Bayağı eski olmasına rağmen popülarite açısından diğer gruplardan nedense daha az ilgi gören folk etkilenimli heavy/power metal icra eden , folk demişken kemanlarla bir İrlanda Kelt folklorün daha çok andırıyor, grubumuzun bu ilk albümünün bir çok parçasını zamanında G.Erkin Erkal'ın programında dinlemiştim ve almaya karar vermiştim. İş güç derken hala o zamanlardan beri satın alacağım albümü. Gençlik günlerini arkada bıraktığımız gibi bu nostaljik iç geçirmeyi de bir kenara itileyip albüm nasılmış bakalım.
Hani bazı müzik aslında pek iyi değildir ama onu ilginç kılan çekici bir unsuru vardır. İşte burda da vokalin rengi çok enteresan. Yani sevmiyorsunuz ama seviyorsunuz. Müzik ise genelde gaz höylölölöy tarzında, dinlemesi çok eğlenceli. Besteler basit, fazla teknik kompleks bir tarafı yok. Keman solo felan atıyor gitarla. Lirikler ise gereğinden de basit olmuş. Özetle albümü dinledikten sonra böyle karışık bir hale geliyoruz.
Zaten Nothing's Like It Appears, Gilgamesh ile Knight Errant parçalarını ailecek seviyorduk, Vatikan çekirdek ailesi, tek kişilik; şimdi yanlarına On the Green, Prince of Lights gibi şarkılar eklendi. İçinden Almora'yı doğuran grubun ikinci albümüne de bir kulak vermek gerek.
8,0 /10
Hala eksiklikleri vokalde, liriklerde hissediyorsak ya da yer yer bar performansı dinliyoruz hissine kapılsak da toplumsal konulara duyarlı olan grubumuz güzel melodiler , zaman zaman ilk Türk opera vs. çalışmalarını hatırlatır yerellikte keman ezgileri (Türkler ve İrlandalılar kardeş mi acep) bulmakta zorluk çekmiyor. Buram buram samimiyet kokan albüm üstte saydığım sebeplerle her heavy metal dinleyicisinin seveceği bir albüm değil.
