MEZARKABUL etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
MEZARKABUL etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

18 Nisan 2024 Perşembe

Pentagram - Makina Elektrika (2022)

 

Grubun tarihinde iz bırakan müzisyenlerin bir araya geldiği bu son kaydın çıkış şarkısı Bu Düzen Yıkılsın'ı duyunca eh, eski günlerin gölgesinde kalıyor, nakarattaki kaba slogan biraz rahatsız ediyor, yine de fena değil demiştim, üzülerek farkına varıyoruz ki albümün belki de en sağlam şarkılarından biri imiş. Haksızlık etmeyelim, hemen hemen her parçanın iyi bir yanı var, zayıf yanı olduğu gibi, Sur'da rifler , Ogün'ün vokali iyi, Pride'da eski günlerin havası yansımış ama asla o günlere ulaşacak güçte değil, Revenant deli başlıyor ama o ana kadardan tamamıyla farklı gruuvi/modern havalarda ve o hava neredeyse brütalesk ve doom diyebileceğimiz Sensiz'e bağlanıyor. Sevmedim. Maymunlar Gezegeni ile hareketleniyor ve bereketleniyoruz. Damn the War da eskilerin ruhunu taşıyor lakin o kadar melodik de değil, soloları da özlemişiz diğer yandan, Dünya ilginç bir şekilde etkileyici bir yorum, Sonsuz'u seven biri olarak spiritüel Ödenmez'i yine ağırlıklıkla sözlerinden dolayı beğenmedim ve Seek and Destroy yorumunu da gereksiz buldum. Dinledikçe bir nebze beğeni artsa da genel olarak dağınıklık sergileyen bir yapıt şeklinde özetlenebilir. Pentagram ne yapmak istemektedir, nereye varmak istemektedir, kafam karışmıştır zira değişime karşı bir kaç adım geriye atmıştır. 

6,75/10

5 Temmuz 2023 Çarşamba

RETRO: Pentagram - Bir (2002)

 

Zamanında bu albüme ısınabildiğimi pek söyleyemem. Egzotik ortadoğu ritimleri yerine Anadolu'ya dönüş, tonlamada modern metal izleği ve sözlerde de yargı dağıtması sebep olarak gösterilebilir. Ayrıca bestelerin hemen dile pelesenk olması da sert müzikte alıştığımız alışma süresini yerle bir ediyor. Saptama olarak belirtiyorum, bir anlamda olumlu bir anlamda olumsuz bir özellik. Şu an dinlediğimde ise görüşlerim bir adım iyiye doğru değişti. Fazla değil, bir adım.

7,50/10

12 Haziran 2023 Pazartesi

RETRO: Pentagram - Popçular Dışarı (1998)

 Edepsiz albüm kapağının işaret ettiği üzere aslında oldukça bereketli bir kayıt bu. Zamanında dinleye dinleye cılkını çıkardığım Anatolia bestelerine ilk dönemin ağır top şarkıları da eşlik ediyorsa bu konser kaydını beğenmekten başka bir rol düşmüyor sevenine. Ha, grubu tanımak için isabetli bir başlangıç olmaz, o belli. Black Magic ve Omen  gibi coverlar da içeren albümün kayıt kalitesi daha iyi olabilirmiş gibime gelmedi değil. Bugünden bakınca oryantal power metal besteler ve hatta ney kulağa garip gelecektir. Ne yapalım, herkes doksanlarda yaşama ayrıcalığını ve azabını ve cefasını ve sefasını yaşayamadı.

8,75/10

17 Mayıs 2023 Çarşamba

1 Mayıs 2023 Pazartesi

RETRO: Pentagram -Pentagram (1990)

 Grubun ülkemiz ekstrem müziğine damga vuran öncülüğünden kaynaklı efsaneleşme olgusunu biraz aralayabildiğimizde ve gerçekten de bu çıkış albümünün o dönemde çığır açıcı bir adım olduğunun kabulüyle, yine de bir "ama" şerhinin konması gerektiğini düşünüyorum. Bu "ama" herkes tarafından kendi fikrine göre subjektif bir şekilde konmalı ortaya elbette. Eskiden dinlediğimde de şimdi de bu yapıt, hemi de speed metal çeperinde olmasına rağmen kendi beğenimin tersine yırtıcı bir vokal ve tiz tınılar ile yüklü. Bunun neticesinde dinlenebilirliği zaman ve mekandan bağımsız bir sürekliliğe ulaşamıyor. Genelde metal müziğinin karakteri de böyledir, çok da şey etmemek lazım. Bu albüm ise biraz daha ötesinde, hitap ettiği kitle de daha kapalı, sonuç olarak ki Anatolia ile devasa bir adım atacaklar daha.

6,75/10

5 Haziran 2012 Salı

Pentagram - MMXII (2012)

Dvk forumda enteresan tartışmalara yol açan grubun son albümü aradan yıllar yıllar sonra elbette dinleyicilerini büyük bir beklentiye soktu. Bunun neticesinde sevenler iki kutba ayrılmış görünüyorlar. Eh yani güzel diyenler ve nalet küfür edenler. O kadar sert bir tepki yani. Bu tepkinin derecesi grubu kendi geçmişiyle değerlendirmeden kaynaklanıyor doğal olarak. Ama benim de rahatsızlığını yeni öğrendiğim ve can-ı gönülden geçmiş olsun dileklerimi dillendirdiğim eski vokalin yer alamaması başta olmak üzere bazı zoraki değişimlerden geçtiğini unutmamak gerekir grubun. Bakış açısı da bu olmalı. Bu tartışmalarda geçen ilginç bir kou da şu: beğenmedm ama orjinalini elbette alacağım. Niye? Mp3 sonuçta albümün tanıtımı amaçlı değil mi? (Ya da biz öyle addeddiyoruz ya da biz öyle kıvırıyoruz) Beğenmediysen niye alasın? Ha ben de aldım, o ayrı büyük bir heyecanla. Halbuki genel olarak grubun çok büyük hayranı bile değilim. Anatolia benim için çok çok özeldir. O ayrı. Lakin görünen köy kılavuz istemez. Bestelerdeki çarpıcılık azalmış durumda. Zaten grubun şarkıları çok kompleks değil, daha da bir bastleşmiş sanki. Prodüksiyonda hafiften bir gerileme mevcut. Tümünde olmamakla birlikte bazı parçalarda yavanlık had safhada. Yeni vokalle bağlantılı olarak sound değişiyor ve modern/alternatif metal için için müziğe sızıyor. Gelgelelim vokale. the Climb'ın vokalini gruba dahil ettiklerini 2. şarkıya kadar anlamamıştım bile. Açılış parçası Sand introsu ile birlikte eski Pentagram'ı hatırlatan ve kısa sürede orta karar bi ayarda kendini bulan bir şarkı. Ama vokal kesinlikle Murat İlkan tarzına yakın. Takip eden 2. parça Now and Nevermore'u ilk duyduğumda yaşadığım şaşkınlığı anlatamam. Oryantal (doğuya özgü) ezgiler olmakla birlikte baştan sona Climb'ı hatırlatan bu şarkıda  vokalin Gökalp Ergen tarafından devralındığını o an  anlayabildim. Şarkı mükemmel, hatta oryantal kısımlar fazlalık bile kalıyor. Ama bu Pentagram mı? Daha doğrusu çok sevdiğim alternatif metal Climb vokali ile grup arasındaki uyum bir kuru fasulye pilav , bir kaymak ile kadayıf olabiliyor mu? Hala kararsızım, büyük bir dilemma. Kesinlikle uyum için daha zaman gerekli. Ama bu haliyle yerden yere vurmak da haksızlık olur. Çünkü bu vokal aynı zamanda albümün en güçlü öğesi. Her ne kadar bazı şarkılarda eski vokale kendini benzetmeye çalışması, her ne kadar alternatif ses renginin bu bestelere tam oturmaması, dinlemede kafa karışıklığı yaratsa da kabul edin ki vokalin alıp götürdüğü şarkılar da mevcut. Yeni Symphony X'i aklıma getiren Wasteland ya da daha güzeli  It's Dawn Again örnek verilebilir. Türkçe parçalardan klip çekilen Geçmişin Yükü diğerlerine göre daha bir fazla dile dolanıyor. Bu parçalar da Ogün Sanlısoy'u anımsatmadı değil. Neticede grubu her ne kadar eski Pentagram olmasalar da özlediğimin farkına vardım.Özellikle nakaratlar çeşitli yöntemlerle, gang vokal katılımı misal gösterebilirim, bulaşıcı hale getiriliyor. Ve eskiyle kıyasın ötesine geçtiğinizde gayet keyif aldığınızı anlıyorsunuz. Now and Nevermore diyorum tekrar. Ancak döner dolaşır bu albümü tekrar dinler miyim? Zor be arkadaş!

7,50+/10