görmezden gelme olarak başlayan tepkiler yazarın ince ince işlediği toplumsal psikolojik çözümlemelerle ilerledikçe sadece vebanın etkilediği bir toplumun değil zaten vebalı gibi işleyen bir toplumsallığın mercek altında olduğunu görüyoruz. Karakterler vebanın gölgesinde kendi seçimlerini yapmaya başlar. Başka bir hastalık dolayısıyla salgından önce Avrupa'ya gönderdiği karısından ayrı düşen Dr. Rieux canını hiçe saymaksızın hümanist kaygılarla salgınla mücadelede öne atılır. Hiç bir zaman kazanılmayacak bir dava da olsa kendisi doktordur ve umutsuzluğa kapılmadan mücadelede yer almalıdır. Onun bu örnek davranışı farklı düşüncelerde de olsa, en uç örneğiyle salgını Tanrı'ya bağlayan rahip dahil, diğer karakterleri de etkiler. Her ne kadar aşk ve özlem gibi duygusal değerler de işlense romanda, hemen her olgu mantıksallığın sert ve kırılmaz camından süzülerek okuyucuya yansıyor. Seçimlerini yapan ve sonuçlarına katlanan karakterler güçlü kişilikleri ile gerçekdışı bir senaryonun parçası gibi. Cottard gibi çıkarcı bir şahsiyet bile karşılaştırma olsun diye konmuş gibi ki aslında romanın en renkli kişiliklerinden biri olarak yer almakta.
13 Temmuz 2014 Pazar
Albert Camus - Yabancı
Tatilde okuduğum en etkileyici kitaplardan biriydi. Karamsar şeylerden hoşlandığım için Albert Camus'nun kitaplarının bu etkiyi yaratacağını biliyordum zaten. Konu kısaca dışarıya, hayata karşı yabancılaşmış bir kişinin birisini öldürmeye kadar gidecek yaşamını ve ardından yargılanma sürecini anlatıyor. Yabancılaşma derken ben hep asosyallikte direnen, uyumsuz ve mutsuz bir hal'i aklıma getirirken burada çizilen portre bir miktar farklı. Tıpkı yazar gibi Cezayir doğumlu olan kitabın kahramanı Meursault dış dünyaya karşı kayıtsız, kayıtsız olmasına da arkadaşları ve çevresi var, kendisini seveni var, yüzmeyi, sahile gitmeyi, sütlü kahveyi de kendi sevdiği şeyler. Bu kayıtsızlığın en 'eğlenceli' şeklini almak zorunda kaldığı kararlar karşısında görüyoruz. Misal sevgilisinin evlenme talebine kendisi için farketmediğini, o isterse evlenebileceklerini söyleyerek cevaplıyor. Onu sevip sevmediğini bilmediğini, bilemeyeceğini söylüyor. Bu farketmezciliği en sonunda onu aslında kadın satıcısı komşusu ile arkadaş olup onun düşmanlarından bir Arab'ı hem de sahilde alelalade uzanmışken öldürmesine neden olacak bir faciaya götürüyor. Paniğe kapılıp silahı ateşlemesinin en büyük sebebinin ise havanın sıcaklığı ve güneş ışığının gözüne yansıması olması bir o kadar garip. Dava esnasında ise huzurevindeki annesinin cenazesindeki her zamanki soğuk davranışlarının da kürsüde dillendirilmesiyle jüri nezdinde soğukkanlı bir katile dönüşmesi azgın bir savcının da yardımıyla kolay oluyor. Giyotinle aldığı idam cezasının ardında defalarca günah çıkarmasını reddettiği papazın hücresine zorla gelmesiyle sinir krizi ile neticelenen diyalogları aslında yazarın yaşamın saçmalığı görüşleriyle örtüşen bir çözümlemeye varıyor.
Eğer adam öldürmekle suçlanıp da annesinin cenazesinde ağlamadığı için idam edilirse, ne çıkardı bundan?
Kitap şaşaalı bir kabulleniş ile sonlanıyor.
Her şeyin tamam olması ve kendimi daha az yalnız hissedebilmem için, idam gününde çok seyirci bulunmasından ve bunların beni hınç dolu haykırışlarla karşılamalarından başka isteyecek bir şeyim kalmamıştı.
Eğer adam öldürmekle suçlanıp da annesinin cenazesinde ağlamadığı için idam edilirse, ne çıkardı bundan?
Kitap şaşaalı bir kabulleniş ile sonlanıyor.
Her şeyin tamam olması ve kendimi daha az yalnız hissedebilmem için, idam gününde çok seyirci bulunmasından ve bunların beni hınç dolu haykırışlarla karşılamalarından başka isteyecek bir şeyim kalmamıştı.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

