ANTAEUS etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ANTAEUS etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

30 Nisan 2017 Pazar

Antaeus - Condemnation (2016)

Antaeus, gerçekten hoşlanmak için paçalı güvercin gibi havada takla atıp çaba gösterdiğim bir grup. Ekstrem metalin, yeraltının az çok bilinen ve saygı gösterilen bir grubu. Gel gelelim bir türlü de ısınamıyorum. Albüme ağırlığını hızlı ritmiyle neredeyse drum machine tanımını hatırlatacak bateri vuruyor. Amansız, sert ve maalesef tüm albüm boyuna yayılan az çeşitlilikte bateri performansı bir yandan hayranlık uyandırırken diğer yandan da şarkıları tek tek olmasa da kaydın tümünü bütüncül bir değerlendirmeyle sakatlıyor. Bir iki yerde yavaşladığında doomy bir tat bırakıyor. Ama içi boş. Bir kaç şarkıda atonal gitar gayet yerinde müdahaleler de bulunsa da genel olarak albümü üst noktaya taşımada yetersiz. Soğuk vokal tür için gayet uyumlu. Ama tek tek bu uygun öğeler kaotik, uyumsuz, modern black metalin başat bir çalışmasını oluşturmaktan ziyade birleştiklerinde banal bir netice yaratıyor. Ruh denen şey eksik. Sakın bu tarz müzikte ruh olmaz demeyin, Deathspell Omega'ya bakın. Üstelik yeterince kaotik bile değil. Gürültü beat sayesinde hype bir etki bırakıyor, ama gerisinde aştığı suların sığlığı göze çarpıyor.

6,50-/10

29 Haziran 2008 Pazar

Antaeus - Cut Your Flesh And Worship Satan (2000)


Bir sene önce hiç sevmediğim işime maksimum yarım saat sürerek uyumanı engelleyen bir servis seyahatinde giderken dinlediğim ikinci albümleri De Principii Evangelikum ile bünyeye kaotik nihilizm olarak adlandırılan zehri derkederek direnme gücü veren ve metal dünyasında hakettiği değer gösterilmeyen gruplardan biri olan Antaeus'un ilk albümünü merak etmekteydim. İkincisinden daha iyi olduğunu internette filan öğrendiğimden dolayı.
Savunduğumdan değil ama ismi fevkalade kuul olan bu ilk albümde vokaller klasik black'den death/gore'a değişiklik gösteriyor. Çoğu parçanın girişinde ise korku tattırma amaçlı atmosferik bölümler bulunuyor. Dinlerken zaten rahatsızlık duygusunu aşamacağınız albümden gerçekten hoşlanabilmek için şahsen elimden geleni yaptım. Ve lakin ikinci albümün kaotik nihilist nefret formülasını yeterince aksettiremeyen , daha melodik ama özgünlük açısından muadillerinden herhangi bir fark içermeyen, ortalama bir black albümünden öteye gidemedi benim için. Bleeding Blasphemy, Specimen 23 ve Daemon (live) biraz daha öne çıkan parçalar oldu.
Maalesef Antaeus sahifesi burada kapanır.
(5,5/10)