HOT CHIP etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
HOT CHIP etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

27 Haziran 2015 Cumartesi

Hot Chip - Why Make Sense? (2015)

Önceki albümün rengarenk tadını bir türlü veremiyor albüm. Sound anlamında çapı azalmasına rağmen benzer bir değişkenliğe burada da rastlamak mümkün. Hep örneklerle kanıtlarla belgelerle giderim: Need You Know 90'lar elektronik house parçası ki severim bu şarkıları şahsen, bu albümde işi ne dedirtmekle beraber iyi de olmuş da dedirtiyor ki dinleyeni ne de çok konuşmaya teşvik ediyor bu şarkı yafu. Vokal, sınırlarının farkına vararak gayet olgun bir performans sergiliyor. Kendine özgü vokalin cesaretini önceki albümde eleştirivermiştim. Hatta yeri gelmişken Dark Night'taki ışıl ışıl vokal performansını öveyim. Övdüm. Fakat bu albümdeki sıkıntı üzerine işte budur diyebildiğim, parmakla gösterebileceğim bir sebep bulamıyorum. Slow şarkı koymasalar desem, anladığım kadarıyla her albümüne özellikle böyle bir şarkı ekliyorlar. Dinledikçe sıkılma gibi bir derdiniz yok desem, bu hem iyi bir şey hem de yine grubun alameti farikası olmuş bir özelliği. Sanki grup zoraki kaydetmiş bu albümü de o kadar işlerinde iyi çocuklar ki yine de dinlemesi, yerinde sallanması - dans edilebilmesi zor oluyor indie türü elektronik işlerde, biliyorsunuz - gayet keyifli olmuş gibi.

6,75/10

19 Mayıs 2015 Salı

Hot Chip - In Our Heads (2012)

Kliplerinden denk geldiğim kadarıyla grup hakkında düşüncem cılız vokaller, akılda kalmayan sıkıcı melodiler, uçtu uçacak zayıflıkta beatler etrafında şekilleniyordu. Şimdi anladım ki buna da önyargı deniyormuş. Şu albümü dinlediğim kadarıyla bütün bu yargılarımın temelden değiştiğini söylemeliyim. Yani karar kılmak için klipler yetmiyor. Hoş, vokali hala yetersiz buluyor ve soul tatlar zerk eden Look At Where We Are'da boyundan ya da boynundan büyük işlere bulaştığını düşünüyorum. Ancak böyle bir şarkının bile bir sabah gereksiz ve sebepsiz bir mutluluk anımda dilime dolanması ilginç oldu. Aslında albümün böyle bir pozitif etkisi var. Kimileri bir hüzün de hissediyormuş da herhalde doom metal hayatlarında duymamışlar.Vokalin enteresanlaştığı bir şarkı da Ends of the Earth, böyle disko havalarını seviyorum galiba. Flutes özellikle albümün en ihtişamlı parçası. Onun dışında Motion Sickness pek bir âlâ, la la la. Night and Dayi le How Do You Do'yu da albümün güçlü şarkıları arasında saymak lazım. Dinlediğim versiyon ekstra bir siğdi içeriyor ki uzak duralım megabitten tasarruf edelim.
Allah Allah bu yaştan sonra kendime dair farklı şeyler keşfediyorum bu albüm sayesinde.
Tom Odell sıra sende.

7,50-/10